Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

In zak en as

columnsDit is alles wat nog van je over is. Een hoopje as in een strooikoker. Maar wel een zwaar hoopje. Daar kwam ik achter toen Gerard me vroeg of ik je wilde dragen. Dat je nog gewicht in de (mijn) schaal legt, is duidelijk. Het was een officiëler gebeuren dan ik gedacht had.

Toen we het kantoor van de begraafplaats binnenstapten werden we begeleid naar een kamertje. Of we koffie wilden? Nee, dat vonden we niet nodig. Na ons even alleen gelaten te hebben, kwam de medewerkster terug met een koker in een cadeauverpakking, vergelijkbaar met de papieren zak die ze om een fles wijn doen als je zegt dat het om een geschenk gaat. Er kwamen wat documenten op tafel, Gerard tekende ze. We stonden weer buiten. Ik droeg je as en met een brok in mijn keel zette ik je in mijn fietsmandje, voorop. Je laatste tochtje.

En wat voor een. Ik kreeg een déjà vu van onze kriskras uitjes door de stad. Soms hand in hand. Soms achter elkaar crossend. Maar altijd uitgelaten en lachend. We hadden lak aan iedereen. Lak aan de wereld. Carpe diem. En dat gevoel van vreugde voelde ik nu weer. Vrijheid, blijheid. De zon die scheen, onderstreepte deze emoties. Ondertussen waren we bij de eindbestemming beland. Het atelier van Gerard. Hij was er ook nog. Op de automatische piloot had ik gesprekken met hem gevoerd. Mijn hart echter was bij jou, bij ons. Bij het leven dat we geleefd en doorworsteld hebben.

Nu draag ik je naar boven, de trappen op. Gerard heeft een speciaal plekje voor je klaargemaakt. Daar sta je, tussen kunst en persoonlijke spullen. Vlakbij een altaar met een staande Boeddha. Binnenkort komt de dag dat we je met z’n allen gaan uitstrooien. Jouw laatste wens is zo speciaal dat ze illegaal is. Maar dat lappen we aan onze laars, want jij was altijd al iemand die de grenzen opzocht en er mee speelde. Met de restjes van je ‘zijn’ voor de laatste keer een grens overschrijden, is buitengewoon passend.

En daarna? Daarna zal er niets tastbaars meer van je over zijn. Je laatste deeltjes zullen meewaaien met de wind, drijven in het water en op de grond vallen. Waar zul jij dan blijven, mijn liefste? En wat zal er dan van mij nog over zijn?

 

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1534

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.