Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Tranen op wereldwaterdag

 columnsVorige zondagochtend in de badkamer. Tranen met tuiten overmanden mij. Recht in mijn ogen vertelde de spiegel mij dat ik een man van 76 ben. Terwijl ik toch maar 67 lentes op mijn actief heb. Nog steeds zijn er momenten waarop ik het ijzer breken kan met mijn handen. Eveneens zijn er dagen dat ik het ijzer gewoon laat liggen in de kuil die daarvoor bestemd is.

De adolescentiejaren namen een ongewoon lange tijd voor hun rekening. Iemand stelde mij voor de keuze te maken: voor een leven als cowboy opteren of het doen en laten opbouwen van een indiaan. Ik koos ervoor om indiaan te worden met een cowboyhoed op het hoofd. Om in de Far West te raken werd ik zeeman. Evenwel ook weer niet zo maar eventjes een gewone, alledaagse zeiler zonder meer. Midden op de Atlantic had ik het lef een keer buitenmaats hard “godverdomme!” te roepen.

Sindsdien is mijn leven drastisch veranderd. Satan zelf kwam mij er dagelijks aan herinneren dat ik vervloekt was. Eindeloos ronddobberen werd het op zeeën en oceanen. Gelukkig kreeg ik af en toe het bezoek van een groepje engelen die mij enige troost brachten. De engel met de meeste sterren en strepen op z’n vleugels legde mij uit op welke manier ik verlost kon worden. De weg naar die vrijmaking klonk ver van onaangenaam: drie maal per jaar mocht ik ergens aan land komen en een vrouwtje versieren. Als het zou meezitten om dan het geluk te hebben dat iemand van de andere sekse mij trouw zou blijven, betekende dit de redding.

Moeilijk kon het niet zijn. Charmes in veelvoud.

Opnieuw raakte ik aan land. Door de wetten van oorzaak en gevolg kwam mijn sloep in aanvaring met een cargo. De Noorse kapitein tilde daar niet te zwaar aan. Mensen, deze man bleek een onwaarschijnlijk mooie dochter te hebben. Een echt stuk en vooral nog ongetrouwd.

Björn Andersson, de vader, beloofde ik een pakje geld in ruil voor de hand van zijn dochter die dan toch al tot over haar oren smoor op me was. De lezers zullen het kennen: ze zag mij, was als getroffen door een bliksem, de wereld leek stil te staan, et cetera. Kortom, nog voor we aan wal kwamen zong Agnetha een lied waaruit moest blijken dat zij mijn reddende engel wilde zijn. Gedachten aan de Far West waren weg.

In onze tuin bloeien intussen de mooiste bloemen, groeien de stevigste bomen. Geluk drijft boven onze hoofden. Ook op deze Wereldwaterdag, uitgeroepen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. Ik ontwaar een overvolle blaas. Sta me toe even naar de plee te hollen. Daar kijk ik, de handen wassend, in de spiegel. Ook dit object zegt me dat ik 76 ben. Terwijl mijn identiteitsbewijs godverdomme 67 aangeeft.

Ik huil mijn tranen. In het Noors is dat Jeg gråtermine tårer.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1218

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.