Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Columns op Schrijverspunt
    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Beslobberingen

In de naweeën van Hetty’s overlijden

Hetty is niet meer. Mijn schat ging zonder al teveel lijden heen. Het lijden werd meer door de nablijvers gedaan, onze zoon Harmen jr. en Hetty’s zus Marie, en door mijzelf natuurlijk. Mijn hele leven was op zijn kop gegooid en ik had voor niets en niemand meer tijd terwijl ik heel veel steun kreeg van mijn vriend Gerrit. Hij zorgde ervoor dat ik niet in een isolement kwam zitten door zijn veelvuldige bezoeken; hij verzorgde zelfs mijn boodschappen en reed me als een ware taxi chauffeur naar de instanties die

mijn aanwezigheid vereisten in verband met de euthanasie en de crematie naderhand van mijn lieve vrouw. Hetty was een geweldige sterke vrouw geweest en was zeer zelfstandig geweest door mijn langdurige afwezigheid door mijn werk op zeeschepen, ver van huis. Een herseninfarct op het moment dat ze van de trap naar beneden wilde om samen te ontbijten liet haar van die trap tuimelen met desastreuze gevolgen die niet lang daarna haar euthanasie deed volgen. Mijn wereld viel in duigen, net nu ik gepensioneerd was en dus eindelijk alle tijd voor ons samen kon hebben, na een zwaar werkzaam leven. Wreed eigenlijk, en het vreet aan je.

Gerrit, een ware vriend, deed alles voor me, geheel belangeloos en zonder er iets voor terug te verlangen. Ook Gerrit had zijn vrouw verloren nu hij gepensioneerd was, maar was al aardig gewend aan zijn eenzame leven aan de wal. Ook was hij blij dat wij elkaar weer hadden gevonden, na jaren door het werk niets van elkaar vernomen te hebben. We hadden zelfs samen op een schip gewerkt, halverwege onze carrière als technische zeeman, waarbij we voor langere tijd samen optrokken, plezier maakten aan de wal en aan boord en de stemming op het schip verhoogden met onze humor en werk. Nee, we hadden het samen goed voor elkaar!

Terwijl Gerrit mij eigenlijk verzorgde gedurende de drukke ziektetijd van Hetty had ik geen oog ervoor om hem mijn dankbaarheid en genegenheid te tonen. Al mijn liefde in het lijf ging uit naar Hetty en ook al was ik door vermoeidheid soms knorrig, Gerrit verblikte of verbloosde niet. Hij beurde me op, elke dag weer.

Uiteindelijk was Hetty overleden en gecremeerd en kon het rouwproces ingezet worden. Het was geen fijne tijd, een tijd eigenlijk waarin je snel gedeprimeerd kan worden en eigenlijk alleen met je eigen gedachten wilt zijn, maar Gerrit begreep dat zoiets alleen maar tot somberheid zou leiden en bleef aan mijn zijde. Soms heel stil, alleen lijfelijk aanwezig, soms met wijze raad en vaak met goede daden en gesprekken. We aten samen, dronken samen en gingen samen naar de moeilijke gesprekken met doctoren en uitvaartverzorgers. Zonder hem zou ik niet meer in dezelfde wereld hebben geleefd, daarvan ben ik overtuigd, maar zijn dolgedraaid.

Vergeten doe ik het natuurlijk nooit, hoeveel ik van mijn Hetty hield en hoe haar leven een abrupt einde kreeg, maar na een aantal maanden moest ik toch weer eens het gewone leven gaan oppakken en vooral ook leren voor mezelf te zorgen. Ik moest Gerrit ook zijn eigen leven gunnen, hoewel we samen heel goed door dezelfde deur kunnen, misschien wel omdat we beiden op de wilde vaart hadden gezeten en feitelijk hetzelfde soort leven hadden geleid, wat heel anders is dan als je aan de wal bij een bedrijf werkte. De vrijheid, de wereld ervaren, het werken met en aan zware machines samen met mensen van over de hele wereld, dat alles maakte je een ander mens dan de personen die alleen voor hun vakantie in het buitenland terecht komen. Wij werden daardoor nu we aan de wal zaten en gepensioneerd waren toch aangekeken alsof we van een andere planeet kwamen. Ook dat was even wennen, maar veranderen in hun richting zou nooit mogelijk zijn; onze langdurige wereldervaringen draag je met je mee, altijd.

Het werd tijd om mijn dankbaarheid aan mijn vriend te tonen. Ik was lang buiten alle sociale beslommeringen gebleven en ik was redelijk op weg terug te keren in de gewone wereld en te accepteren dat ik verder moest en kon, zonder Hetty. Ik besefte dat mijn vriend Gerrit een topprestatie had geleverd en hoe kon ik hem laten blijken hoeveel ik dat waardeerde. Ook hij was een zeeman, dat blijf je voor je leven, dus de rechtstreekse benadering is het beste. Gerrit had veel werk gedaan in zijn tuin met een mooie overkapping waarin je uit de wind en in de zon kon zitten, ook in het voorjaar, en daar vertoefde hij graag. Een prachtig zitje, zijn favoriete plek waar je hem altijd kunt vinden. Ik belde hem op om te zeggen dat ik bij hem thuis in zijn tuinhuis wilde relaxen en wat wilde babbelen met hem. Dat vond hij natuurlijk prima: een welkome afwisseling! Soms was het wat te rustig in zijn leven.

