Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

IJsbloemen

Gisteren- op de kortste dag van het jaar- was mijn vader jarig. Uit '37 komt hij. Van net voor de oorlog. Als kind al hing ik aan zijn lippen als hij over die oorlog vertelde. Over hoe er mensen waren die vanuit Rotterdam naar De Lier kwamen lopen, op zoek naar eten. Ze klopten aan bij de bakkerij van zijn ouders (mijn opa en oma). Mijn oma, een sterke, groothartige vrouw, gaf het brood dat haar man achterin de bakkerij bakte, voor aan de toonbank weer weg. En dat terwijl ze zelf amper te vreten hadden. Ja, het waren barre tijden waarin mijn vader als kleine jongen zijn vader hielp om 's nachts de oven op te stoken. Na schooltijd en op zaterdag ging hij op de bakfiets de polder in om de bestellingen rond te brengen. Door weer en wind om vaak met niks naar huis te keren. De mensen hadden geen geld, ook na de oorlog niet. 'Bakker, schrijf het maar op!' zeiden ze dan. Veel ging op er de bon. Rond kerst was het helemaal hoogtij in de bakkerij. Dan werd er niet alleen brood gebakken, maar ook wat luxe banket. Mijn vader vertelt nu nog graag over hoe hij toen als jongen de Katholieke kerk uit karton namaakte en bedekte met een flinterdun laagje chocolade. Het dak dat besprenkelde hij met poedersuiker. Op die dagen rond Kerst bleven de voorbijgangers voor de etalage staan. Zoiets moois hadden ze nog nooit gezien! Hij zelf zat in de kerstnachtmis te slapen. Zo moe was hij van het harde werken.
Vaak heb ik mijn vader gevraagd of ze echt arm waren in die tijd. Maar zo heeft hij dat als kind nooit ervaren. De herinneringen aan hoe fijn het was om in zo'n groot gezin op te groeien en over hoeveel gein ze onderling hadden, voeren nu nog de boventoon. Zijn moeder die in haar schort aan het aanrecht stond om voor haar man en kinderen griesmeel of jan in de zak te maken, altijd opgewekt neuriënd. Haar dikke bovenarmen waaronder hij zijn handen warmde als het in huis zo koud was dat de ijsbloemen aan de binnenkant van de ramen stonden. Ik hou zo van deze oude verhalen. Ze geven zo mooi weer dat echte rijkdom niet in je portemonnee te vinden is, maar in je hart en de mensen om je heen.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 964

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.