Voor schrijvers, door schrijvers
544 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

349 Hits

Publicatie op:
Onbevangen

In de kleuterklas kon iedereen nog alles. Ik ook. Ongeremde onbevangenheid maakte van ons briljante kunstenaars van wie de kunstwerken steevast muren, schoorsteenmantels en bureaus van onze intimi opsierden. Trots toonden mijn ouders mijn laatste werken aan wie maar op bezoek kwam waarna mij, zonder uitzondering, bewonderende blikken en complimenten te beurt vielen. Al jong kon ik de herkenningsmelodie van ‘Swiebertje’ op mijn mondharmonicaatje spelen en ‘Muss i denn’. Dat vond iedereen fantastisch! Ik was geen wonderkind misschien, maar het scheelde niet veel. Dacht ik...

Want de juf van de lagere school en de leraar van de muziekschool kwamen in mijn leven. Zij introduceerden criteria voor succes. Dat strooide roet in het eten want toen kon ik ineens weinig meer en bleek ik veel te moeten leren over hoe iets precies moest. Ik moest proberen te voldoen aan wat ánderen succes noemden. Ik deed mijn best maar onverholen bewondering, zoals ik die in mijn jonge jaren had ervaren, bleef uit. De successtandaarden maakten mij middelmatig begaafd: niet vreselijk slecht en ook niet buitengewoon goed. Ruim voldoende om uiteindelijk te slagen in het leven, maar toch…

Leren bestaat uit twee elementen: aanleren én afleren. Je leert iets nieuws aan dat in plaats komt van wat je daarvoor deed. Wat je daarvoor deed leer je af. Zo leerde ik af wat ik nu, nu ik ouder en wijzer ben, nog graag zou willen bezitten: mijn kinderlijke onbevangenheid! Zou dat nog te leren zijn zonder Alzheimer als mijn leermeester?


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Onbevangen"

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • De (Duhh) mensentaal (318) Eelco Visser 22-04-2020

    De interpretatie van onderzoeksbevindingen door wetenschappers en datgene wat hierover in de pers verschijnt, het is een wereld van verschil. Wetenschappers zouden hebben ontdekt dat honden hun...

    Lees meer: De (Duhh) mensentaal