Op mijn fietsje ging ik de stad in en stapte af bij de drankenier. Gerrit lustte wel een borrel, net als ik, een zeemanskwaal bijna. Veel verstand hebben we niet van al dat goedje wat overal ter wereld anders is, maar als het maar prikt in de keel wordt het al wat. Gerrit had zelden zoveel op dat hij aangeschoten genoemd kon worden. Niemand had in de gaten dat hij dagelijks zijn drankje naar binnen slobberde, hij werd er niet vervelend van maar genoot er gewoonweg van. De whisky was wat te zwaar geworden om overdag te gebruiken, dat hield hij voor ’s avonds, maar zittend in zijn mooie tuinhuisje slobberde hij graag een rood wijntje. Geen bepaald merk of zo, nee, gewoon voor de slobber. Als ik bij hem kwam zei ik vaak “ouwe slobber” tegen hem en ik was “ouwe rups” of “meester”, en zo hadden we wel meer uitdrukkingen opgepikt in ons werkzaam leven, die door mensen aan de wal meestal niet gebruikt werden. Ik kocht twee flessen Chileense Cabernet Sauvignon en een fles Famous Grouse Smoky Black en vervolgde mijn weg naar de banketbakker waar ik vier grote tompoucen kocht. We waren alle twee gek op die dingen! Direct daarna reed ik naar Gerrit. Achterom gegaan en ik nam plaats in zijn tuinhuis, waar hij al zat te wachten, de glazen op tafel. Ik begon mijn verhaal.

“Beste vriend. Ik weet dat ik niet erg toegankelijk was gedurende de ziekte en het overlijden van Hetty, maar dat is nu achter de rug, en jij hebt heel erg veel bijgedragen aan mijn verwerking, nog afgezien van alle hulp daarvóór. Je moet weten dat ik dat heel erg waardeer, het is niet in geld of waarde uit te drukken, maar jij weet als geen ander hoe het voelt om een eenzame zeeman te worden en te zijn. Ik heb als teken van mijn dankbaarheid wat voor je meegenomen, al weet ik zeker dat we er alle twee van zullen genieten. Hier zijn twee tompoucen per persoon, die we lekker kunnen wegspoelen met een slobberwijntje, een Cabernet. Ook heb ik een fles whisky voor je meegenomen waarvan je ’s avonds even kan genieten voordat je gaat slapen. Vriend voor het leven, heel erg bedankt voor alles wat je voor mij en Hetty gedaan hebt.”

Ik stond op en omhelsde hem.

“Harmen,” zei Gerrit, “ik weet dat jij voor mij hetzelfde zou doen, vriend. We zijn gewoon eerlijke zeelui. Ik ben erg blij dat ik dit voor je kon betekenen en wat van je leed kon overnemen en dus verzachten. We blijven vrienden, je bent altijd welkom hier en ik hoop veel met je op te trekken. We moeten wat van het leven maken, plezier hebben, allemaal ter compensatie van het zwoegen op de schepen waarop we ons brood hebben verdiend. En samen met een “eensgezinde” is dat vele malen leuker dan met een walpik die de ballen verstand heeft van zeelui. Harmen, we gaan die flesjes wijn lekker wegslobberen en we drinken op onze vriendschap, en dat Hetty moge rusten in vrede.”

Ik had tranen in mijn ogen van beroering; er viel een zwaar pak van me af. Hij had gelijk, mijn vriend. Hetty komt niet meer terug en wat een fijne tijd heb ik met haar gehad. Maar nu ga ik met Gerrit een fijne tijd tegemoet en zullen we samen met plezier door het leven gaan met onze vrouwen in ons hart.

Door alle gebeurtenissen rond Hetty is mijn schrijfwerk blijven liggen. Ik ga dit weer oppakken, want ook daarin vind ik veel plezier en ontspanning. We kunnen de draad eindelijk weer oppikken. Ook Harmen jr. en Marie hebben zich bevrijd van de rouw voor Hetty en zijn weer hun leven aan het leiden zoals ze dat in hun gedachten hebben: met plezier een saamhorigheid met vrienden. Kortom: we zijn terug!

Het verhaal rond de gebeurtenissen met Hetty staan op mijn Facebook in een kort verhaal. Kijk op: https://www.facebook.com/harmen.sneer.1 en wordt vriend!
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 169
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Alle gepubliceerde inzendingen

Geef een waardering voor een artikel
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Hoogste beoordeelding:

Schrijfwedstrijden

Boekentip

Top 10 : Meest gelezen

BookBuster