Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 670

Verslaving

Eindelijk durf ik het uit te spreken: Ik ben verslaafd. Na jaren van ontkenning brengen deze woorden me tot het dringend besef hulp te zoeken. Zo nodig met een wekelijks bezoek aan de psychiater en desnoods word ik opgenomen in een kliniek. Op internet heb ik gezocht naar lotgenoten, helaas ze zijn niet te vinden. Ben ik de enige in de wereld die verslaafd is aan doperwten?

Mijn ontbijt bestaat uit een salade van doperwten aangevuld met bosui, munt en olijfolie. Tijdens de lunch eet ik meestal een boerenomelet, stijf van doperwten en ’s avonds kook of stoof ik doperwten het liefst met een klontje boter en blokjes ham. In het weekend staat een flinke pan doperwtensoep op het vuur en bij feestelijke etentjes combineer ik doperwten met sugarsnaps, peultjes of groene aspergepuntjes. Bij de koffie serveer ik doperwtenkoek en bij de borrel toast met doperwtenpaté. Verder heb ik altijd een zakje doperwten in mijn tas als snack voor onderweg.

Alleen al bij het ritueel doperwten bereiden krijg ik een enorme kick. Mijn duimen drukken op de onderkant van de peul en wanneer deze openspringt, rits ik gulzig de beide peulhelften open. Vervolgens haal ik gelukzalig de erwtjes los, doe ze in een zeef en spoel ze af met koud water. De groene kralen laat ik liefdevol door mijn vingers spelen, zachtjes druk ik op de bolletjes en als een daarvan onverwacht openspringt, dan kan ik mijn lust niet weerstaan en breng de groene massa naar mijn mond. Helaas is dit extra genot maar voor een paar weken per jaar. Verse peulen zijn slechts in de vroege zomer, dan koop ik ze met balen om hele voorraden in te vriezen. Ondanks de hoge caloriewaarde van de doperwt word ik er niet dik van en ga slank en gezond door het leven. De doperwt bevat veel vitamine A, C, K en ijzer en is daardoor goed voor hart en ogen.

Ik wil mijn hart en ogen niet langer voeden. De man die mij laat lachen, fijn kan vrijen en me op handen draagt, ruil ik in voor een kerel met centen. Voortaan wens ik mijn ogen te sluiten voor alle onrecht in de wereld, die narigheid maakt me verwart en verdrietig. Mijn besluit staat vast, ik stop met de verslaving aan het klein groene zoet.
Wat een heerlijk vooruitzicht om gewetenloos te mogen opgaan in de grote grijze massa.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Everdien Sambrink Sanderink
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 1235
Publicatie op .
Tags: Columns
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Verslaving"

Geschreven door Everdien Sambrink Sanderink . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!