Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Verlichte zwarte kat

Een van de kennissen wilde een lantaarn in de tuin plaatsen. Deels uit Romantische overwegingen, deels uit strategische. Dat was een helse onderneming want de grond was drassig als veengrond en had een sponsachtige, verende structuur. Dus je zet niet even een paaltje. Eerst moest een betonnen voet worden gestort. Ruim 150 kilo droog gewogen beton! Je zeult je een ongeluk met loodzware baaltjes beton. Later dan de paal gezet en heus die staat er nog steeds na 20 jaar. Muurvast en voor de eeuwen als de navel van de aarde om zo te zeggen aardbevingsbestendig. Et in Secula Seculorum enz. “En Hij zag dat het goed was.” Gen.

En het licht scheen in de duisternis, maar de duisternis heeft het niet begrepen. Voor bijbelvasten: (Joh.1:5). Amen.

Maar dat was niet het enige probleem. Het elektrisch aangelegd. Daar moest je het hele huis door onder de vloer, waar ik voor geen goud kom, want ik ben als de dood voor spinnen. En buiten wilden ze dan nog een wandcontactdoos om lekker stroom te hebben. Buiten strijken bijvoorbeeld. In gedachten zag ik al een aantrekkelijke scène met een gestript hitje dat door de tuin flitste, maar hier was sprake van meer huiselijke ijver helaas, want minder inspirerend. Nou dat was uiteindelijk een minder gelukkig idee en het begin van een hoop problemen.

Iedere keer namelijk als het regende of de tuin werd gesproeid sloeg de aardlekschakelaar er uit en lag het huis in duisternis gehuld en de computer plat, wat de stemming niet ten goede kwam en vooral niet het vrome zondagsleven. Het gebeurde regelmatig. Zo ernstig dat ze mij zelfs uit bed belden. Wat al niet gezocht, het hele parcours en de lantaarn, de straat omgekeerd, want er was bestraat en het was best mogelijk dat de grondkabel was doorgespit. Een omineus soort klopgeest fenomeen en ik overwoog of er mogelijk de hulp van een Sjamaan of exorcist moest worden ingeroepen om van ‘hogerhand’ verlost te worden van een demonische invloed. Het had geen zin die naar het “Licht” te leiden want dat hadden ze blijkbaar zelf al ontdekt en wij wilden ze nu juist niet bij het licht vandaan hebben.

Het duurde maanden voor we vonden wat er gaande was en op de volgende, lucratieve manier. Ik nam een grote tuingieter met water en deed daar een fles inkt in. Daarmee overgoot ik bruusk de aansluitkast buiten en jawel hoor, binnen een minuut plofte de zaak eruit. Door de inkt kon ik ook zien waarom. Wat was namelijk het geval, hoeveel garantie ze ook beweren te geven op waterdicht materiaal geloof het maar nooit. Druipwaterdicht heet dat dan. Nou vergeet het.

Ik keek eens in de betraande oogjes van het stopcontact en zag dat het tot zijn oortjes vol stond met water. Water volgt een oppervlak en droop daar dus met groot genoegen binnen via het afdruipdeksel, dat dit nu juist moest voorkomen en daarom beter omgedoopt kan worden tot indruipdeksel. Een echte druiper dus, die ook in dit geval met een condoom had kunnen worden voorkomen. vermits die bij elk naderend onheil preventief wordt aangebracht.

In dit geval meende ik, dat we Rome niet hoefden raadplegen voor het gebruik van een voorbehoedmiddel, aangezien we geen verwekking belemmerden, tenzij die van een storing, of onanie beoefenden en nu juist de duisternis poogden te verdrijven. Een zedig en vroom voornemen dus, waartegen geen bezwaar kon bestaan. Alhoewel je dat met die vrijgezellenclub en scherpslijpers der moraaltheologische zevers der letteren of de curie nooit zeker weet en de inquisitie gelukkig niet meer bestaat, althans niet openlijk.

Tenzij in het geval de capaciteit van de verlichting dusdanig hoog bleek, dat die als storend werd ervaren aan de Hoogste poort en letterlijk gezien kon worden als Hemelvredebreuk, of mogelijk onder de rokken van Petrus scheen, wat begrijpelijkerwijs confronterend kon zijn en eventuele represailles zou kunnen opleveren in de vorm van banbliksems of erger, een Pauselijke bul. Het is zelfs denkbaar dat de enorme problemen met het hemelwater een direct gevolg waren van de poging de Goden te evenaren, ofwel door de al eerder genoemde indiscreties bij Petrus, dat is namelijk al eerder gebleken gezien de interventies van het licht ontvlambare temperament van Jahweh en de zondvloed. Het is aanmatigend om als aardbewoner een licht te scheppen dat concurrerend is met het Goddelijke en bovendien als eerste de dag aankondigt. Dat verstoort de kosmische orde die van hogerhand is ingesteld. Hij sprak immers: “En er zij Licht”. Gen. 1.

De Hybris van de bewoner bestond erin dat hij als het ware als de Titaan [url=https://nl.wikipedia.org/wiki/Helios][color=darkblue][u][b]Helios[/b][/u][/color][/url] in de zonnewagen steeg en langs de hemelboog reed. Maar net als diens zoon Faëton was hij niet in staat de zaak in de hand te houden en zijn hoogmoed kwam per slot letterlijk ten val. Waarover meer.

De uitvoering was niet alleen stabieler dan de plaatselijke straatverlichting, maar kon ook nog op Googleearth worden gevolgd als een betrouwbaar kosmisch referentie punt waarop de Goden hun wekker konden ijken. Het zal duidelijk zijn dat het plotseling opsteken van het volgende, krachtige licht in de aardse tuin de nachtrust van de hemelse orde ernstig verstoorde en daarmee de wrake der Goden bewerkte.

Ik opperde nog de idee om als het voetballen was de tv in de huiskamer een kwartslag te draaien, dan kon je buiten zittend, eventueel in een inderhaast gevuld ligbad op poten, genieten. Met bevreemding en verbazing werd mij daarop gevraagd:” Waarom dat????” “Nou”, meende ik, “dan krijg je een beetje dat Kuipgevoel met Feyenoord en een Lichtwedstrijd!” Er volgde een daverend salvo.

We stonden in een winkel met een branieschopper van een verkoper die bezwoer dat zijn elektrisch schakelmateriaal waterdicht was. Een klant vertelde dat hij dat had geïnstalleerd. “En”, vroeg ik, “heeft U dan wel eens last als het regent of de tuin wordt gesproeid dat de aardlekbeveiliging eruit vliegt?” “Inderdaad”, zei de man. Wij wisten genoeg.

We zochten dus een betere oplossing. Scheepsbouwwerven, bouwbedrijven en allerlei elektriek-zaken gebeld, niets hoor. Tot een monteur van de wasmachine op een idee kwam. Op de camping hebben ze ook lichtnetaansluitingen in het blauw die naar omlaag wijzen. Dat was dus een in dit geval zeker lumineuze oplossing, die ook werkte. Dom is echter, dat de kabel wel van boven wordt ingevoerd en je dus de zaak goed moet afkitten en omdat de muur precies op het zuiden lag en daarom zeer heet werd, bleef dat niet lang goed. Later dan een andere aansluiting ontdekt, die onder de kast gehangen en dat werkte eindelijk afdoende. Blijkbaar komt geen fabrikant op het idee om kabel vanonder in te voeren dan is het namelijk wel druipwatervast. Zelfs de installateur had dit niet op voorraad.

Maar toch was dat niet het einde van het verhaal. De aardlek vloog er nog steeds, zij het sporadisch, uit en we kwamen er niet achter waarom. Pas toen de paal werd vernieuwd tot de betere versie en een nieuwe kabel moest worden gelegd ontdekte ik de oorzaak. Ik knipte daarbij de oude kabel door en geloof het of niet, het leek wel een fonteintje. Vier stralen water spoten enkele seconden lang 20 centimeter hoog.

Wat was nu de oorzaak. De lekkende toestand eerder had water in de kabel gevoerd en die had de hele boel doordrenkt over een lengte van zeker 20 meter, de mantel was doorgeroest en alles was aangetast. Fijn materiaal verkopen ze toch.

Omdat er een zwarte kat door de tuin marcheerde en ongegeneerd zijn behoefte deed, ontsproot er een infernaal plan aan het toch al bedenkelijke brein van de bewoner. Eerst werden cacaodoppen in de tuin gestrooid, die zijn onaangenaam om op te lopen voor poezelige pootjes en geuren blijkbaar naar schimmels. Nou niet voor deze Yogi of Fakirzoon, die blijkbaar van spijkerbedden hield of het fluweel was en met meer plezier te tuin kwam besproeien als om te zeggen, dit is mijn stek.

De bewoner ging een stapje verder, nam een plankje en voorzag dat van een groot aantal scherpe, koperen spijkertjes en begroef het sadistisch onder het ‘urinoir’ van de kater. Omdat katten geneigd zijn hun behoefte te begraven met enkele nonchalante halen verwondde het arme dier zijn pootjes. Het resultaat was, dat hij in het vervolg niet meer groef en dit tot nog meer stank aanleiding gaf, tot groeiende ergernis en woede van de kattenhater. Geen meters hoge schutting, nog ingegraven gaas, kon de doortastende, dekselse kater weerhouden.

Er was dus een lantaarn neergezet, maar omdat het natuurlijk de bedoeling was dat die ook brandde als de bewoners niet thuis waren, was het gewenst een lichtschakelaar of fotoschakelaar te installeren. Ook voor het huis hing een lamp en ja, dan is het de vraag, waar hang je de detector? Nu was het zo, dat wanneer er een auto langs kwam en dat gebeurde veelvuldig, de nacht korter werd en de fotocel schakelde het licht uit. Ook achter het huis gaf het problemen als er iemand parkeerde en vol licht aan had en wij in het duister kwamen te zitten. Zo werd het avond en morgen. (Gen, 1.)

