Voor schrijvers, door schrijvers
  • Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Laceys'keuze

Nu zou het gebeuren , vandaag was de dag, vandaag was éindelijk de dag, haar laatste dag, de dag van haar laatste uren.
De laatste keer dat het duister zou intreden, de laatste keer dat ze uit zou uitademen zou vanavond zijn.
De dag dat haar oma gestorven was.
Lacey was altijd een stil kind geweest, maar je weet wat ze zeggen: stille wateren, diepe gronden'.
Toen haar ouders vijf jaar geleden emigreerden, had ze daar geen moeite mee gehad, wel gehad met haar keuze duidelijk te maken niet mee te gaan, maar niet met de wetenschap dat het moeilijker zou zijn ze te bereiken. Ze woonde immers al op zichzelf, waar ze vrij kon zijn.
Waarom zou ze dat ook willen, ze begrepen haar niet, zoals ze dat nooit hadden gedaan, omdat ze nooit zo zeer in haar geïnteresseerd waren geweest. En dan ook nog enigskind, aan de andere kan maar goed, maar dan ben je wel alleen. Alleen met je demonen. Die demonen die haar hadden overwonnen, vanavond zou ze gehoorgeven aan haar verlangen, het verlangen dat ze al zo lang had, al bijna twinitg jaar, het kon haar niet méér overmeesteren. Lacey had altijd al geweten dat ze zou verliezen, altijd al, bang was ze geweest, maar ze wist dat ze er niet aan zou kunnen ontkomen. En ze had er uiteindelijk vrede mee gekregen. De keuzes die voor haar werden gemaakt, de dingen die haar overkomen, alles wat erbij hoort. Maar dit was háár keuze, haar eigen keuze, de keuze voor haar eigen levenseinde, met alle macht die ze had, haar macht om zelf haar einde te bepalen, hoe en wanneer. Nu dus. Nu.

Hoe ze gevonden zou worden, en door wie, wat er kwam, wat het zou veroorzaken, het boeide haar niet. Niemand had zich immers ooit om haar bekommerd, dit was, zo vond ze, de enige oplossing, alles wat ze wilde, alleen dit was alles waarnaar ze verlange, Vurig verlangde naar een eind aan de pijn.

Ze stapte onder de douche, brieven vond ze niet nodig, hoe konden die ook ooit bewaard worden? Ze wilde niet dat er van haar wanhoop ook nog maar íets over zou blijven. Nog één laatste keer het hete water over haar lichaam voelen stromen, in samenspel met haar tranen, een strelend samenspel van hopeloos verdriet, maar met een naderend einde, en dat was goed.
Haar favoriete doucheolie van honing en vanille, deze geur wilde ze zich herinneren in haar laatste uren. Ze huilde vanuit het diepst van haar hart, ze kon ook schreeuwen, niemand zou haar immers horen in het afgegen huis, vol van haar angsten, bevolkt door alle kwellende eenzaamheid. Schreeuwen deed ze, zo hard ze kon, ookal was het lang geleden, ze kon het nog.
De wanhopige klanken die de adrenaline in haar lichaam opjoeg, ze werd kwaad, kwaad op alle onrecht die haar was aangedaan, misbruik, verkracht, in elkaar geslagen, uitgescholden. De politie had er niets meer aan gedaan, ookal hadden ze beloofd dat ze niet bang meer hoefde te zijn. De politie, waar ze dus zo'n grote hekel aan had. Die politie die natuurlijk in het spel zou komen als ze gevonden was, maar wat maakte het uit. Het maakte niets meer uit. Niets maakte iets meer uit. Zoals niemand haar ooit had begrepen zou ook dit, Laceys' wanhoopsdaad, niet begrepen worden, maar het maakte haar niet uit, ze wist wie ze was: niemand.

Daar lag het scheermes, ze liet zich op de grond zakken, naakt, onschuldig, klaar voor het eind. De kraan liet ze aanstaan, als begeleidende troost.
Eerst zachtjes, sneed ze, als voorspel, zo sexy was het, zo verleidelijk om te flirten met de dood. Kleine, oppervlakkige sneeën, eerst links over haar pols, dan rechts. De rechterpols zou daarbij blijven, maar links niet, die zou haar helpen, verlossen, wegbrengen, gedag kussen, bevrijden.
Het scheelde dat ze zoveel pijn stillers had genomen, opdat ze de pijn niet zou voelen, want je schrikt wanneer je je slagader raakt, zoveel pijn doet het. Dat wist ze, en mocht haar niet weerhouden. Nu voelde ze niets, als naakt dansend door de regen kon ze haar gang gaan. Schreeuwen slaakte ze: fuck, fuck, fuck, fuck!!'
Tranen stroomden sneller dan het vloed haar kon doen drijven, verblindt ging ze met het scheermes tekeer. Immers, pijn kon ze niet meer voelen, eindelijk. Eindelijk. Het bloed kleurde roder, begon harder te stromen, onbedeesd, onterughoudend, gulzig naar de dood, nu.

Ze gleed weg, in haar eigen bloed, haar ogen draaiden weg, een laatste ademhaal, eerst in, dan uit. Dan uit.
Het was Laceys' keuze.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 992
(De gemiddelde waardering is 5 door 2 stem(-men)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

De schrijfopdracht. Net iets lastiger...

Maar een schrijfopdracht is ook leuk en spannend.Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een…

Verhalen in een notendop: een uitdaging

Het korte verhaal leent zich voor het type analyse waaraan literaire romans worden onderworpen, voor wat betreft bijvoorbeeld de verteltechniek. Een kort verhaal verschilt van de anekdote doordat de…

Een sprookje publiceren ?

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als…