Voor schrijvers, door schrijvers
Column

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 668

Schoonheidsideaal

 
 
Conditie en bloedkwaliteit zijn prima. Alleen, als ik om me heen kijk, zie ik overal dunne mensen.
Dunne mensen op restaurant, op een terrasje, op straat, en ja, ook in mijn eigen directe omgeving.
Ze eten en drinken alsof het een lieve lust is en nemen galant het kledingstuk met maatje 36 of 38 uit de rekken. Ze sporten daarom niet echt. Ze wandelen wat, fietsen een beetje, naar de bakker, naar de beenhouwer. En het lichaam blijft in ideale modus stand bye. Het zet niet uit of krimpt niet in. Het blijft gewoon op de ideale maat hangen.
Een oude nonkel van mij had me onlangs niet herkent. Hij mompelde iets van struis vrouw mens.... Niet herkent. Dacht eerst... Ach.. De arme man zijn ogen zijn ook niet meer wat ze ooit geweest zijn. Maar bij Nader inzien werd er links en rechts al eens een kleine opmerking gemaakt die toe te schrijven was aan mijn gewicht.
Dus ja, ik ben gezwicht. Ik ga meedraaien in de mallemolen van de schoonheidskoninginnen die hun lijf en al hun hebben en houden op "Instagram" posten.
Ik volg momenteel een kuur in zweetcabines.
Je wordt eerst even apart genomen waar ze je onderdelen meten. En dan krijg je de lichaamanalyse. Het verdict, zwart op wit.
Het liegt niet. Ik ben overtuigd, er is werk aan de winkel.
De ruimte doet mij denken aan hokjes voor kalfjes, met dat verschil dat er geen kalfjes maar laat ons zeggen.. Meestal.. Uit de kluiten gewassen kalveren in staan.
Aan de ketting liggen ze niet, alhoewel, iedereen weet dat, wanneer je aan zoiets begint, je voor eeuwig en altijd vastgekluisterd zit aan de dieet  ketting.
Op een elegante manier in zo een cabine kruipen is onmogelijk. Laat staan als je de voeten moet vastriemen in de daarvoor bestemde gespen. De konter-contra-gewichten. Alsof er nog geen gewicht genoeg is hangen ze er voor de lol nog wat extra bij. Dat op zich deed me al zweten als een kalf. Een toevallig stootje tegen de wand is genoeg om te laten weten, "hier is een beginneling aan de gang!" , met het nodige gerammel erbij.
De eerste keer was zwaar, de tweede keer viel al beter mee. Daarbij zijn de coaches heel vriendelijk en geduldig. Want voor hen is de kikker misschien een makkie, voor mij was het coördineren en concentreren.
Nog een paar kilo's te gaan. De motivatie is er. Nu nog mijn lijf. En zoniet... Ze moeten me maar accepteren zoals ik ben. Punt.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Annick Waegeman
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 78
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "Schoonheidsideaal"

Geschreven door Annick Waegeman . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
31.08.20
Feedback:
Leuk verhaal! Kleine taalcorrectie: ...had me onlangs niet herkent. Herkend is met een d ;-)
Grammatica & Spelling:
Voldoende
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig
27.08.20
Feedback:
Je weet het mooi plastisch te verwoorden, met de nodige zelfspot. Erg geestig!
Laat je niet gek maken door de schoonheidsindustrie hoor ;)
  • Lezenswaardig:
    80%
Show more
2 van de 2 lezers vond deze review nuttig

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...