Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

VEEL BEKIJKS!

Beeldschoon zijn ze, mijn twee schoondochters. De ene is een blondine, de andere een brunette. Beiden hebben een lijntje, dat je alleen in gebarentaal kunt omschrijven. Zij oogsten in gezelschap veel bekijks. Een gemiddeld bouwvakker, zou met genoegen zijn rug even rechten, als mijn schoondochters voorbij komen. Ja, mijn zonen hebben een goede smaak op dat gebied. Beide schoondochters zijn me even lief.
De blondine stelde op een dag voor om samen te wandelen. Van mijn woonplaats, Lieshout, naar haar woonplaats Son. Een afstand van 12 kilometer. Klokslag half acht stond ze de volgende ochtend voor me, de blondine. Sportief gekleed, stevig schoeisel en rugzakje met drinken en een banaan. Het weer was prachtig, de natuur mooi en het tempo op elkaar afgestemd. Ze praatte vrolijk en honderduit, mijn partner voor één dag. De familie, het werk als wijkzuster, de kinderen, lekker eten, opvoeding.
Op de helft van de route draaiden we al keuvelend het fietspad op langs de Sonseweg. Tot nu toe waren we in de bossen niemand tegengekomen. De eerste tegenligger was een meisje op de fiets. Ze had meer oog voor haar mobieltje dan voor ons. Even later een vrouw, waarschijnlijk met opgroeiende dochters. Zwijgend en hoofdschuddend passeerde zij ons. Er volgde een mannelijke fietser. Goedkeurend liet hij zijn blik over mijn partner voor één dag, glijden. Vervolgens knikte hij mij vriendelijk toe. Als toegift volgde een vette knipoog.
Vermoeidheid diende zich aan bij mijn ongeoefende partner. Het tempo zakte en de gesprekken werden melancholischer. “Wat wil je ook met zo’n lieve, maar op carrière beluste man?”, verzuchtte ze. Troostend sloeg ik mijn arm om haar heen. Achter ons hoorde ik een licht gedruis. Een vrouw op leeftijd, op een e-bike, flitste ons voorbij. “Ouwe gek, laat dat kind met rust!”, schreeuwde ze. Als door een adder gebeten, trok ik mijn arm terug. Met een kwiek hupje wipte ik mijn rugzak weer recht.
“Was het leuk?”, vroeg mijn zoon. “Zeker”, zei mijn partner voor éèn dag, vermoeid. “Nou en of, ík trok veel bekijks!”, antwoordde ik.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 428
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.