Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)
  • Start
  • Columns
  • Never matching nature's art... ofwel niet te evenaren is de kunst der natuur

Never matching nature's art... ofwel niet te evenaren is de kunst der natuur

Afgelopen maand werd ik gegrepen door een artikel over Piet Mondriaan, de Piet Mondriaan als natuurmens. Eerlijk gezegd, was ik verbaasd en begon meteen te lezen. Als ik denk aan Piet Mondriaan zie ik zijn vlakken en zwarte strepen in knetterkleuren, geel, rood en wit. Of pasteltinten. Wonderlijk genoeg vormen de rechte en gebogen lijnen, de vlakken en kleuren met elkaar als geheel echte harmonieuze composities.

Stel je voor. Deze man was één van de grootste moderne kunstenaars ooit en de grondlegger van de abstracte kunst. Hij had een voorbeeldfunctie voor talloze kunstenaars, maar de inspiratie voor zijn rechtlijnigheid haalde hij uit de vloeiende lijnen van de natuur; het bijna zeldzaam geworden oer-Hollandse landschap met weilanden, slootjes, bomen, boerderijen en zelfs een ouderwetse windmolen. Een Nederlander, adviseur landschap en cultuurhistorie van Staatsbosbeheer, schreef een boek over de andere kant van de (abstracte) kunstschilder. Zoals deze auteur (Van Ool) het zo mooi uitdrukte was Piet Mondriaan lange tijd bezig met -“het geborgene van het landschap” (meestal bij ’t Gein, bij Abcoude). Dat intrigeerde mij.

Temeer, omdat de goede man morgen 7 maart werd geboren onder het gesternte vissen. We schelen twee dagen en natuurlijk meer dan een eeuw en ik vind het gewoon een wonder, dat één persoon zoveel invloed in de kunst kon hebben. Ware het niet, dat zijn vader lithograaf en zijn oom de kunstschilder Frits Mondriaan was, die werkelijk een weergaloos mooi realisme op het doek kon toveren. Piets groot- en overgrootouders zullen geheid ook wel bekend zijn geweest, want zonder kruiwagen komt een mens nooit ver.
Kijk, ik bedoel, het zal niemand interesseren als ik zeg, dat de natuur niet kan “vangen” is in welke kunstuiting dan ook. Ergens in oktober 2018 verwerkte ik dat in onderstaand gedicht over één van de prachtigste natuurverschijnselen, zonsopgang, dat ik inzond voor onder andere de Turing Gedichtenwedstrijd. Ik wist toen nog niets van het bestaan van dit artikel, noch het boek, maar Mondriaan schijnt hetzelfde te hebben verzucht.

Een aantal strofen uit dit gedicht wil ik hier graag met jullie delen.

-Terwijl de duisternis afscheid neemt
En een nieuwe dag ontwaakt
In een vlammend spel
Besef ik hoe deze beleving
Miljoenen met en voor mij
Gedreven hebben tot creëren
Met penseel pen toets en snaar

het dagelijks kleurengebeuren
van een natuurlijk schouwspel
zich steeds herhalend
toch altijd anders ontwikkelend
fascinerend ritueel
prikkelt de zinnen
omdat onze ogen schoonheid zien
die wij willen vasthouden
en benaderen

streek voor streek
woord voor woord
klank voor klank

een streven
niet te evenaren
door mensenhanden-

Vandaar de titel van deze terugblik “Never matching nature’s art”.

Piet Mondriaan vond, dat hij de natuur niet kon vangen met zijn penseel. Dat wilde hij blijkbaar, maar willen we dat niet allemaal? Is de natuur zelf niet de grootste inspiratiebron voor schilders, musici, dichters, schrijvers, (tuin)architecten en fotografen enzovoorts in welke tijd en welke cultuur dan ook? Doen we allemaal niet hetzelfde, op kleine schaal binnen onze eigen kring en naar eigen vermogen? 

En toch, de natuur ìs niet te "vangen". Je krijgt de schoonheid nooit zo op papier, in woorden, muziek of op beeld als deze bij je binnendringt. Je kunt de natuur benaderen, maar niet evenaren. Je kunt de kleuren niet overbrengen zoals ze zijn, de beweging niet vastleggen, de associaties niet oproepen. Die zijn bij iedereen ook nog eens verschillend, omdat we gelukkig allemaal anders zijn vanaf de geboorte tot het einde. Geen mens is het zelfde. We hebben onze eigen achtergronden, jeugd, opvoeding, opvattingen, leefomgeving, ervaringen, karakter en zelfs een ander sterrenbeeld. Anders gezegd: al deze factoren zorgen voor een verschil in perceptie en dus een verschil in beleving. 

Het “ik zie, ik zie wat jij niet ziet”-effect’. Zo’n kinderspelletje, dat als goede "vervelingverdrijver" diende of wachttijd een aangename invulling gaf, maar kennelijk toch veel dieper ging. 
We kijken en zien allemaal met andere ogen en we doen er ook nog een keer allemaal iets anders mee. Persoon A kijkt en geniet, B kijkt en ziet het niet eens (meer) en C kijkt, geniet en wil het ongrijpbare op zijn eigen manier vastleggen.
Bij alle drie mensen is onbewust een herkenning, emotie, associatie, herinnering in de hersenen gekropen die soms jaren nadien opeens op kan komen. Daarnaast heeft de natuur een eigen -steeds wisselende heeft eigen atmosfeer, geuren, geluiden. Probeer deze mengelmoes maar eens te schilderen, te beschrijven, te bezingen of bespelen, zodat een ander zegt: dit is de natuur. 

Ik weet precies wat Piet bedoelde met zijn opmerking, alleen, niemand ligt er wakker van. Ik heet geen Mondriaan.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 218
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Water & Dorst

Je tong als leer, je stem schor en je hoofd daas. Je snakt, je hunkert, je wil! Verlossing. De oase die opdoemt uit de winderige zandvlakte die Dagelijks Leven heet. Je eigenste schrijftafel! De…

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster