Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Column
Inzendingen: 660
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Mijn moeder
© Martin Reekers op .
Aantal hits: 339

Zij is al enige tijd niet meer onder ons en, hoezeer je moeder ook tot in de genen deel van je uitmaakt, dat is maar goed ook. Haar laatste jaren waren een kwelling.  Het hoefde voor haar niet meer. “Kun je me niet een beetje helpen, jongen?”, vroeg ze op een moment toen zij al enige tijd gebukt ging onder een voltooid leven. Ik wist niet goed raad met die vraag en dat had ze waarschijnlijk al verwacht. Zij noemde mij af en toe hoofdschuddend maar liefdevol een ‘kloris’, een kwalificatie die ik uitlegde als een sukkel met een goed hart. Dus kloris als ik was, liet ik moedertje natuur haar werk doen.

Daarna overleven de herinneringen, waarvan de anekdotische tot mijn favorieten behoren. Gewoon kleine dingetjes die haar typeerden. Haar altijd helder rood gelakte nagels, de hoge hakken waarmee zij haar gebrek aan lengte wat compenseerde en waarop zij zich met kittige klakjes door het leven bewoog. Haar glaasje medium dry sherry, de eeuwige sigaret en haar passie voor cryptogrammen. Als wij bladen tegenkwamen met cryptogrammen knipten we die voor haar uit. Met het kopje thee en biscuitje die ze klaar had staan als ik uit school kwam gaf zij vorm aan mijn thuisgevoel. Voortdurend bezorgd over mijn lot zou zij, nadat ik het huis uit was,  jaar in jaar uit blijven opbellen en vragen of ik na slecht weer goed thuisgekomen was. Ik plaagde haar dan met mijn antwoord: “Ja, anders had ik de telefoon niet opgenomen!”.

Problemen in haar en ons leven bestreed ze door met haar favoriete heilige, Anthonius, te praten. Als ik examen moest doen of solliciteren zei ze steevast: “Ach jongen ik praat wel even voor je met Anthonius”. Het klonk alsof hij een huisvriend was met wie zij regelmatig overlegde. Omdat zij vloeken en schuttingwoorden ‘ordinair’ vond, haar grofgebektheid zich beperkte tot ‘potverdriedubbeltjes’ als iets niet lukte en ‘alle oliekoeken in het zand’ als zij een ongelukje had, ben ik er van overtuigd dat zij een streepje voor had bij deze heilige.

Ik kon haar vaste geloof in heiligen en hemel niet delen, maar als ik op vakantie een kerk bezoek en er is een Anthoniusbeeld, steek ik als ongelovige voor de zekerheid er tóch een kaarsje bij op. Ik denk dan even aan haar. Vanavond staat er een kaarsje bij het Anthoniusbeeld dat ik van haar erfde.

Dit artikel delen?
Feedback voor schrijfactiviteiten

Hier jouw review voor: "Mijn moeder"

Geschreven door Martin Reekers . Geplaatst in Column.
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart
 

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !