Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.

206 Hits

Publicatie op:
Sinterklaas bestaat

De afgelopen week heb ik twee keer moeten denken aan Sinterklaas. Meestal komt de gedachte aan de goedheiligman alleen bij mij op als de reclamefolders van de speelgoedwinkel in de bus vallen. Dit was nu echter niet de oorzaak. 

De eerste aanleiding was de verkiezingsretoriek van Groen Links. De tweede aanleiding het programma Zondag met Lubach. Beide gebeurtenissen leidden bij mij tot de conclusie dat Sinterklaas nog steeds bestaat. Zelfs meerdere Sinterklazen, vermomd als politicus, al zitten ze in een verschillende fase van hun ontwikkeling. 

We spreken over Klaver die de kiezer belooft voor Sinterklaas te gaan spelen. Hij wil de zorgpremie terugbrengen naar €10 per maand en 18-jarigen een startkapitaal geven van €10.000. Je zou je kunnen afvragen: Verdient die man zoveel, waar doet hij het van? Eerlijk gezegd heb ik dat niet gedacht. Ik voel mij als weldenkende Nederlander geschoffeerd. Denkt Klaver nu echt dat wij, Nederlandse stemgerechtigden, niet doorhebben dat hij deze beloftes alleen maar uitspreekt om zoveel mogelijk stemmen te winnen? Loze praatjes zijn het. Terugkijken is nuttig op het moment dat politici al weer in de verkiezingsmodus belanden. Wat is er terecht gekomen van het verkiezingsprogramma van 2017? Als de kiezer dat programma nog eens kritisch leest en op basis van de nagekomen beloftes bepaalt of een partij nogmaals de stem verdient, dan weten we een ding zeker: Klaver zal de dans ontspringen. Hij krijgt geen kans om Sinterklaas te spelen en zal over 4 jaar niet worden afgerekend op de loze beloftes die hij nu heeft gedaan. Hij mag zich gelukkig prijzen. 

En dan onze minister Wiebes. Wie kent hem niet? Het is de man die namens de regering voor Sinterklaas speelt richting de multinationals Google en Vattenfall. Namens de regering €660 miljoen bijdragen aan het windmolenpark in de Wieringermeer, wie bedenkt dat? Bij mij roept het herinneringen op aan het verkiezingsdebat tussen Hans Wiegel en Joop den Uyl  in 1972. De oudere lezer zal het zich nog herinneren: het debat waarin Hans Wiegel van de VVD delen uit een schrijven van professor Pen voorleest waarin laatstgenoemde kritiek uit op het regeerakkoord. Aan het einde van zijn betoog wijst Wiegel naar Den Uyl en spreekt de alom bekende zin: ‘Sinterklaas bestaat, daar zit ie.’ 

We zijn nu bijna 50 jaar verder en kunnen concluderen dat Sinterklaas nog steeds bestaat. Het is de hoogste tijd dat alle politici, hetzij links of rechts of in het midden, nu eindelijk eens Sinterklaas in de ban doen. Dan zijn we eindelijk verlost van de loze praatjes en de geschenken aan multinationals. Althans, dat hoop ik.


&caption=www.schrijverspunt.nl" class="popup" onClick="ga('send', 'event', 'socialshare', 'click', 'facebook');"> facebook
  • twitter
  • De afgelopen week heb ik twee keer moeten denken aan Sinterklaas. Meestal komt de gedachte aan de goedheiligman alleen bij mij op als de reclamefolders van de speelgoedwinkel in de bus vallen. Dit was nu echter niet de oorzaak. 

    De eerste aanleiding was de verkiezingsretoriek van Groen Links. De tweede aanleiding het programma Zondag met Lubach. Beide gebeurtenissen leidden bij mij tot de conclusie dat Sinterklaas nog steeds bestaat. Zelfs meerdere Sinterklazen, vermomd als politicus, al zitten ze in een verschillende fase van hun ontwikkeling. 

    We spreken over Klaver die de kiezer belooft voor Sinterklaas te gaan spelen. Hij wil de zorgpremie terugbrengen naar €10 per maand en 18-jarigen een startkapitaal geven van €10.000. Je zou je kunnen afvragen: Verdient die man zoveel, waar doet hij het van? Eerlijk gezegd heb ik dat niet gedacht. Ik voel mij als weldenkende Nederlander geschoffeerd. Denkt Klaver nu echt dat wij, Nederlandse stemgerechtigden, niet doorhebben dat hij deze beloftes alleen maar uitspreekt om zoveel mogelijk stemmen te winnen? Loze praatjes zijn het. Terugkijken is nuttig op het moment dat politici al weer in de verkiezingsmodus belanden. Wat is er terecht gekomen van het verkiezingsprogramma van 2017? Als de kiezer dat programma nog eens kritisch leest en op basis van de nagekomen beloftes bepaalt of een partij nogmaals de stem verdient, dan weten we een ding zeker: Klaver zal de dans ontspringen. Hij krijgt geen kans om Sinterklaas te spelen en zal over 4 jaar niet worden afgerekend op de loze beloftes die hij nu heeft gedaan. Hij mag zich gelukkig prijzen. 

