Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 668
  • Home
  • Columns
  • Discriminatie - Een fel gekleurde strijd

Discriminatie - Een fel gekleurde strijd

Discriminatie wordt vooral geassocieerd met mensen van Afrikaanse origine en de vooral blanken zgn. westerlingen, maar lang voordat dit woord was uitgevonden en een zwaarbeladen betekenis kreeg was er natuurlijk al onderdrukking van mensen en rassen sinds het bestaan van de mensheid, wat resulteerde in fel verzet en pogingen de rollen om te draaien. Want als je gediscrimineerd werd is het niet fijner dan de macht over je onderdrukkers te krijgen en die te vernederen; daarvoor had men veel over en de geleverde strijd was dan ook nimmer zonder vele slachtoffers.

Tegenwoordig wordt het woord discriminatie te pas en te onpas gebruikt om aan te geven dat men het ergens niet mee eens is, al is er van onderdrukking veelal geen sprake. Wel is er nog steeds die felheid te ontdekken om te proberen de rollen om te draaien en de ander te vernederen. Hier laat ik het bij verschillend gepigmenteerde mensen.

Neem de “Zwarte Piet-discussie”, waarbij laatst ook het woord “terrorisme” werd gebruikt. Ook hier zie je de felheid waarmee een standpunt wordt ingenomen en niet altijd even intelligent wordt verdedigd; de uitspraken van voortrekster Sylvana Simons zijn met een zekere regelmaat erg ongelukkig te noemen en zorgen dus niet voor een oplossing in welk geschil dan ook. Met mensen die vinden dat zij het gelijk aan hun kant hebben en er geen ruimte is voor vernieuwende inzichten is het onmogelijk een opbouwende discussie te voeren, want uit de bovengenoemde noodzakelijke vernederingen in discriminerende kwesties blijkt dat je niet op gelijke voet met elkaar kunt zijn.

Die terrorisme uitte zich in acties door zowel de voor- als tegenstanders. Vanuit de beschreven betekenis is het ook een logisch gevolg dat men de strijd aangaat in een poging de ander de baas te worden. Ja, gewoon een haantjescultuur dus! Want met echt discriminatie waarbij mensen openlijk zwaar vernederd worden en zelfs legaal fysiek mishandeld worden heeft dat allemaal niets te maken. Gelukkig maar.

Sylvana is blijven hangen in het verleden en vindt dat er sprake is van ongelijke behandelingen vanwege de huidskleur, gevormd in een tijd dat er sprake was van slavernij, specifieker van slavernij bij Afrikaanse negers. Nu leeft er geen mens meer die in die tijd geleefd heeft, maar toch vindt zij dat de blanken die nu leven deze schuld hebben geërfd.

Evenzo zou dan gelden dat de zwarte slaven die eeuwen geleden uit hun eigen omgeving werden gerukt heel erg graag terug zouden willen gaan naar hun origine. Het gekke is dat dit nu juist niet gebeurd. Ondanks de protesten tegen de levensstijlen van de vroegere blanke onderdrukkers verkiezen de vroegere slaven zich onder hun slavendrijvers te blijven en zich zelfs met hen te vermengen in mulatten. En ondanks dat de wetten zodanig zijn aangepast dat een ieder voor een volwaardig persoon wordt aangezien en discriminatie zelfs ronduit te verbieden, blijven zwarte mensen zich minderwaardig voelen, en beschuldigen de blanken hen te discrimineren. Het kan niet anders zijn dan uit rancune, want ook hier geldt dat zij eigenlijk de blanken de baas willen zijn en geen middel ongemoeid laten om dat te bereiken. Er zijn zelfs vele medestanders voor hun standpunten, ook uit de groep die je normaliter als tegenstander zou hebben gezien als het 300 jaar eerder zou zijn geweest.

Er is dus wel degelijk sprake van een goede integratie, en anders van een goede integratiemogelijkheid. Als je het verkiest die integratie niet aan te gaan blijf je dus “discriminatie” roepen, alsof je het hebt uitgevonden, maar van discriminatie heeft dat niet veel meer van doen. En dan door de eeuwen heen de blanken blijven beschuldigen dat zij de zwarten blijven onderdrukken. Dat kan toch niet waar zijn!

Waar gaat het om: de baas willen zijn over de andere groep en de ene groep is duidelijk te onderscheiden van de ander. Maar waar de blanken er veel, zo niet alles, aan hebben gedaan om de negers de mogelijkheid te geven om volledig te integreren en als een volwaardige gelijk-behandeld mens te beschouwen is er geen tolerantie in hun gedragingen gekomen en blijven ze dus discriminatie schreeuwen.

Maar is het eigenlijk dan niet zo dat de zwarte mensen dan juist de blanken discrimineren? Want blanken kunnen het de zwarten nimmer naar de zin maken.

Dus, concludeer ik, hebben de zwarte mensen het discrimineren wel degelijk uitgevonden.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Harmen Sneer
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 662
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "Discriminatie - Een fel gekleurde strijd"

Geschreven door Harmen Sneer . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!