Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Inspiratie op Woeste Hoogte

Het is een jaar geleden dat ik mijn Meesterproef bij Querido afrondde. Mijn manuscript in aanbouw kreeg in eerste instantie goedkeuring van een redacteur, maar de agent aan wie ze hem doorstuurde, was minder enthousiast. Voor de tweede keer in mijn leven zat ik met een afgewezen manuscript in mijn handen. Veel tijd om te rouwen had ik niet, zoals jullie waarschijnlijk weten lag ik vorig jaar in scheiding en daar was ik tamelijk druk mee.

Sindsdien zit de klad een beetje in mijn aanstormend talent. Ik schrijf regelmatig, daar niet van, maar het zijn voornamelijk dagboekaantekeningen over het afgelopen jaar. Ik heb dat vaker: als er veel gebeurt in mijn leven valt mijn pen stil. Later, als ik reflecteren moet, begin ik weer met schrijven en komen de verhalen en ideeën weer.

Toch knaagde het een beetje. Ik wilde wel, maar het ging niet. Dus toen ik op Facebook een schrijfevenement voorbij zag komen, meldde ik me aan en vroeg een goede schrijfvriend mee te gaan. Een dag in de bossen met niet veel meer dan een pen en wat papier, dat zou de inspiratie weer doen vloeien.

Op een zondagmorgen eind mei reed ik naar de bossen van Groesbeek. Daar ligt een piepklein huisje dat Woeste Hoogte heet. Op het terras zat een hele club schrijvers met koffie en thee onwennig naar elkaar te lachen. Toen de organisator opstond en zei dat we beginnen, keken we allemaal opgelucht.

De ochtend zouden we besteden aan het maken van korte opdrachten, die we voor moesten lezen aan de anderen. De middag was bedoeld om je terug te trekken op een fijne plek en een uur in stilte aan eigen werk te schrijven.

De opdrachten waren leuk. Je moest bijvoorbeeld drie dingen in één woord omschrijven die je tegenkwam op het terrein. Die drie woorden moest je verbinden met drie andere woorden. Met die laatste woorden moest je dan een stukje schrijven dat als onderwerp wereldvrede had. Je kreeg tien minuten om dat stukje te schrijven. Door die korte tijd werd je gedwongen je eerste gedachten te volgen. Het leverde nog interessante stukjes op, bleek tijdens het voorlezen.

Na de lunch was het tijd om aan je eigen werk te beginnen. Ik had opzettelijk niets meegenomen van mijn manuscript. De dagen ervoor had ik wel weer wat stukjes herlezen en wat verhaallijnen aangepast. Maar daar, in de bossen, wilde ik schrijven en niet verdwalen in wat ik al geschreven had. Ik sjouwde een stoel onder een boom en vouwde mijn schrift open. Eerst schreef ik aan een scene die ik al had, maar die ik wilde veranderen. Dat ging niet, ik was teveel bezig met hoe ik wist dat het was. Niet met iets nieuws. Ik vouwde een bladzijde om en begon opnieuw. Aan een scene die ik alleen nog maar in mijn hoofd had. Mijn pen vloog over het papier, ik schreef bladzijdes vol en schrok toen iemand voorzichtig naar me toe kwam lopen om te zeggen dat het uur voorbij was.

Terug in de kring kon ik me niet goed concentreren op wat anderen te vertellen hadden over het uur. De mensen stoorden me, ik had behoefte om alleen te zijn, met mijn hoofd in mijn verhaal. Ik sloeg de borrel af en stapte in mijn auto. Naar huis.

Eenmaal thuis waren daar kinderen en moest er eten gekookt en werk voorbereid. Ik stopte mijn schrift in de bureaula en schreef wat in mijn dagboek. Toch borrelt het weer in mijn hoofd. Binnenkort heb ik zes weken vakantie. Ik denk dat ik maar een paar keer per week met mijn schrift en pen in het bos ga zitten. Dan komt het wel goed met die roman.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 178
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster