Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 597
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Minderjarig, minder oordelen

| Yvon Arts
Minderjarig, op zich zegt het woord al genoeg. We zijn het allemaal geweest; jong, roekeloos, impulsief en geen benul van de consequenties die je gedrag kon hebben. Op zich niets vreemd aan. Totdat je minderjarig bent en verdacht wordt van strafbare feiten…

Alles wat zo logisch is aan minderjarig zijn, keert zich ineens tegen je. Je wordt omschreven als een beest of monster. Iemand die willens en wetens iets heeft gedaan. Vaak ook nog met kwade opzet. Alsof je de gevolgen kon overzien. Je ouders, die zouden zich pas moeten schamen.

Jongeren die verdachte zijn in een strafzaak, worden tegenwoordig al veroordeeld, nog voordat de hele situatie duidelijk is. Dit alles maakt mij boos en verdrietig. Maar er is iets dat ik nog erger vind.

Zodra deze jongeren verdacht zijn, valt de bescherming, die zij normaal gesproken wel hebben, ineens weg. Op sensatie beluste media publiceren alles: volledige namen, foto’s en zelfs filmpjes van arrestaties. Wat op internet staat, kan niet meer worden verwijderd. Het blijft bestaan.

De roep om zwaardere straffen weerklinkt in de media. Sommige reacties op internet doen denken aan middeleeuwse praktijken. ‘Aan de schandpaal’, ‘levenslang opsluiten’ of ‘alle gegevens bekendmaken’. Waarom het jeugdstrafrecht en ons rechtssysteem ooit is ingevoerd, lijkt te zijn vergeten.

Nee, ik keur het gedrag van jongeren die delicten plegen niet goed. En ja, soms ligt het aan problemen rondom de opvoeding. Maar, het is niet voor niets dat rechtszaken tegen minderjarigen plaatsvinden achter gesloten deuren. Hun hersenen zijn nog niet volledig ontwikkeld. Zij overzien de gevolgen vaak juist niet. Ze leven in het moment en hé, toen leek het een goed idee. Ook moet ik de eerste ouder die de impulsieve acties in een puberbrein kan
voorspellen én kan voorkomen, nog tegenkomen.

Wat als je kind hiervan het slachtoffer is? Wat als hij de dader is? Iedereen moet met de gevolgen leren leven. Zo’n situatie kent alleen verliezers. Wat ik zou willen, is dat mensen minder oordelen en eerst nadenken voor ze reageren.

Eén misstap in je jeugd, kan je toekomst voorgoed verkloten. Of dat terecht is, dat is de vraag…
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 137

(De gemiddelde waardering is 4 door 1 stem(-men)

Reacties   

# RE: Minderjarig, minder oordelenHans Van Battel 13-01-2020 20:52
Je neemt hier iets in het vizier waar dikwijls gemakshalve aan wordt voorbij gegaan: wanneer is iemand 'meerderjarig'?
Maar doe je dit nu eigenlijk ook niet vanuit jouw optiek? Het is veel moeilijker te oordelen wanneer je wél volledig verantwoordelij k bent voor je daden, dan oordelen voor je uit te schuiven door te stellen dat mensen minder moeten oordelen en eerst nadenken voor ze reageren. Want dat ligt nogal voor de hand, niet?
Het is een bijzonder moeilijke materie die slechts door de nuancering ervan als volwassen kan benaderd worden.

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Columns
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

al vertrokken

Geschreven door ben dekkers. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Als ik ‘goede morgen’ zeg, zij zich omdraait en onze ogen elkaar betasten, is het antwoord er al. Eén keer te vaak. Ik haal mijn onderbroek en sokken uit de wasmand en werp...
Meer lezen van Yvon Arts ?
Actuele Top 3 van deze rubriek

Aan de basis

24, mrt, 2020 Eelco Visser

Dichtbij en veraf

29, apr, 2020 Eelco Visser

Ik ben een racist!

05, juni, 2020 Martin Reekers
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!