Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Kameel op de wallen!

Ze hebben me weleens verteld dat een column een pakkende en soms zelfs een tikkeltje aanstootgevende titel moet hebben. Daarmee schijn je dan de aandacht beter te kunnen trekken. Eens kijken of deze titel heftig en prikkelend genoeg is. Het is trouwens geen creatief en zelf bedachte titel, het is gewoon zomaar een recente krantenkop, een internet krantenkop, dat dan weer wel.

In onze westerse wereld gaan we prat op onze journalistiek, dat deze niet wordt bevuild, beïnvloed en besmet door ondemocratisch gekozen regeringen en dat er een goed en betrouwbaar en onbevooroordeeld beeld wordt gegeven hoe de wereld nu eigenlijk echt in elkaar steekt. Yeah, right! 
En uiteraard hebben we de door ons torenhoog de hemel ingeprezen persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. De vrijheid van meningsuiting is ons heel kostbaar, zo kostbaar dat deze te pas en te onpas wordt aangevoerd als reden om  eens heerlijk ongezouten en vaak totaal ongefundeerd onze "mening" te geven, mensen te schofferen en voor alles uit te maken wat los en vast zit, want ja wij hebben "vrijheid van meningsuiting". De persvrijheid zou ons kunnen doen vermoeden dat het nieuws wat door onze tv-scherm de huiskamer ingeslingerd wordt toch echt op allerlei manieren belicht wordt en er zo een heel objectief en waargetrouw wereldbeeld wordt getoond. Toch begint het nieuws veel meer te lijken op een westerse kruistocht wat wij vinden wat wel en niet kan in onze Westerse wereld en dat tegengeluiden niet geduld worden. Het voelt weleens alsof er ook in onze media teveel een bepaald soort geluid of mening te horen is. Maar ja, we moeten ook niet de illusie hebben dat nieuws objectief kan zijn en het ons dan ook niet teveel aantrekken misschien. Objectief nieuws, dat is onmogelijk, want nieuws wordt gemaakt en soms zelfs verzonnen door mensen. En die mensen hebben uiteraard ook een mening en visie op de wereld. De eerste zin van het nieuws zou dan ook eigenlijk veranderd moeten worden in "Goedenavond, dit is het nieuws van 6 uur en dit is wat wij vinden wat u moet denken". Het lijkt welhaast of er stiekem een Westerse propaganda machine is die ons ongemerkt een wereldbeeld opdringt waarvan maar de vraag is of dit beeld wel helemaal klopt met de werkelijkheid

Maar nu terug naar die kameel, er zijn van die verhalen die je op de een of andere manier intrigeren en waar je bij het lezen echt van opschrikt of waar je gewoon even ongegeneerd om kan lachen. Dit was zo een verhaal. De betrokken mannen kon je niet betichten van een gebrek aan creativiteit voor hun vrijgezellen feestje. Geen aanstaande bruidegom die in een veels te krap konijnenpak werd gehesen en tijdens zijn tocht door de frivole Amsterdamse binnenstad door dronken Engelsen continue aan zijn konijnenstaart werd getrokken. En die dan als onderdeel van zijn opdrachtenlijstje moest vragen aan een willekeurige dame achter de ramen of zij zijn konijnenstaart in haar decolleté wilde laten verdwijnen. Niemand die hier ooit een probleem van maakt, als je over de Wallen loopt en niet zo een groepje opgeschoten jongeren ziet die de dames van lichte zeden treiteren en met zijn allen met hun neus (vaak blijft het niet alleen bij dit lichaamsdeel) tegen het raam aan staan te vrijen vraag je je af of je wel in de juiste buurt bent. Het schijnt er bij te horen en een uitstapje op de Wallen is niet compleet als je geen aangeschoten konijn tegenkomt en geen penetrante wiet-reuk kunt waarnemen 




Net zo min kijken we niet meer op als we een stelletje half dronken mannen op een barfiets zien waarbij de enigszins nuchtere bestuurder probeert het drukke Amsterdamse verkeer door te slalolommen, verkeersborden te ontwijken en trambestuurders de stuipen op het lijf jaagt. Maar nee, deze mannen hebben het heel anders aangepakt. Je hijst de aanstaande bruidegom gewoon op een kameel in Arabische kledij en loopt met hem over de Wallen, hoe geniaal is dat! Bovendien is het nog veilig ook, de aanstaande echtgenoot zal het niet wagen om gekke bewegingen te maken of van de kameel te springen en richting een uitdagende vrouw achter de ramen te rennen en met zijn dronken kop naar binnen te stappen.

