Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Teveel tijd

Tijd is geen recht dat je hebt en waar je naar believen over kunt beschikken. Dat is wat ik van de afgelopen weken geleerd heb. Eigenlijk wist ik het al. Het is net als met geld. Je krijgt eens per maand een bedrag op je rekening gestort dat er best aardig uitziet. Maar er zijn kapers op de kust. De hypotheek, de verzekering, de energiekosten en de kosten van levensonderhoud. Met lange, gretige vingers peuteren ze de euro’s van je rekening, en net als je denkt dat je nog wat over hebt om een boek te kopen, zegt je jongste zoon dat zijn schoenen te klein zijn geworden.

Vlak voor de kerstvakantie kreeg ik te horen dat ik boventallig was geworden in het onderwijsteam waar ik werk. Per 1 januari stopten mijn taken en mocht ik – gelukkig doorbetaald- gaan snuffelen in interne vacatures van het ROC waar ik werk. Dat klinkt misschien naar, maar in de praktijk kwam het erop neer dat ik een paar weken zeer weinig hoefde te werken. Ik kreeg een zee van vrije tijd in mijn schoot geworpen. Om de metafoor met geld nog even door te zetten: ik kreeg vakantiegeld, een kerstbonus, teruggave van de belastingdienst. Ik had heel veel en het was allemaal voor mij.

De hele kerstvakantie lag ik onder de kerstboom te fantaseren wat ik allemaal zou gaan doen met die vrije tijd. Schrijven zou ik, elke dag. Ik zou een kortverhaal schrijven om naar een tijdschrift te sturen, ik ging verder aan mijn tweede roman, ik zou aan wedstrijden meedoen.

Helaas, ik had mezelf te rijk gerekend.

Een grieperige partner, kinderen met proefwerkweken én lesvrije dagen, plus een te renoveren badkamer knibbelden aan mijn schrijftijd. Als ik eindelijk met mijn verplichtingen klaar was en in schrijfmodus zat, werd er gebeld, geroepen of geappt dat mijn aanwezigheid of aandacht onmiddellijk vereist was voor iets of iemand. De dagen snelden voorbij, ik lette even niet op en het was februari geworden. Ik had niet één verhaal helemaal afgemaakt. Ik foeterde op iedereen die mijn tijd van me stal en me daarmee het schrijven onmogelijk maakte.

Maar als ik heel eerlijk ben moet ik de hand ook een beetje in eigen boezem steken. Er zijn heel wat ochtenden geweest dat ik pas uit mijn bed rolde als de lessen die ik voorheen had gegeven, al voorbij waren. Heerlijk, de wekkers van iedereen in huis horen afgaan en te weten dat je zelf niet hoeft.
Nog meer middagen zat ik op de bank met een boek. Niemand om me heen, geen radio, geen gepraat. Het schaamrood stijgt me naar de kaken als ik bedenk hoeveel spelletjes Candy Crush ik heb gespeeld. Niemand die me verweet dat ik de hele dag verlummeld had, geen enkele stok achter de deur. Zelfs de deadlines die ik voor sommige verhalen had bleken niets waard, ik stuurde gewoon geen verhaal in.

Inmiddels heb ik bij een ander team onderdak gevonden. Deze week begin ik. Het zal even wennen zijn, het is een andere doelgroep dan ik gewend ben en ook methodiek en didactiek zijn anders. Mijn hoofd zal vol zitten, en dat is funest voor het schrijven. Ik heb een leeg hoofd nodig om de inspiratie te laten vloeien.

Maar het heeft ook zo zijn voordelen. Naast het feit dat ik weer gewoon werk voor mijn geld, komt er weer structuur in de dagen. Structuur die ik nodig heb om tot schrijven te komen. Zonder structuur sjok ik een beetje op mijn pantoffels door de dagen, ik mors tijd, tijd die ik aan schrijven had willen besteden.

Afgelopen weken waren weken van niets. Eigenlijk lag ik maar een beetje te wachten tot het leven weer ging beginnen, schoof al mijn goede voornemens voor me uit. Blij dat dat voorbij is.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 709
(Gemiddelde waardering 5 met 1 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster