Column

SCHRIJFACTIVITEIT: COLUMN

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Maximaal 750 woorden

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Niet op vakantie hoeven

Publicatie: | George Knottnerus
Ze zijn te beklagen. Niet omdat ze drie dagen hebben overgewerkt om zonder achterstand weg te kunnen. Ook niet omdat ze zes uren lang hebben gezwoegd om de koffers te pakken. De badmintonrackets te zoeken. Het campingaz busje te laten vullen bij de fietsenmaker op de hoek die met vakantie was waardoor ze naar de industriewijk moesten waar een afzetter het dubbele rekent. Niet omdat ze tig corona-procedures van bestemmingen moesten doorploegen tot ze groen of rood zagen. En al helemaal niet omdat een van de kinderen als je net goed en wel onderweg bent roept: ‘Ik heb het zolderraam open laten staan!’
Nee, dat is het allemaal niet.
 
Te moeten liegen tegen iedereen dat het zo leuk is om op vakantie te gaan - dat maakt ze beklagenswaardig. Want is het wel zo leuk?
Het is rampzalig!
Eerst moet je de tent testen. Lekt-ie echt niet? Zijn alle haringen er? De scheerlijnen a) compleet en b) niet gebroken? Trouwens, waar is de po gebleven? Hij staat niet op zijn vaste plekje op zolder achter de cv-ketel. Het is verdimme elk jaar hetzelfde. We gaan naar een viersterrencamping, zegt Jannie. Laat die po toch schieten. Nee, roept Jan vanuit de kelder, als jij straks ’s nachts moet plassen durf jij niet naar die viersterren wc!
Al rond Antwerpen rijden ze zich vast. Met Lille, Parijs of Lyon nog voor de boeg ontstaat kortsluiting in hun brein. Ze hebben airco, zeg je. No problem. Maar zie de raampjes maar eens dicht te houden met drie blèrende kinderen achterin. Bij Kortrijk zijn de kids uitgegamed, klaar met hun ipod, ipad én tablet, en is het vreedzame bankzitten ontaard in oorlog. Vader of moeder moeten dan de auto wel op een Aire met vieze toiletten parkeren. Gaan daar de rol van vrederechter geloofwaardig zitten spelen. Helaas denken ze daar verschillend over, zodat hen een kille eerste tentnacht wacht.
 
Of neem Eus en Elsa. Ze boekten al in december. Als het nat en guur is buiten en er valt zo’n dikke kleurige vakantiebrochure op de mat dan wil je wel. Zij dus ook en het werd Brazilië. Nog nooit geweest en dat kan natuurlijk niet. Je moet het gezien hebben, er de samba hebben gedanst, alleen dan kun je erover meepraten.
Maar dan Freek en Femke. Het werd China, the place to be anno nu. De Muur doen, nee, niet de Berlijnse. Gezellig in Sjanghai gaan winkelen. Wel even voor de zekerheid twee types mondkapjes meenemen. Een tegen corona en een tegen de smog, want de baby gaat ook mee. En maar hopen dat opa niet weer een hartaanval krijgt - hij ligt op de intensive care, maar er wordt prima voor hem gezorgd.
 
Na vakantienachtmerries droom ik er stiekem van niet op vakantie te hoeven. Thuisblijven. Een lege straat. Alleen de mussen sjilpen op mijn dakgoot. Alle buren ergens in het snikhete zuiden of op het ijskoude IJsland of in het belevingsvolle Thailand dan wel het hartverstikkende, pardon -verwarmende Mexico. En ik lig in mijn hangmat met een longdrink en een goed boek. Of ik zit met mijn beste cd’s in mijn lekkerste stoel. De mooiste reizen maak je in je hoofd. Waar de buren van schuin tegenover op dit moment in gedachten bij hun in Parijs kwijtgeraakte reiskoffer uit hun vliegtuigraampje kijken met een schuin oog op de cockpit, kijk ik naar de hemelkoepel boven mijn tuin. Ver onder de witte luchtstrepen van de vliegtuigjes zwenken langs roomwitte wolken met een toefje grijs boerenzwaluwen geluidsoverlastloos op een eindeloze vakantiedag en ik zwijmel en mijmer. Denkend aan de vakantiestress die ik misgelopen ben. Al die medelanders dankend die zich stortten op de Route du Soleil jagend op hun vakantiedroom die ik hier in mijn eigen tuin dankzij hen gevonden heb.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een reactie geven! Schrijvers stellen vooral je tips en opmerkingen op prijs.
15.12.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Grappig, rake pen en herkenbaar George ! Het gaat je goed.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
12.09.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Nu pas lees ik deze, goed stuk, George, recht uit mijn hart!
De mooiste vakanties heb ik doorgebracht in eigen tuin of op eigen balkon, soms een dagje eropuit.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • George Knottnerus 14.09.21
    dank je, Ewald! Als de straat elders vakantie viert, zitten jij en ik onder de zwenkende gierzwaluwen van de lage landen. ;-)
25.08.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Ik blijf thuis.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
15.08.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Met heel veel plezier gelezen!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.