Voor schrijvers, door schrijvers
Blog

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 668

De dommocratie

Toch tijd voor wat anders?

Mijn vorige column “Democratie” bracht aardig wat teweeg, met een opmerking van een collega die in een reactie de democratie als dommocratie betitelde, wat eigenlijk een vindingrijk gekozen benaming is, welke ik graag hier gebruik in zijn naam.
Dank je Hans!

Democratieën bestaan al heel lang, meestal in de vorm van directe democratie maar de indirecte democratie zoals wij die nu kennen bestaat feitelijk niet zo lang. Deze democratie kenmerkt zich in de moderne wereld door een viertal elementen, t.w. het recht van initiatief, het recht van spreken, stemrecht en gelijkheid, al vind ik dat mensenrechten ook hieronder vallen. Het recht van initiatief betekent dat iedereen een initiatief mag nemen om een wetsvoorstel of –wijziging in te dienen, gevolgd door het recht om iedereen daarover te informeren en het voorstel te bespreken. Gesneden koek.

Maar stemrecht en gelijkheid zijn nog niet zo lang onderdeel van onze democratie, en wellicht nog steeds niet geheel geïntegreerd omdat iedereen tegenwoordig de mond vol heeft van “racisme” bij alles waarmee zij het niet eens zijn, en zo een poging wordt ondernomen om het recht van spreken en initiatief te ondermijnen, bouwstenen van onze zo gekoesterde democratie. Het racisme-woord komt dan ook vaak uit de monden van mensen die niet zijn opgegroeid met onze vorm van democratie en rechten, maar ook uit monden die sympathiseren met die mensen, voor welke reden dan ook, al verstopt men zich graag achter “mensenrechten”. Hiermee is onze democratie in werkelijkheid nog niet zo vanzelfsprekend, er moet voor de instandhouding geknok worden. Steeds weer, hoe vermoeiend.

En wanneer was er sprake van stemrecht voor vrouwen? De ouderen onder ons kunnen zich nog herinneren dat dit niet zo was, dus zo lang geleden is dat niet als je beziet dat vormen van democratie al in de 4e eeuw voor Chr. bestonden. Evenzo geldt dit voor de gelijkheid tussen vrouwen en mannen, actueel sinds de jaren 60 van de vorige eeuw met de Dolle Mina’s. En op de keeper beschouwd zijn de vrouwen de mannen in gelijkheid voorbijgestreefd, waartegen mannen (nog) niet in opstand zijn gekomen.

Met de enorme vooruitgang die geboekt werd in technologieën als internet en smartphones kunnen nu alle mensen binnen een democratie heel gemakkelijk hun stem uitbrengen, zodat de meerderheid van die stemmen het voor het zeggen heeft. Het internet rept van “de tirannie van de meerderheid”, reeds door Aristoteles zo benoemd, mede doordat onze indirecte democratie zo wordt vervangen door een directe democratie. De vraag is of dat nog wel van deze tijd en gewenst is, en of deze vorm geen belemmering is voor de voortgang van de mensheid in het vrije Westen? Waarom? Omdat iedereen zijn stem kan uitbrengen, ook als er reden is te veronderstellen dat die mensen geen verstand van zaken hebben, maar gewoon stemmen omdat het democratisch is en ook om (met manipulatie) expres voorstellen tegen te houden. Kort gezegd: het plebs mag regeren!

Frits van Bruggen, hoofddirecteur ANWB, schrijft een stukje in de Kampioen. Hij was in China geweest en verbaasde zich over de hoge snelheid waarmee de technologieën, veelal ook in China ontwikkeld, zijn toegepast en enorme veranderingen hebben toegebracht aan de Chinese samenleving. Hij was er tien jaar niet geweest. Hij stelt dat de Chinezen thans ver op ons vooruitlopen en vergelijkt dat met het toegepaste tempo in Nederland, als hij zegt dat er in 25 jaar een metronetwerk van 600 km is gebouwd in Shanghai en in Amsterdam in diezelfde tijd één metrolijntje onder de stad door. Tja, China is geen democratie en mensenrechten worden er geregeld geschonden, schrijft hij verder, en van de privacy blijft weinig over in de steden met talloze camera’s, net zoals in Hong Kong en het veiligste land Singapore (welke je na een jaar afwezigheid al niet meer terug kent), en vraagt zich af of wij ons tempo van veranderingen niet zouden moeten verhogen om mee te kunnen blijven gaan in die groei. Terechte overwegingen, die wel iets zeggen over de door ons toegepaste democratie en mensenrechten die dus meer belemmeringen opleveren dan een zege voor de Westerse mensheid zijn.

Paradoxaal genoeg is het in de geschiedenis eerder voorgekomen dat China voorliep op Europa waar de koningen het te druk hadden met het winnen van veldslagen, wat snel veranderde vanwege de democratie in combinatie met een onafhankelijke rechterlijke macht wat terugbetaling van schulden bijna garandeerde, en daarmee werd vooral Nederland, en ook Groot-Brittannië, vertrouwenswaardiger geacht op het gebied van kredietverlening wat een snellere economische groei teweegbracht door OPM – other people’s money – dan andere landen.

Persoonlijk zou ik er geen enkel probleem mee hebben als er in elke straat vele camera’s voor toezicht zouden worden geplaatst, want het collectieve gevoel van veiligheid ligt zwaar onder druk met alle wegbezuinigde politiebescherming waardoor de criminaliteit, groot en klein, welig tiert. Privacy inruilen voor veiligheid? Prima idee, en wat lever je feitelijk in, wie geeft nog om privacy als je niet over straat durft te lopen? Het aantal hoodies zal drastisch stijgen, dat wel.

Maar helaas leven wij in een dommocratie, worden dus geregeerd door de heffe des volks, hebben vele “inspraak”-regelingen die door de vele vooral vrouwelijke linkse bestuurders worden aangegrepen om besluiten omtrent vooruitgang langdurig te traineren maar waarbij zijzelf vele malen “leuk” in beeld komen, langduriger ook door herhaald gebruik van het “woord” “uummmm” – gevolgd door een “denkpauze” - in allerlei toonhoogtes en decibellen (soms overgenomen door mannen die dat profiel ook willen, maar waarbij je dan mag twijfelen aan de gender), zodat zij zich als zéér belangrijk kunnen profileren naar gelijkgestemden. Deze belemmeringen om snelle progressie te boeken zijn enorm, zo erg zelfs dat we nu jaren achterlopen op China, een land dat zich nog maar sinds de jaren 60 van de vorige eeuw ging bezighouden met hun “Westerse” ontwikkeling. Het was een enorm land vol boeren van laag intelligentieniveau, en die zijn er nu ook nog in grote getale maar hebben het niet voor het zeggen. Gelukkig maar voor de Chinezen!

Nu wij nog! Want we lopen op achter, al denken veel mensen juist van niet. Dom.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Harmen Sneer
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 309
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "De dommocratie"

Geschreven door Harmen Sneer . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!