• Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Kittenterreur

Omdat de poes na mijn scheiding besloot in het huis van mijn ex te blijven wonen, voelde ik mij genoodzaakt uit te kijken naar een nieuwe. Ik struinde wat op internet, wachtte tevergeefs op een nestje dat een bevriende poes zou gaan krijgen en kwam uiteindelijk terecht bij de kattenopvang waar twee rode kittenbroertjes op een baasje hoopten. Hun moeder was half verwilderd gevangen nadat ze haar kroost geworpen had, maar intussen waren de heren gesocialiseerd en klaar voor een leven bij mensen.

De eerste dagen moesten ze wat wennen. Voorzichtig snuffelend gingen ze op onderzoek uit. Als ze op de bank wilden springen, kwamen ze nog niet tot de helft. Ze maakten wat gekke sprongen over de vloer en lagen daarna volkomen uitgeteld tegen elkaar aan in het poezenmandje bij de verwarming. Maar al gauw werden ze groter en behendiger. Na twee weken zat er voor het eerst een poes op het aanrecht aan het beboterde mes te likken. De week erna vond ik ’s morgens een omgevallen plant in de huiskamer, een groot deel van de aarde uitbundig omgeploegd, sporen van zwarte kattenpootjes over de plavuizen. En dat was nog maar het begin.

De poes waar ik ruim tien jaar mee woonde was een dame op leeftijd en bovendien een buitenpoes. Rotzooi maken deed ze op straat, als ze thuis was sliep ze. Naarmate de jaren verstreken sliep ze steeds meer. Alleen als het etenstijd voor haar was draaide ronkend ze om mijn voeten. Ik had het beeld van een poes, liggend op de bank of in de vensterbank en heel soms op schoot.

Mijn nieuwe katten zijn jong. Ze slapen veel, maar in hun wakkere perioden zijn het net twee ADHD’ers die hun Ritalin niet hebben gehad. Alles is speelgoed, ingebeelde prooi. Als ik schoolwerk aan het nakijken ben, zetten ze hun klauwen in mijn handen omdat die pen zo leuk beweegt. Als ik met mijn tenen wiebel, hangt er een kat in mijn been. Als ik de keuken dweil, vallen ze de mop aan. Ze gebruiken de bank als krabbaal. Ze gebruiken mijn been als klimpaal. Vorige week pikten ze de mandarijntjes uit de fruitschaal om er mee te voetballen. Vanavond, toen ik op zolder de was in het trapgat ophing, gebruikte er eentje een handdoek als een soort van liaan, waardoor de wasknijper losschoot en ik kat en handdoek een verdieping lager kon gaan ophalen. Als ik na mijn werk thuiskom is het een ravage. Mijn prachtige nieuwe woonkamer is een apenkooi geworden.  

Ik heb geprobeerd ze op te voeden. Het aanrecht was verboden terrein. Maar het is een bij voorbaat verloren wedstrijd. Een groot deel van de dag ben ik niet thuis. En heb ik niets te zeggen over hun wangedrag. Het heeft geen enkele zin ze ’s avonds te gaan bijsturen, katten pikken dat niet.

Dus ik berust. Zorg dat het aanrecht leeg is als ik vertrek. Laat geen eten op tafel staan als ik even de kamer uit moet. Heb alle planten op kasten gezet waar de katten niet bij kunnen. Stop mijn pennen in de la en kijk al het schoolwerk na op school. Eenmaal thuis speel ik met de katten en probeer zoveel mogelijk van hun jonge energie te genieten. Ooit komt er een tijd dat ze alleen één lui oog opslaan als ik een pen voor hun neus heen en weer wiebel. Dan denk ik met weemoed terug aan de tijd dat ze nog leven in de brouwerij brachten.  

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 351
(De gemiddelde waardering is 5 door 2 stem(-men)

Reacties   

# kittenpretE E (©Inspiratiewater) 27-11-2018 10:33
Wat heerlijk, Marjon, zoveel speelse vrolijkheid in huis! Jij zult je de eerst komende tijd niet vervelen -al was het alleen al het opruim- en schoonmaakwerk, dat je nu te doen hebt. ;-)

Kostelijk geschreven. Graag gelezen. Je hebt me een beetje uit een dip gehaald! Veel plezier met je tweetal.
Melden aan beheerder

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Op zoek naar nieuwe columnisten

We publiceren periodiek een nieuwe column op Schrijverspunt. Jouw column is dus ook welkom. We publiceren een column in volgorde van binnenkomst. Dus denk je dat je in staat bent een puntige…