Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 657

Inspiratie op Woeste Hoogte

Het is een jaar geleden dat ik mijn Meesterproef bij Querido afrondde. Mijn manuscript in aanbouw kreeg in eerste instantie goedkeuring van een redacteur, maar de agent aan wie ze hem doorstuurde, was minder enthousiast. Voor de tweede keer in mijn leven zat ik met een afgewezen manuscript in mijn handen. Veel tijd om te rouwen had ik niet, zoals jullie waarschijnlijk weten lag ik vorig jaar in scheiding en daar was ik tamelijk druk mee.

Sindsdien zit de klad een beetje in mijn aanstormend talent. Ik schrijf regelmatig, daar niet van, maar het zijn voornamelijk dagboekaantekeningen over het afgelopen jaar. Ik heb dat vaker: als er veel gebeurt in mijn leven valt mijn pen stil. Later, als ik reflecteren moet, begin ik weer met schrijven en komen de verhalen en ideeën weer.

Toch knaagde het een beetje. Ik wilde wel, maar het ging niet. Dus toen ik op Facebook een schrijfevenement voorbij zag komen, meldde ik me aan en vroeg een goede schrijfvriend mee te gaan. Een dag in de bossen met niet veel meer dan een pen en wat papier, dat zou de inspiratie weer doen vloeien.

Op een zondagmorgen eind mei reed ik naar de bossen van Groesbeek. Daar ligt een piepklein huisje dat Woeste Hoogte heet. Op het terras zat een hele club schrijvers met koffie en thee onwennig naar elkaar te lachen. Toen de organisator opstond en zei dat we beginnen, keken we allemaal opgelucht.

De ochtend zouden we besteden aan het maken van korte opdrachten, die we voor moesten lezen aan de anderen. De middag was bedoeld om je terug te trekken op een fijne plek en een uur in stilte aan eigen werk te schrijven.

De opdrachten waren leuk. Je moest bijvoorbeeld drie dingen in één woord omschrijven die je tegenkwam op het terrein. Die drie woorden moest je verbinden met drie andere woorden. Met die laatste woorden moest je dan een stukje schrijven dat als onderwerp wereldvrede had. Je kreeg tien minuten om dat stukje te schrijven. Door die korte tijd werd je gedwongen je eerste gedachten te volgen. Het leverde nog interessante stukjes op, bleek tijdens het voorlezen.

Na de lunch was het tijd om aan je eigen werk te beginnen. Ik had opzettelijk niets meegenomen van mijn manuscript. De dagen ervoor had ik wel weer wat stukjes herlezen en wat verhaallijnen aangepast. Maar daar, in de bossen, wilde ik schrijven en niet verdwalen in wat ik al geschreven had. Ik sjouwde een stoel onder een boom en vouwde mijn schrift open. Eerst schreef ik aan een scene die ik al had, maar die ik wilde veranderen. Dat ging niet, ik was teveel bezig met hoe ik wist dat het was. Niet met iets nieuws. Ik vouwde een bladzijde om en begon opnieuw. Aan een scene die ik alleen nog maar in mijn hoofd had. Mijn pen vloog over het papier, ik schreef bladzijdes vol en schrok toen iemand voorzichtig naar me toe kwam lopen om te zeggen dat het uur voorbij was.

Terug in de kring kon ik me niet goed concentreren op wat anderen te vertellen hadden over het uur. De mensen stoorden me, ik had behoefte om alleen te zijn, met mijn hoofd in mijn verhaal. Ik sloeg de borrel af en stapte in mijn auto. Naar huis.

Eenmaal thuis waren daar kinderen en moest er eten gekookt en werk voorbereid. Ik stopte mijn schrift in de bureaula en schreef wat in mijn dagboek. Toch borrelt het weer in mijn hoofd. Binnenkort heb ik zes weken vakantie. Ik denk dat ik maar een paar keer per week met mijn schrift en pen in het bos ga zitten. Dan komt het wel goed met die roman.

Dit artikel delen?
Auteur: ©marjon klomps
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 398
Publicatie op .

Geef een waardering voor: "Inspiratie op Woeste Hoogte"

Geschreven door marjon klomps . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!