Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 592
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Kalotjesclub

| Robert Beernink
De Paus roept de leiders van de bisschoppenconferenties naar Rome om het eens diepgravend over intiem gefriemel te hebben. Wereldwijd daalt het seksueel kindermisbruik direct drie dagen achtereen. Wat een kleurrijk schouwspel. Op de eerste dag dragen de 140 mannen paars, de kleur van schuld, berouw en boete. De laatste dag is iedereen ineens in groen, de tint van onschuld. Blijkbaar is het in drie dagen allemaal gefikst. Hoe zou zo’n bedrijfstraining van adjunct-heiligen precies in zijn werk gaan? Eerst een voorstelrondje en verwachtingen uitspreken? ‘Buona sera, ik ben monseigneur X uit Y en ik hoop deze dagen handvatten te ontvangen om …’ vul maar in. Daarna in subgroepjes uiteen om aan de hand van stellingen nieuwe speelideetjes uit te wisselen en die vervolgens op een flip-over delen met de anderen, feedback en ten slotte de zegen ontvangen? In de westerse wereld is deze kalotjesclub inmiddels tot anachronisme verworden, maar de rest van hun aards paradijs strekt zich verder uit dan ooit. Zo’n massale bijeenkomst werkt echter niet om zaken te veranderen. Het dient hooguit de teambuilding, niet om elkaar voor lul te zetten. Zal Franciscus het wonder kennen van bankbestuurder Michael Drabbe, die al zijn directeuren vrolijk zingend het pand liet verlaten, terwijl de helft zijn baan kwijt was? Ik denk het niet. Hij preekt tot de beesten, laat ze zingen in de kerk en spaart de roede. De vuile was blijft binnen. In mijn hoofd zingt Joni Mitchell ‘The Magdalene Laundries.’ Zo aangrijpend! Ik laat tranen als wijwater.

2 maart 2019 #BinnenDoorDenker www.robertbeernink.nl
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 308

(De gemiddelde waardering is 5 door 1 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Tags: Columns
Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

Een klok voor een cavia, hoe ik boerin werd

Geschreven door Niek van der Vlugt. Geplaatst in Column.
Ik startte mijn carrière als boerin eigenlijk ongemerkt, gewoon tussen de bedrijven door. Naast mijn baan als winkelchef deed het eerste dier zijn intrede. Ik wilde een cav...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Aan de basis

24, mrt, 2020 Eelco Visser

Dichtbij en veraf

29, apr, 2020 Eelco Visser

Er zijn erger dingen dan dat

03, apr, 2020 Annick Waegeman
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!