Voor schrijvers, door schrijvers
  • Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Rotonde

Op de rotonde richting de shopping mall in Nairobi waar ik drie jaar woonde, zat elke dag een kreupele man te bedelen. Deze man zat daar de hele dag van vroeg in de ochtend tot laat in de avond. Altijd kalm, altijd een glimlach op zijn gezicht. De mensen gaven hem graag wat. Niet alleen geld, soms ook voedsel. Ik ook en telkens als ik wat gaf, bedankte hij beleefd en wenste hij me een mooie dag. Glimlachend.

Er was een heel systeem om deze man van en naar huis te brengen. Verschillende mensen hadden dat onderling geregeld. Daardoor was hij altijd verzekerd van zijn plek en hoefde hij zich niet druk te maken over vervoer.

Een miljoenenstad waar gejaagd wordt geleefd, waar de contrasten groot zijn en waar het leed vaak schrijnend is. Deze man was een tegenstrijdigheid. Kreupel en arm, maar aan de andere kant waardig, kalm, glimlachend en onvermoeibaar. Rijk bijna. Hij straalde iets uit, iets bijzonders dat niet zo makkelijk op papier te vatten is. Ik denk dat de mensen hem daarom ook zo graag van alles gunden. Dat ze hem daarom zo ter wille waren.

Ons bijna dagelijks korte gesprekje van 'alsjeblieft en dank u wel en nog een mooie dag mevrouw', bezorgde me altijd een heel goed gevoel. Niet uit een of ander zelfgenoegzaam moralistisch oogpunt, maar meer door het menselijke aspect. Het gevoel dat ik hier te maken had met een echt mens en dat hij me herinnerde aan menselijkheid. En dat op een rotonde in een miljoenenstad.

Het is lang geleden en ik denk niet dat hij er nog zit. Daarom ben ik blij dat hij nog wel in mijn geheugen zit en zo af en toe komt opdagen als ik wat loop te mopperen over kleine dingen.
Wat helpt, dat helpt.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 812
(De gemiddelde waardering is 5 door 1 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Blog: Jouw persoonlijk platform

Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Het is een is een persoonlijk dagboek op een website dat…

Een sprookje publiceren ?

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als…

Verhalen in een notendop: een uitdaging

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de…