Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)
  • Start
  • Columns
  • Misschien kun je maar het beste gewoon jezelf zijn

Misschien kun je maar het beste gewoon jezelf zijn

Toen het Eurovisie Songfestival nog in de kinderschoenen stond, glipte Nederland daar met gemak in. “Geef me een zoen net als toen”. Het begon zo veelbelovend in 1957 met Corry Brokken als winnares van maar liefst meteen al het tweede Eurovisie Songfestival, vrijwel meteen gevolgd door Teddy Scholtens Een beetje in 1959 met de aardige tekst (fragment)

Ik wou dat je hart een kast was met een deurtje 
En dat ik kon kijken in het interieurtje. 
Dan moest je oprecht zijn, goed of slecht, maar echt zijn 
En dan zei je al gauw, als ik vroeg: "Ben je trouw?" 

'n Beetje, verliefd was je wel meer, meneer, dat weet je! 
Je hart kwam wel eens meer op een ideetje, 
Dat speet je, maar ach weet je, soms vergeet je 
Wel een beetje gauw je eedje van trouw! 

(Tussen haakjes: Is het niet een kostelijk stukje Nederlandse rijmkunst en pure poëzie, die Willy van Hemert, de man die ook Corry’s winnende liedje schreef, uit zijn pen toverde? En kon ze niet leuk =goed= zingen, die Teddy?). Je kunt zeggen wat je wilt, maar Nederland was toonaangevend zelfs al wonnen we niet altijd. Het werd inderdaad hoog tijd, dat Nederland na 44 jaar eindelijk eens uit het muziekslop werd gehaald om de eens zo vanzelfsprekende plaats in de wereld van het Eurovisie Songfestival weer in te nemen. Dat is dan ook met glans gedaan.

Het leuke is, dat deze jongen alleen zichzelf en zijn muziek nodig had om boven de anderen uit te steken.  Zijn persoonlijkheid, uitstraling, zijn optreden zonder opsmuck en zijn stem waren voldoende. Hoewel zijn stem mij te hoog was met veel uithalen, heeft hij het dan toch maar voor elkaar gekregen zonder poespas van jongedames in glitterpakjes, dansgroepen of andere vormen van achtergrond entertainment. Hij was zichzelf en gaf zichzelf, dat heeft waarschijnlijk de doorslag gegeven. (Beweerde Oscar Wilde niet eens : "Wees jezelf, alle anderen zijn al bezet.")
Ook deze omwenteling was noodzakelijk, want het Eurovisie Songfestival stelde toch al jaren niets meer voor. Ik vroeg me vaak af of mensen nog wel zingen konden, wisten hoe ze hun stembanden konden gebruiken zonder te vervallen in gekrijs of gejank. De nadruk kwam steeds sterker te liggen op de acts en de aankleding, soms uitkleding, in plaats van op het liedje zelf. Irritant. Het gaat tenslotte om de muziek op zich, niet om de presentatie zozeer. Meer de combinatie van een goed in het gehoor liggende meezinger, een beetje opzwepend van toon, gezongen door iemand die kan zingen en zichzelf weet te presenteren zonder aanstootgevend gedrag. Iemand die zichzelf is en blijft. Een verademing. Deze zanger kende de sleutel tot deze perfecte combinatie en sleepte het publiek mee, zoals zijn voorgangers jaren terug in de tijd, dat Nederland misschien dan wel klein was, maar met namen naar buiten kon treden.   

Door de geschiedenis heen was de Nederlander op velerlei gebied erg bekwaam. Hoe dieper je in de geschiedenis duikt, des te meer Nederlandse grootheden je tegenkomt. Klinkende namen van bijvoorbeeld kunstschilders zijn vaak Nederlands. Rembrandt is wereldberoemd en van onschatbare waarde. Ik zou even niet weten hoe zijn voornaam luidt, zo’n begrip is zijn achternaam geworden. Moet je nagaan, ik ben zo gewend aan de naam Rembrandt, dat ik vergeet, dat dit juist zijn VOORnaam is en NIET zijn achternaam. Bij Van Gogh is het juist andersom. Je zegt niet: “Daar hangt een Vincent van Gogh, nee, daar hangt een Van Gogh!” Als een wereldberoemde merknaam. Met een beetje fantasie en medewerking van het lot noemen we straks wereldwijd het winnende liedje “Duncans song”. 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 175
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster