Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 668

Ik vertrek

columnsIk wandel nooit met mijn hond. Om de doodeenvoudige reden dat ik geen hond bezit. Dat beest hoeft dus nergens halt te houden om de blaas of de darmen te ledigen. Bijna ben ik 58. Daar sta ik weleens bij stil. Van mijn dokter krijg ik af en toe een vermaning maar een stent inplanten is bijlange na nog niet aan de orde. Polonaises aan mijn lijf kan ik missen als kiespijn. In feite is dit laatste geen probleem wegens het hebben van twee protheses in mijn bek.

Ik woon in een jofel huisje, verkregen door erfenis. Deze woonst is ruim genoeg voor iemand die er een solitair leven wil op nahouden. Een vrouw zou er niet bij kunnen. Een hond daarentegen zou er doorheen kunnen hossen. Maar schreef ik al niet dat er geen hond is?

De buurt is niet veel zaaks. De bewoners in de omgeving hebben leeftijden die van misère de pan uitvliegen. Zonder dat daar een of ander merk van bakboter aan te pas komt.

Er leeft hier tevens een kerel die ik niet moet. De Moustache noem ik hem. Wegens het hebben van een vervaarlijk gedrocht tussen neus en lippen. Omdat die lambal redelijk uit de kluiten gewassen is zal ik bij het naar de bakker stappen steeds op mijn tellen passen. Er is al een keer een situatie voorgekomen waarbij ik dacht een beroep te moeten doen op Clausewitz en Tinnepot. Een duo dat niet weigerachtig staat om de handen uit de mouwen te halen en die ook nog eens te ballen tot woeste vuisten.

Meer dan de helft van mijn leven heb ik in deze omgeving tussen Luik, Aken en Maastricht lopen vechten tegen bierkaaien. Een trauma is het nooit geworden. Wel geeft het een enorme unheimlichkeit. Wat wil je in dit platte dorpse oord aan de boorden van de Maas waar mijn hersenen kreuken, mijn permanente contestatie niets uithaalt en enkel leiden kan tot hartaderbreuken? Waar het voeren van harde oppositie is als het roepen in zeven nachtelijke ijskoude woestijnen. Waar het kampen tegen politici blijft als het bevechten van een stel immobiele bierkaaien en resultaatloos blijft onder mijn beuken.

Weet je wat? Ik ga langs een asiel, neem een Dobermann, noem hem Messi, en vertrek.

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© ERWEE *
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 1611
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "Ik vertrek"

Geschreven door ERWEE * . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...