Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Na-Pasen gedachte

Pasen is alweer achter de rug. Naar mijn idee was Pasen vroeg dit jaar en ontzettend gauw voorbij.

Het was mijn eerste Pasen zonder eieren. Nooit verwacht dat deze toch nog in de schappen zouden liggen. Begin maart werd de klant daarop immers voorbereid door verschillende media vanwege de heersende vogelgriep. Ik was dan ook erg verbaasd, dat ze bij de vleet verkrijgbaar waren in alle soorten en maten, scharrel, biologisch, vrije uitloop, voorgekookte gekleurde en zelfs in de vorm van eierbrood. Toch was de keuze vrijwillig. Geen eieren dit jaar. Ze smaken toch eigenlijk al niet meer zo als voorheen.

Begrijp me goed: een eitje af en toe is prima en mogelijk ook gezond, maar ik kan me zo moeilijk losmaken van de gedachte aan de kip, die het ei heeft moeten leggen. Ergens rond 1998 las ik eens een boek over de legbatterijkip en was daarna even goed van slag. Die dieren hadden een verschrikkelijk leven, konden zich nauwelijks bewegen, werden kaal, raakten gewond en ontwikkelden dwangneuroses, zoals kopschudden. Ook wilde je liever niet weten wat ze te eten kregen; er werd van alles door het kippenvoer gegooid tot medicijnen, antibiotica en zelfs verdovende middelen aan toe.  

In tussentijd is de leefsituatie van de kippen weinig verbeterd, want nog altijd de dieren met enkele tienduizenden hutje mutje op elkaar. Nog steeds worden de snaveltjes van de -vrouwelijke- kuikentjes afgesneden, -geknipt of -gebrand, zij het machinaal.  Zojuist zag ik op internet een foto van zo’n ronde kwelmachine : in elk vakje stond een pietepeuterig slachtoffertje van nog geen 10 dagen oud vastgeklemd met het snaveltje, klaar om … Je hart draait om als je het ziet…
Helemaal als je bedenkt dat dezelfde schattige, kleine, donzige kuikentjes in een uiterst pril stadium gesekst worden. Kippetjes worden gehouden voor de leg, de haantjes hebben geen waarde.  Voorheen was een haantjeskuiken meteen de pineut. Daar was men heel gemakkelijk in: hup, door de shredder. Tegenwoordig zijn babyhaantjes iets beter af: ze mogen nog even opgroeien om vervolgens als vleeskuikens te worden verkocht.

Je kunt je afvragen wie het slechter heeft:  zij die al spoedig een kopje kleiner gemaakt worden of hun vrouwelijke collega’s die zo’n 300 eieren per jaar leggen (in plaats van hooguit 15 tot 20) en een kort rotleven leiden. Het eindpunt is voor beide hetzelfde alleen worden de kippen na anderhalf jaar pas geslacht. Anderhalf jaar lang op elkaar gepakt als badgasten op een hete zomerdag stelselmatig eitjes te moeten leggen -ondanks alle diervriendelijke aanpassingen in de regelgeving- ten gunste van de mens, de eierindustrie en -export, kortom ten gunste van dat vervloekte geld!
Gelukkig is de markpositie van de pluimveebedrijven aardig aan het wankelen geraakt als gevolg van het Fipronil-schandaal en de vogelgriep. En misschien, doordat mensen toch wat bewuster gaan leven en eten.   

Toch zijn er nog altijd pluimveebedrijven met zo’n 72.000 “scharrelkippen”, ondanks alle protesten en actievoeringen.  Dat scharrelen stelt trouwens niet zoveel voor heb ik wel gelezen. De dieren scharrelen niet buiten in het sappig groene gras in het zonnetje, zoals het plaatje op het doosje suggereert. Zij zien nooit daglicht en hebben elk zo’n 1,5 A4tje aan “scharrelruimte”. Vrije uitloop-kippen komen wel buiten en hebben het wat dat betreft toch een stuk beter. Maar dan nog.
Nee, eieren eten met Pasen of wanneer dan ook, ergens voelt dat niet goed. Maar ja, af en toe is de behoefte wel erg groot. 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 454
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Hoogste beoordeelding:

Top 10 : Meest gelezen

Schrijfactiviteiten