Gezien de meer uitgebreide mogelijkheden en verstrekkende wensen was een meer ingrijpende installatie nodig, die met de nodige blik op de toekomst in ruime mate moest worden opgezet. Daartoe werd dan ook een schakelkast een de muur gehangen die het formaat had van een bescheiden veilingkist. Daarbij werd dan nog een schakelaar geplaatst alsof het de centrale van de aardse zonsopgang betrof die moest worden bediend. Dan nog een aantal kabels en klemmen plus de volgende nog gewaagder maatregelen die verdere uitbreiding vergden. Het zal duidelijk zijn dat de huiselijke aard inmiddels ernstig werd aangetast door de invloed van slechts één kat.

Gezien de bezoekjes van de dekselse zwarte kat en het eventuele onheil van inbrekers, dat zeker reëel was, (er was al enkele keren ingebroken bij buren), wilde de bewoner ook nog een soort schijnwerper plaatsen die bij beweging automatisch aanging. De bedoeling was onder andere, om de vervloekte kat te verrassen, waarvoor geen geschut of kosten te ver voerden. Zodra dan het licht aanging, zou de kat geen poot voor ogen meer zien en aan de, daartoe al reeds van spijkers voorziene, grond genageld blijven staan.

Om deze militaire, tegen de binnensluipende vijand gerichte, strategische actie af te ronden, lag er een speciaal voor dit doel aangekochte oefenhandgranaat binnen handbereik, want een gewoon “Kssssstttt” of rotje was, zo meende de brute, fundamentalistische sadist, niet afdoende. Waarschijnlijk zou het werpen van dit geduchte stuk professionele explosieven de kat compleet met spijkers en cacaodoppen inclusief Hare Majesteits stukje privé-tuin naar de eeuwige jachtvelden hebben doen verhuizen. On Her Majesty's Secret Service zo gezegd.

We namen dan ook een flink exemplaar van een lamp en stelden die op boven de deur. Het nadeel van het overigens prima functionerende zoeklicht was, dat zodra hij aanging, de sensor voor het eerder genoemde licht ten onrechte meende dat de zon vandaag opkwam in het Zuiden en de lantaarnpaal zowel voor als achter het huis uit ging, in de veronderstelling dat de nacht ten einde was. Deze foutieve, vals verlichte gedachte, was helaas niet te doorbreken.

Het gebeurde dus, dat zodra je bij een pastorale avond in de tuin gezeten onder het genot van een exquise glas wijn, een stemmig muziekje en het naderend fluwelen duister van de romantische nacht, bij de allure van flonkerende sterren en zachtmoedige, zoetgevooisde mijmeringen een vinger bewoog, het baken van de Halogeen schijnwerper van 1000 watt aan ging en het glas met inhoud over je kleding flikkerde van schrik, zodat de stomerij weer wat te doen kreeg tegen verdachte vlekken, of je bij een eventueel krantje lezen en verdere bezigheden een lasbril nodig had, vanwege de laserachtige stralen van het Frankensteinse monster dat aan de gevel hing en als je tegen het licht inkeek, bijna een Röntgen opname kon zien van je buren. Bij de zeer bevallige buurvrouw een aangename verassing overigens, vooral als ze een luchtig zomertoiletje droeg.

Voor wie nog twijfelde of het licht aan ging, hing er in de huiskamer een compleet bedieningspaneel aan de muur van de "War Room" met een grote, rode signaallamp, alarmfase één, waar je bijna bij kon lezen, en een reeks schakelaars om de totale controle over te kunnen nemen in geval van mogelijke calamiteiten. Boven in de slaapkamer lag een verklikker met licht en geluid bij geval van indringers, voor als de duivelse, Zwarte Spookkat onverhoeds in de tuin verscheen en de commandant in camouflagepak of Pyjama gestoken en eventueel met al dan niet gefantaseerde oorlogskleuren en schmink, of desnoods ongewassen gezicht, zijn duivelse plan in praktijk kon brengen.

Dezelfde figuur sliep met een geladen jachtgeweer naast het bed in Frankrijk. Terwijl het Chateau tot de tanden electronisch was beveiligd tezamen met waakhonden en rechtstreeks verbonden met het provinciale politiepostje, waar de slaperige bemanning niet veel meer deed dan de krant lezen, zich vervelen, kaarten, of sporadisch een dronken rijder aanhouden. Omdat God ik meen in Frankrijk woont, kan dit een voorstadium van het Paradijs zijn.

Een meer gevorderd ontwerp voor een geschutskoepel, kazemat en commandohut, samen met een overlevingsbunker, eventueel een wat minder ambitieus schuttersputje, stond nog in de steigers. In alle daarop volgende jaren echter is de kat altijd ontsnapt aan zijn strikken. Dit tot wanhoop, woede en ergernis van de machteloze bedenker.

We overwogen nog om een met een bewegingsdetector uitgevoerde hoge drukleiding aan te leggen vanaf een persluchtcilinder die dan een oorverdovend sissen zou imiteren. Of een soort schrikdraadleiding die bij het pissen een helse stroomstoot in de genitaliën van de verdomde kat zou teweeg brengen. Helaas is de man eerder overleden dan de kat met negen levens, die de tuin nog jaren, nu ongehinderd, bescheet.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 591
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.