• Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Meesterproef

Afgelopen maand begon ik aan de Meesterproef bij de Querido Academie. Een pittige schrijfcursus van vier maanden. In de cursusomschrijving stond dat wij cursisten in een soort snelkookpan gestopt zouden worden en er pas weer uit mochten komen als we zo’n veertigduizend woorden hadden geschreven. Het niveau was hoog.  Zo hoog zelfs dat we vooraf een stuk tekst van drieduizend woorden in moesten leveren, zodat de docent kon beoordelen of we wel goed genoeg waren. Het voelde dus al als een kleine overwinning toen ik begin augustus het bericht kreeg dat ik was toegelaten.

  De eerste keer dat ik naar Amsterdam ging was ik zenuwachtig. Ik had van tevoren een synopsis moeten schrijven en tijdens de eerste bijeenkomst werd ik geacht mijn manuscript te pitchen.

  De docent ziet er vriendelijk uit, maar schijn bedriegt. Ze luistert naar je uiteenzetting, knikt alsof ze het met je eens is, maar dan, net als je opgelucht ademhaalt en op je zelfvertrouwen wil gaan zitten, zegt ze met haar liefste glimlach dingen als: ‘maar ik mis nog het stréven van je hoofdpersoon.’ En als je dan hakkelend en blozend zegt wat je denkt waar je hoofdpersoon naar streeft, staart ze even naar een punt boven je hoofd, laat een dodelijke stilte vallen en antwoordt dan: ‘Vind je dat streven sterk genoeg om een heel verhaal te dragen?’ Je kunt alleen maar hopen dat de timer die ze heeft gezet snel afgaat en de volgende deelnemer aan de beurt is, zodat jij je de rest van de les af kunt gaan vragen waarom je ooit in hemelsnaam hebt gedacht dat je schrijftalent had.

  Afgelopen vrijdag kwamen we voor de derde keer bij elkaar. En hoewel de docent steeds begint met te vertellen dat ik heel fijn schrijf, dat mijn verhaal lekker wegleest, zet ik me al schrap voor het ‘maar’ dat erop volgt en waar een lading kritiek achteraan komt: Ik timmer alles dicht, mijn hoofdpersoon is te vlak, ik leg teveel uit, ik vertraag waar ik juist op snelheid moet komen. Daar komt het commentaar van de medecursisten nog bovenop. Na twee bijeenkomsten weten ze mijn zwakke plekken, letten daar speciaal op en schieten met scherp. Elke keer dat ik naar Amsterdam afreis, ga ik een beetje dood.

  Ik mis het schrijven aan mijn eerste roman en de mensen die me toen omringden. Ze vonden het bijna allemaal mooi, fantastisch, knap. Ik had een pageturner geschreven, ik las als een trein, ze hadden het niet weg kunnen leggen. Of, zoals mijn docente fijntjes opmerkte: Vrienden en familie vinden altijd alles mooi. Eigenlijk zou je die helemaal niets moeten laten lezen, tot je een uitgever hebt gevonden en het eindproduct  in de winkel ligt.

  Elke keer als ik in de trein terug naar Nijmegen zit, heb ik de neiging mijn manuscript uit het raam te gooien. Ik twijfel aan alles. Als ik schrijf, druk ik na twee zinnen weer op de backspace. Ik durf geen bijvoeglijk naamwoord meer op te schrijven. Geen beschrijving meer te geven. Tegelijkertijd ben ik tevreden over de cursus. Vorig jaar deed ik een cursus waar bijna iedereen tegen me zei dat het zo mooi was wat ik schreef. Ook fijn, maar ik had niet het gevoel dat ik veel leerde. Nu word ik elke bijeenkomst uitgewrongen, al mijn zekerheden onder me vandaan geschoffeld. Als ik deze cursus tot een goed einde kan brengen, heb ik het beste uit mijzelf gehaald. Nu maar hopen dat dit goed genoeg is om een uitgever aan me te binden.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 868
(De gemiddelde waardering is 3 door 1 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Jouw verhaal gratis als BookBuster?

Door BookBuster krijgen minder bekende schrijvers een serieuze kans. BookBuster is een project van Schrijverspunt om (nog) minder bekende schrijvers een publicatiekans te geven. Het is de manier om…

Op zoek naar nieuwe columnisten

We publiceren periodiek een nieuwe column op Schrijverspunt. Jouw column is dus ook welkom. We publiceren een column in volgorde van binnenkomst. Dus denk je dat je in staat bent een puntige…

Blog: Jouw persoonlijk platform

Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Het is een is een persoonlijk dagboek op een website dat…