Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 642

Slechts een moment

© Irma Moekestorm op .
[Klik op de profielnaam of -afbeelding voor een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.]
Ze is al ver in de negentig en haar gezicht begint meteen te stralen als ik bij haar ga zitten. Een uurtje wat aandacht voor haar alleen, doet haar zichtbaar opbloeien. 
'Dat is mijn man,’ zegt ze en ze knikt richting de foto die naast haar staat. ‘Hij leeft al niet meer.’
De zon schijnt uitbundig op het lijstje.
‘Maar nu kan ik hem bijna niet zien, kijk eens hoe het zonnetje op het glas schittert.’
Ik krijg een brok in mijn keel.
‘Zie het maar als een knipoogje dat u van hem krijgt,’ zeg ik.
Gelukkig heb ik de juiste toon getroffen en het ijs tussen ons is gebroken. Ze kletst honderduit en vindt het blijkbaar heerlijk om haar verhaal kwijt te kunnen.

Op de tafel liggen boekjes klaar. Boekjes over ‘vroeger’. Willekeurig pak ik er één van de stapel en lees er wat anekdotes uit voor. Samen genieten we van die verhalen van toen. Voor haar een feest der herkenning, voor mij niet altijd bekend terrein. Over de kroontjespen en de griffel, over het kolenhok en de boldootkar. Ik steek er heel wat van op en mevrouw slaat zich regelmatig op haar knie van het lachen. De tijd vliegt voorbij.
‘Zo kan ik wel honderd worden,’ verzucht ze tegen de zuster die ons wat te drinken brengt. De zuster lacht dankbaar naar mij.
‘Wij hebben hier helaas geen tijd voor,’ legt ze uit, ‘maar het is zo belangrijk dat dit gebeurt.’
Na een kwartiertje gaan we naar de gezamenlijke huiskamer. De andere vrijwilligers zijn inmiddels weer teruggekeerd van het 'rolstoelwandelen' en we nuttigen nog een advocaatje mét slagroom en met kaas en worst.
‘Ik kom gauw nog eens voorlezen,’ beloof ik 'mijn' mevrouw.
Opeens kijkt ze me verschrikt aan en zet abrupt haar glaasje op tafel.
‘Mijn man,’ roept ze uit, ‘hij weet helemaal niet waar ik blijf!’

Ik doe het echt, neem ik mezelf stellig voor onderweg naar huis: zomaar nog eens een uurtje binnenlopen in die gezellige huiskamer. Met een warm gevoel denk ik aan die lieve mevrouw die al een heel leven achter de rug heeft en waarin ik zomaar een klein kijkje kreeg. Ze zit waarschijnlijk alweer op haar plekje naast de foto. Voor haar was het genieten slechts voor het moment. Voor mij was het een moment om niet snel te vergeten.
Dit artikel delen?
Waardering voor je inzending op Schrijverspunt

Graag je waardering voor : Slechts een moment

Aantal hits voor dit artikel: 790
 
KLIK OP HET GEWENSTE AANTAL STERREN (1-5)  OM EEN WAARDERING TE GEVEN EN/OF SCHRIJF SVP EEN KORTE REVIEW
5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!
De waardering voor dit artikel:

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Kervend
| Hans Van Battel | Poëzie