Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Vader en kind, op zoek naar de wereld

Ik hield mijn kindje vast onder de armen en als een wonder zette het zijn eerste stapjes. We wisten beiden niet was ons overkwam. Ik kreeg een krop in mijn keel en voor het eerst in mijn leven voelde ik me echt gelukkig. - Ik overdrijf natuurlijk weer. - Mijn baby zette nog een pasje, lachte luidop en zette er razend snel nog eentje. Ik liep achter hem aan en voor ik het besefte stonden we aan de andere kant van de woonkamer. Hij was zo enthousiast dat hij bijna over zijn kleine beentjes struikelde en op een bepaald moment deed hij dat ook daadwerkelijk. Hij viel natuurlijk niet echt, want mijn vaderlijke armen hielden hem recht.

Het wordt tijd dat we schoentjes kopen, zei ik later tegen mijn vrouw en ze beaamde dat. Die schoenen kosten enorm veel, heb ik mij laten vertellen en de kans dat ik daarom zelf schoenloos door het leven zal slenteren is daarom niet onbestaande. Uiteindelijk viel het nogal mee en de lieve, ietwat dementerende mevrouw van de schoenenwinkel zei dat het prachtige schoentjes waren en dat mijn kindje erg mooie ogen had en blond haar en dat ie later wellicht alle meisjes kon versieren en ik dacht, volgende keer bezoek ik een andere schoenwinkel. Wat dacht die sneepgeit wel? Mijn baby moet zijn eerste woordjes nog leren uitspreken en wordt al vergeleken met een echte Don Juan. Dat hoeft voor mij niet. Ik was vroeger ook zo'n sexy adonis en fotomodel dat ver buiten de landsgrenzen succesvol zou zijn en wellicht aanbeden zou worden door hordes gillende meisjes, maar wat is er uiteindelijk van gekomen? Niets! (Voor mijn nieuwe lezers, dat van die adonis en fotomodel is uiteraard verzonnen. Soms is het nodig dat ik dingen uitleg. Wie mij kent, weet dat ik zo lelijk ben als de nacht.)

We liepen weer een stukje door de woonkamer en na vijftig passages heen en weer zakte ik in elkaar en hapte naar adem. Hij wilde nog stappen, gaf hij aan en vervolgens liepen we alweer verder. Uiteraard had ik hem eerst uitgelegd van vader tot zoon dat al dat wandelen kan leiden tot stramme spieren of zelfs kan leiden tot inspanningsangor, maar daar had ie geen oren naar. Hij bleef stappen en stappen en mochten we buiten gewandeld hebben, dan hadden we wellicht al aan cafe Wir War gestaan. Dat is een kwartier stappen! Vroeger was het terug naar huis stappen 's nachts dertig tot veertig minuten stappen, maar sinds ik minder drink is het gewoon terug vijftien minuten.

Die ene keer dat ik nog eens iets ga drinken, drink ik erg rustig, gemiddeld eentje per uur, vroeger zes in het eerste uur. Door het keren der bladeren, verander je gestaag in een langzaam drinkende man, en dat is uiteindelijk maar goed ook. Terwijl ik daar trouwens zat aan de toog dacht ik, morgen om half zes moet ik opstaan en dus besloot ik rond één uur al naar huis te gaan, vrij nuchter was ik trouwens nog. Dat noemt verantwoordelijkheid en volwassenheid en ik vond het niet eens erg dat ik naar huis ging. Ik ging met plezier naar huis want cafe Wir War en de stad waren veranderd en ondanks dat ik dingen herkende in het cafe die er vroeger ook al stonden, voelde ik me er niet meer thuis. Het gevoel van vroeger was weg en ik vroeg me zelfs niet af hoe dat kwam. Ik wist hoe het kwam. Er leeft een onweerstaanbare drang in mij verdrietig te worden als ik langer dan 10 uren gescheiden wordt van mijn kindje.

De volgende dag zouden we alweer enkele marathons afleggen en ik voelde me opnieuw een gelukkige man. Sportief bovendien.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 558

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.