Maar vreemd genoeg kwam er voor deze jonge mannen aan alle feestvreugde een abrupt einde. De politie haalde de jongeman van de kameel, de kameel werd meegenomen en ook de begeleider (waarschijnlijk werd hiermee de kamelendrijver bedoeld) werd meegenomen. Naar later bleek omdat de goede man nog een boete had openstaan. Ik hoorde de teleurgestelde mannen nog tegen spurtelen "maar meneer agent, waarom mag je wel met een koets met paarden over de dam rijden? Wat is het verschil? " Het was bij voorbaat kansloos, want een kameel hoort gewoonweg niet op de wallen. Waar een paard nog oogkleppen op heeft om niet afgeleid te worden wordt deze kameel helemaal uit zijn eigen cultuur gehaald waarin hij nog nooit een stukje bloot van een vrouw heeft gezien. En dan zomaar over de wallen zonder oogkleppen of enige vorm van bescherming tegen de schaars geklede vrouwen die nog tegen het raam tikken ook. Levensgevaarlijk, want de kameel zou hiervan zomaar op hol kunnen slaan en bovendien zwaar getraumatiseerd raken van dit ritje door het Sodom en Gomorra van het Westen. Het is simpelweg onmenselijk en zelfs ondierlijk.

Het liefst wilde ik alles weten over dit verhaal, de achtergronden, diepte-interviews met de kamelenbegeleider en de aanstaande bruidegom. Waar hadden ze de kameel weten op te duikelen, hoe zijn ze op het idee gekomen en wat heeft dit grapje gekost? Maar zoals zoveel nieuws kort en bondig wordt verteld zonder enige vorm van nuancering of achtergronden eindigde dit verhaal helaas ook na een paar regels en wel met de mededeling dat aangifte werd gedaan wegens dierenmishandeling.

Kort geleden heb ik een ritje gemaakt op een drommedaris in Marokko, hetzelfde als een kameel maar met een bult minder. Een paard is uiteraard niet "ontworpen" om op te rijden door mensen, dit geldt zeker ook voor een ezel, een drommedaris of een kameel. Maar bij een kameel zou je nog kunnen opwerpen dat de ruimte tussen de twee bulten een uitgekiend plekje is om stabiel en rustig te kunnen zitten. En heel gevaarlijk lijkt het ook niet, het opstappen is wel een dingetje, want als de kameel omhoog komt door zijn achterpoten te strekken moet je je goed vasthouden. Maar tijdens het ritje op de drommedaris had ik geen moment het idee dat de kameel zou gaan steigeren, op hol zou slaan of me er af zou gooien met een heupzwaai. Voor de duidelijkheid, we vragen ons geen moment af of het berijden van paarden wel zo fijn is voor de paarden inclusief teugels, bit en soms zelfs een zweep. Nee, paarden vinden het vanzelfsprekend en prettig en fijn om door mensen te bereden worden. We kunnen het de dieren in kwestie helaas niet vragen. maar paardrijden is in ieder geval niet geheel zonder gevaar. De ruitersport staat na voetbal op nummer 2 wat betreft het aantal sportgerelateerde ziekenhuis opnames . En dat komt echt niet door een lelijke val na het uitglijden over de uitwerpselen van het edele dier. Comfortabel vond ik het ritje op de dromedaris overigens niet, na een kleine 10 minuten vond ik het eigenlijk wel welletjes, maar ja, het zat bij de reis inbegrepen en wilde me niet laten kennen naar mijn kinderen toe die het ritje wel prima konden waarderen.

Bij gebrek aan verdere achtergrond informatie begon ik het verhaal van de kameel op de wallen zelf maar verder in te vullen. Ik stelde me zo voor dat de jongeman ging trouwen met een schone oosterse dame. En dat er een bruidsschat betaald moest worden alvorens het feest doorgang zou kunnen hebben. En ja, dat moet dan uiteraard in kamelen uitbetaald worden, tenminste zou zo dit gaan in onze beeldvorming toch? Kamelen zijn heel belangrijk in de Arabische wereld en haast onmisbaar voor sommige groepen en daardoor zeer waardevol. De succesvolle jonge westerse bankier wil deze vrouw niet laten gaan, hij houdt van haar , ze is mooi, charmant en lief en een handvol kamelen is dan uiteindelijk ook geen brug te ver voor hem om zijn droomhuwelijk doorgang te laten vinden. En dan komen zijn kameraden op een geniaal idee voor zijn vrijgezellenfeestje. Hoe gaaf zou het zijn om een soort "oosters-getint" vrijgezellenfeest voor hem te regelen. Tenslotte treedt hij in het huwelijk met een Arabische dame. Ze huren een kameel inclusief begeleider voor een uur en gaan er een kort ritje mee maken over de wallen. Waar ze die vandaan gehaald hebben die kameel? Ik zou het niet weten, maar er zijn in ieder geval wel degelijk kamelen in Nederland die niet in de dierentuin verblijven. Na wat google speurwerk kwam ik er zelfs achter dat er in Nederland een heuse kamelenmelkerij bestaat!

