Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Kassa's

Het is zaterdag. Met mijn winkelwagen vol boodschappen probeer ik de beste rij uit te zoeken. Mijn ogen gaan langs alle kassa's. Ik zie een rij waar maar twee mensen in staan. Ze hebben een mandje, geen winkelwagentje. Vol goede moed zet ik mijn karretje in de korte rij en dan gebeurt het. De cassière haalt een gevuld stokbroodje langs de scanner. Ze kijkt een beetje moeilijk en probeert het artikel nog een keer te scannen. Het lukt niet. Vriendelijk glimlachend verontschuldigt ze zich.
'Sorry mevrouw, het artikel staat niet in de kassa. Even de filiaalmanager bellen.'
Ze pakt de telefoon en belt. Geen reactie. Ze toetst een ander nummer in. Dit keer heeft ze wel geluk.
'Ik heb hier een gevuld stokbrood, maar de kassa pakt hem niet.'
De mensen achter mij zuchten en de rij wordt langer. De filiaalmanager is inmiddels bij de kassa aangekomen en kijkt naar het stokbrood.
'Waar heeft u dit stokbrood vandaan?', vraagt hij beleefd.
'Gewoon, bij de broodafdeling', antwoordt de mevrouw.
De filiaalmanager pakt het broodje en verdwijnt er mee. Vanuit mijn ooghoeken kijk ik naar de kassa ernaast. Ook een lange rij en van rij wisselen loopt bij mij meestal verkeerd af. De filiaalmanager is inmiddels teruggekomen met twee stokbroodjes.
‘Probeer deze maar te scannen’, zegt hij tegen de caissière.
De mevrouw protesteert. ‘Die wil ik niet hoor. Dat is niet hetzelfde stokbroodje.’
De filiaalmanager knikt de dame vriendelijk toe. ‘Het gaat alleen om de barcode en...’
‘Deze pakt hij ook niet’, onderbreekt de caissière hem.
De man loopt een beetje rood aan. ‘Gebruik de plu voor brood maar.’
In de rij klinkt gemopper. ‘Had hij dat niet meteen kunnen doen’, zegt er iemand.
‘Maar wat moet ik dan rekenen?’, vraagt de caissière.
‘Doe maar 2.50.’
‘Nee hoor,’ zegt de dame. ‘Bij de broodafdeling staat dat het in de aanbieding is. Het stokbroodje kost 1.25. Daar heb ik er twee voor.’
‘Maar ik heb het al aangeslagen. Wilt u er dan twee?’
De dame is zichtbaar boos, maar ze houdt zich in.
‘Nee, ik wil er één. Corrigeer het maar.’
De caissière kijkt hulpeloos naar haar chef.
‘Ik weet niet hoe dat moet.’
‘Ik roep de hoofd caissière wel even’, zegt hij. ‘Voor correcties heb je een speciale kaart nodig en die heb ik niet bij me.’
Inmiddels ben ik geneigd om de dame 1,25 te geven en aan te bieden het brood van haar over te nemen, maar de hoofd caissière komt aangerend en corrigeert het bedrag. Nu gaat het sneller en eindelijk ben ik aan de beurt.
‘Wilt u een bon?’
Ik knik. Ze drukt op een knop, maar de bon komt er niet uit. Het klepje van de bonprinter komt omhoog en langzaam bubbelt er een prop papier omhoog.
‘Wilt u echt een bon?’, probeert ze.
Ik probeer vriendelijk te knikken.
‘Een ogenblik.’
Ze roept een collega en laat haar de bonprinter zien.
‘Weet jij hoe dat ding werkt?’
Haar collega probeert iets. Zonder succes. Ze besluiten de filiaalmanager te bellen. Gelukkig kan hij de printer wel weer in het gareel krijgen en even later sta ik met mijn afgerekende boodschappen, de bon te controleren. Mijn bon klopt niet. Ze heeft twee pakken toiletpapier afgerekend en ik heb er maar één. Zuchtend loop ik naar de servicebalie.
‘Kan ik u helpen?’, vraagt de servicemedewerkster vriendelijk.
‘Er is een pak toiletpapier teveel afgerekend.’
Ik overhandig haar de bon en doe mijn best om aardig te blijven. Ze kan er immers ook niets aan doen, maar het kost moeite.
‘Mag ik het pak toiletpapier?’
Ik overhandig haar het grote voordeelpak. Ze probeert het terug te scannen maar het lukt niet.
‘Een ogenblikje, ik haal er even iemand bij....’
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 911
(Gemiddelde waardering 4.7 met 3 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Water & Dorst

Je tong als leer, je stem schor en je hoofd daas. Je snakt, je hunkert, je wil! Verlossing. De oase die opdoemt uit de winderige zandvlakte die Dagelijks Leven heet. Je eigenste schrijftafel! De…

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster