Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Ontspoord

Moeizaam sleept een man zijn huilende zoontje achter zich aan de coupé binnen. Ze nemen plaats aan de andere kant van het gangpad. Ik weet dat het met de rust is gedaan en sla met tegenzin mijn boek dicht.
Op hetzelfde moment verschijnt er een oudere dame in de deuropening. Ze wacht even, kijkt vorsend de coupé in en loopt dan op me af alsof ze in mij een prooi heeft herkend. ‘Ach meneer, wilt u zo vriendelijk zijn mijn koffertje in het bagagerek te leggen?’ Pas nadat ze kritisch heeft toegekeken hoe ik me van haar opdracht kwijt, trekt ze haar jas uit. Ze gaat recht tegenover me zitten. ‘Moet u ook naar Utrecht?’
Ik knik, schuif een stukje op naar het gangpad om mijn benen meer ruimte te gunnen.
‘Mooi,’ zegt ze om onverklaarbare reden en verlegt haar aandacht naar het huilende jochie. ‘Vindt u hem niet schattig?’
Ik lach afhoudend.
‘Heeft u ook kinderen?’ vraagt ze warm.
‘Nee.’ Ik sla mijn boek weer open.
‘Ach wat jammer, u heeft er wel de leeftijd voor.’ Ze kijkt misnoegd als ze merkt dat de verwachte reactie niet komt. ‘Iedereen wil tegenwoordig pas tegen z’n 40-ste zijn eerste kind. In mijn tijd moest je fatsoenshalve vóór je 25-ste van de eerste bevallen zijn. Uw vrouw is zeker jonger.’
‘Ik ben niet getrouwd.’
‘Oh, dat dacht ik,’ met een kort knikje wijst ze naar mijn ring.
‘Dat heeft u dan verkeerd gedacht.’ Ik laat een niet gemeend glimlachje zien.
‘Dan woont u zeker samen.’
‘Ja,’ erken ik met een zucht en sla een bladzij om.
‘Wie wil er nu geen kinderen?’ Ze kijkt parmantig naar de man met kind aan de andere kant van het gangpad.
Ik volsta dit keer met zwijgen.
‘Uw vriendin houdt toch wel van kinderen, hoop ik?’
‘Ik woon samen met een man.’
‘Oh,’ is het enige dat ze nog kan uitbrengen. Ze strijkt met een afgemeten gebaar haar rok glad en wendt haar blik af. Met gemengde gevoelens stel ik vast dat het me gelukt is haar het zwijgen op te leggen. Ik verdiep me opnieuw in mijn boek.
‘Wilt u een snoepje meneer,’ vraagt het jongetje even later in opdracht van zijn vader. Hij houdt me een grote zak drop voor. Met argusogen slaat mijn overbuurvrouw ons gade.
‘Lekker!’ Ik pak er één en strijk met mijn andere hand over de bol van het ventje.
Als door een wesp gestoken komt mijn overbuurvrouw weer tot leven. ‘Pas maar op, die meneer is homofiel en kan niet met zijn handen van jongetjes zoals jij afblijven,’ roept ze terwijl ze met een ruk een halve meter opschuift.
Het ventje deinst achteruit en zoekt de beschermende arm van zijn vader. ‘Die meneer heeft net als pappa ook een Jelle van wie hij houdt,’ zegt hij en legt met een troostend gebaar zijn arm om het kind heen.
Wij wisselen een blik van verstandhouding.
Zij ziet het niet.

Paul Woerlee,

Auteur van de roman ‘Apen in pak’
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 489
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.