Voor schrijvers, door schrijvers
537 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

53 Hits

Publicatie op:
Luchtbrug

Amper twee weken oud is hij. Hij beseft zich eigenlijk nog steeds niet waar hij is. Hoe zou hij dat ook kunnen. Hij kent niet anders dan de vier wanden waar hij zich tussen begeeft. Op de grond ligt wat stro. Het is bij lange na niet voldoende om het beton en de metalen roosters te bedekken. Onder die roosters drijft zijn vuil, net als dat van zijn broertje dat aan de andere kant van de wand ligt.

Hij is zenuwachtig. Hij had gefluister gehoord. Gefluister van iemand aan de andere kant van een andere wand. Gefluister over een reis. Een gedwongen reis. Een reis naar Nederland. Velen maken die reis. Wel 50.000 kalfjes per jaar. Waarom naar Nederland, had hij gevraagd. Daar mesten ze ons vet, had het fluisterend geklonken. En dan, had hij gevraagd. Toen had zijn moeders stem geklonken. Boos, vanuit het donker verderop. Genoeg, riep ze.

Het gefluister was even gestopt. Toen was het er weer. Ze mesten ons vet. Daarna doden ze ons. Hij was geschrokken. Waarom, had hij gevraagd. Is het om ons op te eten, had hij gevraagd. Fluisterend was dit ontkend. Nederlanders eten ons nauwelijks. Ze mesten ons vet en doden ons. Daarna sturen ze ons in stukken naar andere landen. 

Hij was heel bang geworden. Een uur had hij niets durven vragen. Misschien wel twee uur. Toen had hij met bibberend stem toch een vraag gesteld. Hoe wist de fluisterende stem dit allemaal, had hij gevraagd. Er had een zucht geklonken. Het gefluister had al in Nederland moeten zijn. De reis is echter te lang. Nederland wil de reistijd korter maken. Daarmee wordt hun welzijn vergroot.

Hij had ernaar geluisterd. Welzijn, had hij gedacht. Wat bedoelen ze daarmee? Hij had het gevraagd. Nederland vindt het niet fijn voor ons als we te lang moeten reizen. Daarom willen ze niet dat we te lang met de boot of vrachtauto moeten. Ierland, waar we nu zijn, wil ons met speciale vliegtuigen brengen. Dat vindt Nederland zonde. Daarom was de fluisterende stem hier nog. Ze wisten niet hoe hem te laten reizen.

Dus ze willen dat we zo fijn mogelijk naar Nederland reizen, had hij gevraagd. Ja, had het gefluister gezegd. In Nederland worden per jaar bijna 700 miljoen dieren gedood. Ze willen dat die fijn reizen. Voor hun welzijn. Daarmee vinden ze het niet meer zielig. En vinden ze het niet slecht voor de planeet.

Opnieuw was hij geschrokken. Zevenhonderd miljoen. Hij had geen idee hoeveel dat was. Eten ze die allemaal op, had hij gevraagd. Er was op fluistertoon gelachen. Nee, natuurlijk niet, had er geklonken. Ze verdienen er geld mee. Zijn er trots op en vinden het romantisch. Het boerenleven. Ze doen dit ook voor andere landen. En willen nu aangenamer reizen, zodat het voor ons ook fijn is.

Hij twijfelde. Hoe was dit voor hen fijn? Hij was bang geworden. Waarom doet Nederland dit. Kunnen ze het niet anders doen, had hij gevraagd. Het gefluister had geantwoord dat Nederland het te druk had met belangrijke vragen. Vragen over wie van de leiders van het land wat wel of niet gezegd had. Daar moest de hele dag en nacht over gepraat worden. Tot half vier in de ochtend.

Zijn hoofd duizelde. Hij had bijna de hele nacht niet geslapen. Een uurtje, hooguit. Nu was hij weer wakker. Hij had heel veel vragen. Hij probeerde het gefluister te roepen. Nog een keer, want het bleef stil. Er klonk geen nieuw gefluister. Het gefluister was weg. Op weg naar Nederland.  

 
Noot van de schrijver: Ik ontvang graag feedback

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Luchtbrug"

08.04.21
Feedback schrijfkwaliteit
Mooie invalshoek.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Complotdenken (333) Marc Vrolijk 23-04-2020

    Ik geef het meteen maar toe. Ik ben een complotdenker. Altijd al geweest. En het bevalt me uitstekend. Als ik de aardappels laat aanbranden dan is dat niet mijn eigen domme schuld. Mijn vrouw zit...

    Lees meer: Complotdenken