Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 670

Het jank Moment

Een keer in de zoveel tijd komt er zomaar en zonder enige zinnige reden een jankmoment om de hoek kijken. Een moment waarop je te pas en te onpas aan het snotteren slaat, met alle gevolgen van dien. Waar is de tijd gebleven dat je ongegeneerd kon brullen zonder uitleg en zonder uiterlijke gevolgen. Zo'n gierende huilbui compleet met kleutergesnik, die niet-meer-uit-je-woorden-kunnen-komen-snikpartij die alleen getroost kon worden op een vertrouwde schoot, waardoor je van de weeromstuit nog maar even door bleef huilen, gewoon omdat het zo lekker zat, op die schoot. En als de traantjes eenmaal gedroogd waren was er ook geen spoor meer te bekennen van dat hartverscheurende leed op zo'n kinder snoetje. Wat een verschil met nu!
Hoewel ik mensen ken die in staat zijn om keurig netjes te huilen en zonder zichtbare sporen weer opduiken uit het tranendal, zie ik er na een huilbui uit alsof ik na een te zware bevalling linea recta de kroeg in ben gedoken.
'Naar beneden persen en niet op je hoofd.' riep de verloskundige waarschuwend bij nummertje één.
'Anders kunnen de adertjes in je ogen springen en da's geen mooi gezicht.'
Letterlijk.
Nou, ik heb geen bevalling nodig om zo'n gezicht te creëren. Reden genoeg dus om het huilen tot een minimum te beperken. Maar goed, zoals ik al schreef komt er eens in de zoveel tijd zomaar en zonder enige zinnige reden zo'n jank moment om de hoek kijken.
Het zal goeddeels wel te maken hebben met de hormonen die op de idiootste momenten toeslaan, ons spiegelbeeld vertroebelen, het positieve zelfbeeld meedogenloos ombrengen en een stabiele kenau in drie handgrepen terugbrengen naar een labiele kraakporseleinen piepmuis.
Manlief heeft begrip tot een bepaalde hoogte. 'Ik heb ook last van hormonen.' roept hij, alsof hij daarmee 'one of the girls' denkt te kunnen worden. 'Elke vijftien minuten gebeurt er iets met me.'
Ik snuif minachtend dat ik wel op m'n vingers kan natellen wat er dan wel met hem gebeurt, maar dat troost mijn leed geenszins. Waar zijn hormonen hem positief beïnvloeden, zijn de mijne in beraad over hoe ze mij zo snel mogelijk aan het brullen kunnen brengen. Ze roeren grinnikend in een ketel met daarin een gruwelijk brouwsel: een snufje sentimentaliteit voor alles wat leeft, een flinke schep onzekerheid, een paar druppels donderwolk, vier liter zelfbeeldcrusher en om het af te maken twee eetlepels bweh concentraat.
Bij voorkeur te serveren als ik mijn teen stoot, langs de spiegel loop, mijn saldo opvraag bij de bank of als de laatste roze koek blijkt te zijn opgegeten door manlief die ter verdediging zegt 'dat ik blij mag zijn dat hij aan mijn lijn denkt.'
Nou ja goed, da's dan toch wel lief, want zo pas ik in elk geval nog op zijn schoot.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Suzette Boyer
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 1370
Publicatie op .
Tags: Columns
 
  Meer van deze schrijver:

Geef een waardering voor: "Het jank Moment"

Geschreven door Suzette Boyer . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!