Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

279 Hits

Publicatie op:
  • Home
  • Columns
  • Simon Carmiggelt en de zondagavond-quarantaine met Van Kooten en De Bie
Simon Carmiggelt en de zondagavond-quarantaine met Van Kooten en De Bie

Een verhaaltje over aardige, norse of treurige mensen. Maar altijd mensen. Hij was al oud toen ik heel jong was.

De verhalen vonden hem op de Albert Cuypmarkt of waar dan ook in Amsterdam. Ze stonden op van de straat om in hem te kronkelen. Gekleed in een oude regenjas, een versleten tas in zijn hand, paste hij zich in zijn eigen ‘stukkies’ in. 

De filosoof voor de gewone man schreef in de kroeg zijn verhaaltje, met een gifbeker zo groot als het jeneverkelkje naast zich. Of twee en meer.

Hoe oud hij écht is geworden? Ik ga het niet opzoeken op het snelle internet. Want dat past niet bij zijn karakteristieke, langzame gekronkel met tikkende tanden op tv zaterdagsavonds laat.

Vervelend traag werd de avond afgesloten met het geestelijke programma Morgen is het zondag. Ik zat dan als jochie dat nog veel te jong was om uit te gaan, maar oud genoeg om de zaterdagavond-quarantaine thuis te beleven, te wachten totdat mijn oom zei: ‘Ach ga weg, dat wisten we nog niet, goed dat je zegt dat het morgen zondag is.’ Altijd hetzelfde werd uniek: voor de mannen een borreltje en voor de vrouwen en mij een glaasje prik of fris, zoals limonade opeens heette in dezelfde rokerige kamer.

Zo is het toevallig ook nog ‘s een keer, het satirische programma waarmee vooral ‘lieve’ Mies Bouwman zich de woede van het calvinistische, christelijke Nederland op de hals haalde, ging aan de genoemde programma’s vooraf, met een omroeper in een leren jasje, tot ontsteltenis van mijn tante.

Simon is niet meer, Van Kooten en De Bie gelukkig nog wel. Kees als Hugo de Jonge en Wim als Ferd Grapperhaus, ik zie het zo voor me als op een ‘simplistiese’ maar rake wijze Barbara van Kooten (‘Cock hou je d’r buiten’) alias Ferds schoonmoeder, door Wim wordt omhelsd. Of als vrouw van Pieter Omtzigt, die heimelijk christelijk ‘Hugo de Jonge’ kust met de camera op zijn voeten gericht.

Wat zou ik er graag voor in zondagavond-quarantaine gaan.


Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Simon Carmiggelt en de zondagavond-quarantaine met Van Kooten en De Bie"

© Han Maas
10.09.20
Feedback:
O.M.G., wat heerlijk nostalgisch ! Ouder worden is zo gek nog niet...;)
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
06.09.20
Feedback:
Maar dan ook zonder de reclame, zoals vroeger op zondag, Han. Erg mooi geschreven!
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel