Voor schrijvers, door schrijvers
  • Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Verbinding

‘Nou, dat doen we dus niet!’ zegt hij.

Ik zet mijn koffie neer en kijk strak naar de persoon aan de andere kant van de tafel. Hij kijkt twintig seconden net zo strak terug zonder met zijn ogen te knipperen.
Tegenover me zit mijn zoon. Slechts negen jaar en tien keer zo eigenwijs als ik. En ik ben leraar, dus dat zegt wat. Nou en, boeit mij dat en doe ik lekker toch niet zijn zonder twijfel zijn meest gebruikte zinnen.
De twintig seconden stilte worden verbroken door mijn zoon die nog steeds zonder oogknipperen zegt: ‘Nou, komt er nog wat van?’
Hij had gevraagd of ik met hem wilde knutselen, maar ik wilde liever samen tekenen. Ik zit niet te wachten op prittlijm aan mijn vingers en overal papiersnippers, maar mijn jongste spruit is onvermurwbaar en spreekt de zin uit waarmee deze column opent.

Koffie is mijn vriend. Mijn steun in barre tijden, mijn beloning na hard zwoegen, mijn vlucht in nood, mijn brandstof waarop ik existeer. Ik neem nog een flinke slok en zet de schakelaar in mijn brein om van ‘tekenen’ naar ‘knutselen’. Het duurt even voordat het lampje begint te branden. Twintig seconden om precies te zijn.

Even daarvoor had ik al een andere schakelaar omgezet, namelijk die van ‘alleen in een hoekje kruipen’ naar ‘actief bezig zijn met de relaties in mijn gezin’. Het duurde wat langer voordat dat lampje ging branden. Het is niet dat ik geen tijd met mijn gezin wil doorbrengen, au contraire. Maar het is nu zondag en het grootste deel van de zaterdag heb langs de lijnen van verschillende voetbalvelden doorgebracht en op het verjaardagsfeestje van een nichtje.
Daarvoor heb ik al de hele week gewerkt en nu ben ik moe. Communicatiemoe. Eén van de grote energieproblemen van een leraar. Het is niet te geloven hoeveel communicatiekeuzes je maakt in een gemiddelde werkweek. En thuis stopt dat niet voordat je in slaap valt. Daarbij heb ik een redelijk introverte persoonlijkheid, wat wil zeggen dat ik het beste energie bijtank in eenzaamheid. Ik houd van stilte en alleen zijn. Tot zo ver, want ik hoor u al denken: kies dan ander werk, je wilde zelf kinderen en zeur niet zo, vent.
Ik heb helemaal geen behoefte om een meelijwekkend verhaal te houden, maar wel dat u begrijpt dat het tijd kost eer bepaalde lampjes gaan branden.

Ik neem de laatste slok koffie, pak de schaar en begin te knippen in een oranje vel papier. Na twee tellen ben ik in orde en zitten we mooi samen te knutselen. We maken een ‘destroyer’. Mijn zoon het voertuig en ik de bak met bommen. Lege theedoosjes, satéprikkers en gekleurd papier zijn de ingrediënten.
Een half uur later is de destroyer klaar. Tevreden ruimen we de boel op. ‘Dat was cool, pap’, is de conclusie van junior en ik krijg een high five. Geweldig, verbinding. Het kostte me wat moeite, maar dan heb je ook wat. Ik zat in de belevingswereld van mijn zoon: destroyers, tdbloons, galaxy life, snipertoren en sterrenbasis. Ik heb geen idee wat het allemaal betekent, maar we waren samen iets leuks aan het maken en ervoeren beiden de verbinding die het opleverde.

Verbinding is de basis voor een goede samenwerking. Verbinding met kinderen krijg je door aan te sluiten bij hun belevingswereld. Maakt niet uit of ze negen zijn of zestien en of ze thuis zijn of op school.

Erik Dijkstra
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 446
(De gemiddelde waardering is 0 door stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Jouw quote te lezen voor anderen?

Een quote is een aanhaling of een citaat, ofwel een weergave van wat iemand gezegd heeft. Wij en anderen zijn erg benieuwd naar jouw quote. De quote mag van jezelf zijn of een leuke door jou gevonden…

Cursiefje relativeert de realiteit

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt…

Jouw verhaal gratis als BookBuster?

Door BookBuster krijgen minder bekende schrijvers een serieuze kans. BookBuster is een project van Schrijverspunt om (nog) minder bekende schrijvers een publicatiekans te geven. Het is de manier om…