Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Hyper-de-piep hoera ??

"We moeten het eerst maar met Oxazepam oplossen" zei mijn huisarts, nadat ik met een verscheidenheid aan klachten bij hem op het spreekuur stond.. Maar was dit werkelijk een oplossing?? Daar ben ik wel keihard achter gekomen dat dat dus niet het geval was..

Prima, hij was toch de dokter??
Een recept in mijn handen gedrukt, stapte verbijsterd weer de auto in.. Al met al een paar weken de medicatie naar behoren ingenomen, maar voelde me er steeds slechter bij.. Verdrietig werd ik er van, onbegrepen en geremd in mijn kunnen..

Wederom gebeld voor een afspraak.. De huisarts keek me aan en dacht dat ik daadwerkelijk gek was geworden, toen ik tegen hem zei dat het geen geestelijk, maar lichamelijk iets moest zijn.. Ja, ik voel mijn eigen lichaam toch het beste aan..

Kreeg een formulier mee om op verschillende zaken te gaan bloedprikken.. En wat schept de verbazing: de huisarts belde direct zelf met de uitslag en de mededeling dat ik met spoed naar de internist doorverwezen werd, het bleek dat mijn schildklier veel te hard werkte!! Dat dit dus de reden was dat ik al die "vage" klachten had, aangezien dit je hele hormoonhuishouden op hol kan laten slaan..

Okee.. Daar ging ik de mallemolen in, drie dagen achter elkaar melden in het ziekenhuis, bij internist, onderzoekjes her en der, volgende dag een radio-actieve pil en de derde dag voor een scan.. Daarna wederom melden bij de internist, die me vertelde dat ik de ziekte van Graves had, welke medicatie, voor hoelang, etcetera.. Eenmaal buiten, keek ik mijn vriend aan en het enige wat ik zei was: "Heb jij er iets van begrepen??"

Van een zelfstandige, hardwerkende horecavrouw, en moeder van drie dochters naar een afhankelijke, thuiszittende niks.. Want oh, wat heeft dit mijn leven op de kop gezet.. Depressief zou je er bijna van worden, gelukkig had ik nog een voorraadje aan Oxazepam liggen haha, ik bleef positief..

Nu inmiddels 6 maanden verder.. Afgelopen maandag naar de endocrinoloog, gespecialiseerd internist, geweest, waarbij duidelijk was dat mijn TSHwaarde (in april 35 en nu 1,6 !!) dermate goed was, dat ik niet meer op controle hoef te komen..

Per 1 mei mag ik stoppen met alle medicatie en dan kijken of mijn schildklier het zelf weer oppakt.. Weer een grote stap in de goede richting, zo blij........ Hieper-de-piep hoera!!

Me dermate realiserende dat ik niet meer op dezelfde manier zal leven als voorheen, wat ik ook niet meer zou willen.. Mijn lichaam heeft echt letterlijk op de stop-knop gedrukt.. De treinreis van het leven neemt een ander spoor..

Het is rustig om me heen, de kinderen zitten op school, skyradio aan, concentratie.. De telefoon, internet, televisie.. Alles gaat uit.. Ik slaak een zucht en bedenk me hoe gezegend ik me eigenlijk voel.. Door mijn schildklier even goed met de neus op de feiten gedrukt en besef des te meer hoe dankbaar ik ben voor mijn dagen die ik mag doorbrengen samen met mijn prachtige gezin..
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1037

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.