Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Kunst voor beginners

“En hier zie je heel goed dat de schaduw die de schilder op dit schilderij heeft gebruikt, niet grijs of zwart is, maar groen! Dat is typerend voor die kunststijl.” Met grote vraagtekens boven hun hoofdjes kijken zoon- en dochterlief, hooguit vijf en zes jaar, naar hun kunstminded papa. Ik vraag me af waar hun vraagtekens voor staan. Zou het zijn omdat ze zich afvragen wat de kunstenaar van dat expressionistische schilderij probeert uit te drukken met deze groene schaduw en waarom dat voor die tijd zo typerend is? Of omdat ze zich afvragen hoe lang dit uitje nog zal gaan duren?

Waar veel ouders hun kiddo’s loslaten in een interne opvangspeeltuin in een groot woonwarenhuis, (zodat ze zelf in alle rust kunnen genieten van de overheerlijke Zweedse balletjes in het restaurant) of in de ballenbak dumpen in de snel-sneller-snelst-eten-keten met de grote M, zo legt deze voorbeeldvader té ingewikkelde kunstmaterie uit aan zijn twee oogappeltjes. Hij trekt al zijn kunstregisters open. Hopelijk hebben ze geen honger.

Waarschijnlijk zijn ze pas net binnen, het is immers één van de eerste zalen in dit museum voor Moderne Kunst. Toch is zoonlief al ontsnapt aan papa’s kritische kunstoog. Aan de andere kant van de zaal verstopt hij zich achter een installatie van gekleurde lichtbakken. Ondeugend kijkt hij in het rond. Papa orakelt gewoon door. Zusje ziet wat broertje doet. Dat is wel héél spannend. Ook ontsnappen aan papa’s aandacht, dat durft ze niet. “Deze schilder bouwde een schilderij op uit allemaal punten en streepjes. Pointillisme, heet dat.” Pa is trots op zijn kunstkennis.

Zusje houdt broertje nog steeds in de gaten. Dan sloft het ventje verveeld terug naar zijn zusje en kunstdocerende papa. Samen verdwijnen ze een volgende zaal in. “Papa, mogen we hier gaan zitten?” vraagt zusje enigszins zeurderig, terwijl ze naar een bankje wijst. Ze begint er genoeg van te krijgen. “We gaan eerst naar deze schilderijen kijken”, zegt vader. “Die zijn uit begin twintigste eeuw, toen het modernisme net begon. Dat vinden jullie vast leuk!”.

In de laatste zaal kom ik het kunstminnende drietal weer tegen. Pa heeft zijn beide kinderen stevig vast en kijkt streng. “Hoe lang duurt het nóóóg…?” jammert het zoontje. “Volgende keer zet ik jullie weer gewoon met een hamburger in de ballenbak”, bromt vader geïrriteerd. “Yess!” zegt het zoontje. Yess, denkt het dochtertje. Even later rijden ze weg. Waarschijnlijk richting de grote, gele M.

© Pascal Cuijpers

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1515

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.