Als Westerse mensen die een open mind hebben en niet gauw opkijken van mensen die er net iets anders uit zien en denken blijken we in de praktijk toch ook wel sterk vast te houden aan onze waarden en normen wat deze ook mogen zijn. We zijn niet zo flexibel en open-minded als we zelf altijd denken. We willen onze cultuur, onze waarden en normen met hand en tand verdedigen tot het sinterklaasfeest met zwarte piet en onze christelijke feestdagen aan toe. Ook onze heren politici kwamen hier tijdens de verkiezingsdebatten niet altijd goed uit wat onze cultuur en waarden en normen nou eigenlijk omhelst. Bovendien veranderen cultuur en waarden en normen sterk door de tijdsgeest, bevolkingssamenstelling en andere invloeden. We worden ook hier in Nederland gebombardeerd met nieuws dat krampachtig vasthoudt aan onze blik en onze visie op de wereld. De Russen zijn allemaal gevaarlijke Wodka drinkende spionnen die met internettrollen hun geliefde Trump in het zadel hebben geholpen, de Polen zijn allemaal slordige bierdrinkende stukadoors en alle moslim mannen die hun baard plotseling laten groeien worden argwanend aangekeken en zijn wellicht aan het radicaliseren. Ondertussen bouwen we verder aan een groot, sterk en machtig Europa. Een Europa dat omringende landen toch ook een beetje benauwd maakt, het meest corrupte en criminele land van Europa, de Oekraïne, lijkt zomaar tussen de vingers van Poetin door te glippen en te worden ingelijfd bij Europa. Hoewel de vraag niet meer van toepassing lijkt te zijn hebben we ons toch meerdere malen serieus afgevraagd of we bij kwalificatie voor het WK voetbal naar het Rusland van Poetin moeten afreizen. Naar ik weet heb ik geen kritisch geluid gehoord over onze deelname aan het Eurovisie songfestival in Oekraïne. Een land dat nog steeds in oorlog is, met een zeer dubieuze regering en waar het "conflict" inmiddels al ongeveer 10.000 slachtoffers heeft geëist. De miljardensteun van de EU zou het land moeten helpen, maar niemand weet wat er met het geld gebeurt en we lijken als EU soms aan zware zelfoverschatting te lijden om te denken dat we landen met wat geld en vage afspraken "gezond" kunnen maken en kunnen toevoegen aan ons superieure Westerse en Europese conglomeraat.

De kameel maakt het naar omstandigheden trouwens goed. Gelukkig heeft hij geen last gehad van ondervoeding of uitdroging na dit hete en zeer pikante avontuur over de Amsterdamse wallen. Na een kort verblijf bij de politie is hij in goede orde overgedragen aan zijn begeleider. De begeleider heeft zijn openstaande verkeersboete voor te hard rijden op de snelweg keurig voldaan en kon met zijn kameel het politiebureau verlaten. Een strafbaar feit was verder niet gepleegd want naar het schijnt is het niet verboden in Nederland op een kameel te rijden. De rust op de Amsterdamse wallen is ook weer terug gekeerd gezien de mannen die halfdronken in konijnenpak onlangs weer zijn gesignaleerd. Het vertrouwde beeld van de wallen is weer helemaal terug, wiet-rokende Franse jongeren, luid schreeuwende dronken Engelsen en af en toe een clochard die zeer waarschijnlijk ongewild zijn baard ziet groeien maar verder geen kwaad kan omdat hij geen jurk draagt. Alles lijkt weer normaal en zoals het hoort. Ons oude vertrouwde beeld van de wallen is weer helemaal terug en hopelijk komt er niet weer een kameel ons beeld van de wallen verstoren. Dit hoort gewoonweg niet, het past domweg niet in ons beeld van de wallen. De jongeman is inmiddels keurig getrouwd met zijn Arabische schone en woont inmiddels samen met haar in een nette buurt in Amsterdam-Zuid. Ze is helemaal ingeburgerd en heeft het inburgeringsexamen met vlag en wimpel gehaald, iets wat voor Nederlanders helemaal niet vanzelfsprekend is gezien de meest rare vragen die er in staan. De enige vraag waar ze toch even bij twijfelde tijdens het inburgeringsexamen was een multiple choice vraag over de Amsterdamse wallen. De vraag luidde: "Wat is niet toegestaan op de Amsterdamse wallen?" . De 3 antwoorden waaruit gekozen kon worden waren, 1) Met bier in je hand in een konijnenpak rare bekken trekken voor het raam van een prostitué, 2). Al wiet-rokend en met ontbloot bovenlijf op een brug staan en Nederlandstalige liedjes lallen om 1 uur 's nachts 3). Een kort tochtje maken op een kameel. 
Ze twijfelde nog licht maar wist uiteindelijk toch het enige juiste antwoord 3) te kiezen. Yes, het is ons gelukt, het voelt alsof we een zieltje gewonnen hebben, we hebben haar binnen no-time gehersenspoeld en onze hoogdravende enige juiste vrije westerse waarden en normen weten op te dringen.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 521
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster