Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 652

Kom je buiten spelen?

Ik herinner me nog goed dat als jong meisje ik samen met mijn grote broer en zus buiten speelden. Op woensdagnamiddag en in het weekend vertoefden we vaak bij het speeltuintje niet ver van ons huis. Of op de parking van het buurtwinkeltje tegenover ons. Wanneer de avond viel fietsten we vaak op de parking met de buurtkinderen. Mijn broer en zus met een ‘grote tiener’ fiets en ik trots met mijn roze driewieler. Hele zomers lang spendeerde we al spelend op straat of op een veldje, niemand die ons stoorden. Geen auto te zien. Mijn zus leerde mij trappen met de bal en mijn broer leerde mij (onsuccesvol) te rijden met een skateboard?. Heerlijke momenten in een zomeravond.

Tegenwoordig is dit ondenkbaar. De kleine wijkjes waar je ongestoord kunt spelen zonder auto’s beginnen te verdwijnen. En de kinderen spelen meer en meer vanachter hun computer of gsm. Op jonge leeftijd moeten ze al mee met de technologie en online games. En meer en meer verliezen ze grip op de realiteit. Voor ouders wordt het steeds moeilijker om tegen deze ‘digitale babysit’ in te gaan vermits ze niet willen dat hun kinderen achter staan.

Het klopt dat ze het best alles aanleren op jonge leeftijd. Zo onthouden ze ook beter. Maar wat een mooie tijd missen ze. Ravottend op het speelplein, weg van school, waar je je frustraties van die ene wiskunde toets kunt wegspelen. De connecties tussen bloedverwanten versterken door samen te basketballen of te voetballen…

Ooit moest ik eens babysit op een zeer lief jongetje. Ik vroeg aan hem of hij buiten wilde spelen. Misschien wat voetballen? Ik krijg als antwoord 'waarom?'. Ik stond perplex! Uiteraard heb ik hem zo ver gekregen om met mij samen te voetballen want anders zat hij de hele dag binnen, starend naar tv of snel een gezelschapsspel spelen. Eentje wat niet te lang duurt zodat hij terug naar zijn spelconsole kon gaan. Uiteindelijk was hij blij dat we buiten gevoetbald hadden. Hij vertelde dat hij zelfs de tv of zijn spelconsole niet gemist had!

Ik ben dankbaar dat ik deze dingen nog gekend heb. Ik hoop alleen dat ik nog de kans zal krijgen om later, wanneer ik zelf moeder ben, mijn kinderen dit kan geven. Als tante van twee jong nichtjes ben ik blij dat bij hen thuis buiten spelen nog sterk wordt aangemoedigd. Ze zijn een van de gelukkige die nog wonen in een rustige straat waarbij ze nog samen kunnen spelen met de andere kinderen. Samen ravotten ze met de hond, spelen ze spelletjes met elkaar en genieten ze van het buiten zijn. Maar ik merk dat ook zij meer en meer neigen naar de digitale wereld. En het zal niet lang meer duren vooraleer hun nieuwsgierigheid de overhand zullen krijgen. Ik ben al dankbaar dat ik hen heb kunnen zien genieten van een springtouw en een hoelahoep. Zij hebben nog een stukje ouderwetse speeltijd kunnen meemaken. Ik ben benieuwd of de toekomstige generaties dit ook kunnen meemaken en ten volle kunnen genieten zoals ik met mijn grote broer en zus.

Dit artikel delen?
Auteur: ©ruby thijs
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 611
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "Kom je buiten spelen?"

Geschreven door ruby thijs . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!