Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 657

Queen of Crime

“Is ze nou nóg niet begonnen?” Een miss Marple-achtige vrouw met een hoedje op vraagt het me op een enigszins verongelijkte toon. Ik kijk op mijn horloge. “Nog vijf minuten”, zeg ik, waarop ze innerlijk grommend wegrijdt op haar scootmobiel, richting podium.

Ze is niet de enige die ongeduldig wacht. Zeker tweehonderd fans hebben zich in de bibliotheek verzameld om de Queen of Crime te ontmoeten. Een unieke kans. En ik ben erbij. Dat is een wonder op zich, want ik ben me er van tevoren niet van bewust dat ze komt. Ja, ik heb er wel iets over gelezen, maar als ik deze middag per ongeluk een boek kom terugbrengen, zie ik al snel dat er Iets Groots te gebeuren staat. De vele rijen met stoelen voor het podium zijn voor het merendeel gevuld met vrouwen, die duidelijk ergens op wachten. Een spiedende blik in de rondte verklaart veel: overal wordt het nieuwe boek van Karen Slaughter aangeprezen.  Er is een geïmproviseerd boekenstalletje waar dat boek grif van de hand gaat. De boekpresentatie zelf laat nog meer dan een half uur op zich wachten, dus ik ga nog even de stad in.

Als ik terugkom, heeft de zaal zich behoorlijk gevuld. Er hangt een verwachtingsvolle sfeer. Het Nieuwe Boek ligt op menig schoot. Ik ga achterin op een bankje zitten met uitzicht op de ingang van de bibliotheek. Na een minuut of vijf komt er een onopvallende vrouw binnen. Zwart t-shirt, zwarte broek, zwart vest en oranje gympies. Ze gaat even naar de wc en als ze terugkomt, krijgt een jonge vrouw die met haar kinderwagen vlakbij mij staat bijna een appelflauwte. Ze weet zich geen houding te geven en pakt gauw haar slapende kind uit de kinderwagen en vleit het ter bescherming tegen zich aan. Karen heeft er geen erg in, ze loopt met soepele tred naar het podium en oogst een hartelijk welkomstapplaus.

Ik heb een heel stel boeken van haar gelezen. Heerlijke vakantielectuur, spannend van begin tot eind. Maar ook vaak bloederig en wreed, de slachtoffers hebben veel te verduren. Aan een schrijfster die zulke gruwelijke dingen kan beschrijven moet toch haast wel een schroefje los zitten. Maar in het half uur dat ze wordt geïnterviewd is ze ad rem, heeft ze gevoel voor  humor en vertelt ze gloedvol over haar boeken, haar hoofdpersonen en haar reizen. Deze vrouw reist de hele wereld over om haar boeken te promoten, maar toont geen spoortje van verveling. Ook vragen uit de zaal worden uitgebreid beantwoord. De hele zaal met Echte Fans maakt foto’s van haar op de mobiel en hangt tegelijkertijd aan haar lippen. Uiteindelijk krijgt ze een tas overhandigd met, ja met wat? Daar is ze zelf ook wel benieuwd naar en ze haalt er het een en ander uit om het nader te bekijken. Een nieuw moordwapen zit er niet bij.

Inmiddels ontstaat er een lange rij, want nu is de tijd aangebroken dat het Splinter Nieuwe Boek gesigneerd gaat worden door Karen herself. Ik ga even bij mezelf te rade. Wil ik dat ook? Dan moet ik eerst nog dat boek kopen, en thuis ligt nog een boekenbon. Daar heb ik nu dus niets aan. Wil ik er dan toch 20 euro tegenaan gooien en nog een uur in de rij staan voor een echte original autograph van crimi-Karen? Die beslissing is snel gemaakt. Dat boek leen ik nog wel eens. Ik draai me om en loop de bieb uit. Bye Karen, nice to have almost met you!

Dit artikel delen?
Auteur: ©Cisca Keesman
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 525
Publicatie op .
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Queen of Crime"

Geschreven door Cisca Keesman . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!