Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Verpakkingsleed

Menigmaal sta ik in de keuken de verpakkingsgoden te vervloeken.

Niet dat ik mijn Fibromyalgie als excuus wil gebruiken, maar soms vraag ik mij af of mijn kracht is afgenomen wanneer ik voor de zoveelste keer de verpakking niet open krijg van een onaangebroken pak kipfilet. Kicken de mensen van de verpakkingsindustrie erop om weerloze burgers te zien worstelen met hun eindproduct?

De eerste frustratie begint bij het zoeken van het losse lipje om het plastic afdeklaagje mee open te trekken. Na acht keer alle hoeken te hebben betast, weet het ik ‘losse’ lipje uiteindelijk beet te pakken. Beetpakken is in dit geval een vrij ruim begrip, het lipje is zo groot als mijn pinknagel en mijn grote mannenvingers krijgen amper grip.

Vaak lukt het met mijn dromerige hoofd op de vroege ochtend niet eens geduld op te brengen om het lipje te vinden en gaat de schaar al vrij snel in de verpakking. Met een iets te zuinige knip probeer ik een opening te maken, om vervolgens ongeduldig de toplaag er te wild af te trekken.

Eenmaal met het lipje tussen duim en wijsvinger zou ik met een vloeiende beweging de inhoud moeten kunnen bevrijden. Helaas ontaardt dit meestal in de volgende tirade omdat het plastic aan elkaar gelijmd lijkt te zijn met secondelijm. Het ochtendhumeur is ondertussen gestegen naar code geel. Van een vloeiende beweging is ook al geen sprake; een flinke krachtsinspanning zorgt ervoor dat ik met een reepje plastic in de ene hand sta en een nauwelijks geopende verpakking in de andere vasthoud. Met een laatste wilde beweging lukt het mij uiteindelijk bij de inhoud van de verpakking te komen. Mijn met boter besmeerde boterhammen zijn ondertussen oud geworden, de thee in mijn beker afgekoeld.

Na nog twee pogingen ligt de bovenlaag van de verpakking in flarden op het aanrecht. Ik haal drie keer diep adem om mijn ochtendhumeur te temperen: nu nog twee plakken kipfilet op mijn boterham zien te krijgen. Geduldig probeer ik met mijn nagel het eerste plakje beleg los te krijgen, als er één gaat moet de rest wel lukken, toch? Ik peuter het stukje kip van het onderliggende plakje los en leg het eerste reepje kip op de boterham, de rest van het plakje ligt nog in de verpakking. Met een diepe zucht vervolg ik mijn weg, de irritatie neemt weer flink toe. Vier pogingen later ligt er opgehoopte plak kip op mijn boterham.

Bij het volgende plakje verander ik van techniek en met één ruk val ik het stuk ellende aan, de rest van in de inhoud valt uit de verpakking en op de grond. Binnen drie seconden leg ik de plakken weer terug in de verpakking en weer terug in de koelkast.

Chagrijnig kijk ik naar het ontbijtnieuws en neem een slok ijsthee om de boterham met pindakaas weg te spoelen.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 462
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.