    En dan onze minister Wiebes. Wie kent hem niet? Het is de man die namens de regering voor Sinterklaas speelt richting de multinationals Google en Vattenfall. Namens de regering €660 miljoen bijdragen aan het windmolenpark in de Wieringermeer, wie bedenkt dat? Bij mij roept het herinneringen op aan het verkiezingsdebat tussen Hans Wiegel en Joop den Uyl  in 1972. De oudere lezer zal het zich nog herinneren: het debat waarin Hans Wiegel van de VVD delen uit een schrijven van professor Pen voorleest waarin laatstgenoemde kritiek uit op het regeerakkoord. Aan het einde van zijn betoog wijst Wiegel naar Den Uyl en spreekt de alom bekende zin: ‘Sinterklaas bestaat, daar zit ie.’ 

    We zijn nu bijna 50 jaar verder en kunnen concluderen dat Sinterklaas nog steeds bestaat. Het is de hoogste tijd dat alle politici, hetzij links of rechts of in het midden, nu eindelijk eens Sinterklaas in de ban doen. Dan zijn we eindelijk verlost van de loze praatjes en de geschenken aan multinationals. Althans, dat hoop ik.

  • %0A%0Ahttps://www.schrijverspunt.nl/columns/sinterklaas-bestaat%0A%0A" onClick="ga('send', 'event', 'socialshare', 'click', 'email');"> email
  • instagram
  • De afgelopen week heb ik twee keer moeten denken aan Sinterklaas. Meestal komt de gedachte aan de goedheiligman alleen bij mij op als de reclamefolders van de speelgoedwinkel in de bus vallen. Dit was nu echter niet de oorzaak. 

    De eerste aanleiding was de verkiezingsretoriek van Groen Links. De tweede aanleiding het programma Zondag met Lubach. Beide gebeurtenissen leidden bij mij tot de conclusie dat Sinterklaas nog steeds bestaat. Zelfs meerdere Sinterklazen, vermomd als politicus, al zitten ze in een verschillende fase van hun ontwikkeling. 

    We spreken over Klaver die de kiezer belooft voor Sinterklaas te gaan spelen. Hij wil de zorgpremie terugbrengen naar €10 per maand en 18-jarigen een startkapitaal geven van €10.000. Je zou je kunnen afvragen: Verdient die man zoveel, waar doet hij het van? Eerlijk gezegd heb ik dat niet gedacht. Ik voel mij als weldenkende Nederlander geschoffeerd. Denkt Klaver nu echt dat wij, Nederlandse stemgerechtigden, niet doorhebben dat hij deze beloftes alleen maar uitspreekt om zoveel mogelijk stemmen te winnen? Loze praatjes zijn het. Terugkijken is nuttig op het moment dat politici al weer in de verkiezingsmodus belanden. Wat is er terecht gekomen van het verkiezingsprogramma van 2017? Als de kiezer dat programma nog eens kritisch leest en op basis van de nagekomen beloftes bepaalt of een partij nogmaals de stem verdient, dan weten we een ding zeker: Klaver zal de dans ontspringen. Hij krijgt geen kans om Sinterklaas te spelen en zal over 4 jaar niet worden afgerekend op de loze beloftes die hij nu heeft gedaan. Hij mag zich gelukkig prijzen. 

    En dan onze minister Wiebes. Wie kent hem niet? Het is de man die namens de regering voor Sinterklaas speelt richting de multinationals Google en Vattenfall. Namens de regering €660 miljoen bijdragen aan het windmolenpark in de Wieringermeer, wie bedenkt dat? Bij mij roept het herinneringen op aan het verkiezingsdebat tussen Hans Wiegel en Joop den Uyl  in 1972. De oudere lezer zal het zich nog herinneren: het debat waarin Hans Wiegel van de VVD delen uit een schrijven van professor Pen voorleest waarin laatstgenoemde kritiek uit op het regeerakkoord. Aan het einde van zijn betoog wijst Wiegel naar Den Uyl en spreekt de alom bekende zin: ‘Sinterklaas bestaat, daar zit ie.’ 

    We zijn nu bijna 50 jaar verder en kunnen concluderen dat Sinterklaas nog steeds bestaat. Het is de hoogste tijd dat alle politici, hetzij links of rechts of in het midden, nu eindelijk eens Sinterklaas in de ban doen. Dan zijn we eindelijk verlost van de loze praatjes en de geschenken aan multinationals. Althans, dat hoop ik.

  • " class="popup" onClick="ga('send', 'event', 'socialshare', 'click', 'linkedin');"> Linkedin
  • Printen
  • Whatsapp
  • Feedback voor schrijfactiviteiten

    Review voor: "Sinterklaas bestaat"

    13.10.20
    Feedback:
    Ajaj, eerst mag zwarte piet niet meer en nu moet de sint ook nog in de ban :) Leuk stukje!
    • Schrijfkwaliteit
      4.0/5
    Show more
    0 van de 0 lezers vond deze review nuttig