Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 683

Lingerie

Ha, met deze titel weet ik vast uw aandacht te trekken. Maar deze column gaat over mijn 19-jarige zoon Daan. Na een periode van minder intensief contact en ‘gesprekken’ waarin mijn zoons antwoorden louter bestonden uit donker gegrom of – als ik geluk had- eenlettergrepige woorden, leken we weer iets dichter bij elkaar te komen. Dat begon nadat de afstand letterlijk groter was geweest.

Na de eerste van een reeks buitenlandse stages haalde ik zoonlief op uit Düsseldorf, met zooi en vuile was.
“ Mam, dit is Christine”. In de voordeur stond een mooi meisje van Aziatische afkomst. In Jip en Janneke Engels begon ik me voor te stellen waarop Daan zei: “ Je kunt gewoon Nederlands praten, hoor”. Christine, 22 jaar, bleek uit België te komen en spreekt Vlaams, Frans, Engels en Duits, vloeiend. Ik deed alsof ik de situatie volkomen normaal vond maar van binnen juichte ik; mijn zoon had nog nooit een liefje aan me voorgesteld en ik had geen idee of hij ooit iets serieus of minder serieus had gehad met iemand. Wat was ik blij voor hem! Maar er moest ook weer gelijk afscheid worden genomen. Voor de deur, waar moeders met de auto stond om de spullen in te laden. Ik ging zogenaamd druk in de weer met het leegmaken van de kofferbak, wat 293 kilometer geleden uiteraard al was gedaan. “ Nu zie ik haar nooit meer”, zei Daan toen we wegreden. Waarschijnlijk was die opmerking meer tegen zichzelf dan tegen mij, maar het was wel het meest intieme wat mij ter ore was gekomen sinds een jaar of vijf. Dat bleek gelukkig onjuist; de liefde zat diep genoeg om elkaar eens per maand op te zoeken.

Na enkele weken thuis, zou hij Christine opzoeken en vroeg hij me mee een cadeautje te kopen, maar wel pas nadat ik een aantal vragen goed had beantwoord over hoe ik dacht dat zij was. Hij stond versteld van mijn mensenkennis, terwijl mijn antwoorden uitsluitend waren gebaseerd op gokken en logisch nadenken (Vraag: Haar lievelingsfruit? Antwoord: Eh....perzik. ‘Hoe wéét je dat? Vraag: Hoe is haar relatie met haar ouders? Antwoord: Die is moeilijk geweest, maar het gaat nu weer beter. Ja Daan, je moeder is ook 22 geweest!)

‘Geen parfum mam, maar je weet wel.’ Op naar de lingeriezaak. Ik met kordate stappen - enthousiast en gevleid dat hij me vroeg - hij ietwat schuchter als ware hij weer 15 en dus bij voorbaat beschaamd voor alles wat een moeder doet en zegt. Toen bleek dat de winkel klantvrij was, wilde hij wel naar binnen en een rib uit zijn lijf later kwamen we weer naar buiten. De drie vriendelijke verkoopsters waren zeer behulpzaam en lieten Daan zich op zijn gemak voelen, terwijl ze zich toch alle drie bemoeiden met de stringetjes. Vrolijk en voldaan gingen we daarna ieder zijnsweegs en kon ik nog stageslang teren op zijn woorden ‘Ik vond het fijn dat je mee was, mam’.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Noortje Bruins
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 1098
Publicatie op .
Tags: Columns
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Lingerie"

Geschreven door Noortje Bruins . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...