Voor schrijvers, door schrijvers

Meer van deze schrijver lezen?

  • Columns

    Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Meedoen?

    Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!
    Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Column

Jouw column hier toevoegen?

Mijn vriend Mohammed

Volgens een onderzoek van de consumentenbond zijn de NS-reizigers ontevreden over de treinen in Nederland. Dit komt, omdat ze mijn Tunesische vriend Mohammed niet kennen.

Begrijp me goed: ik klaag ook wel eens. Laatst had ik bijvoorbeeld ook een vervelende ervaring met de trein. Nadat ik lang gewacht had, bleken een paar treinen niet te komen en werden er bussen ingezet. Uren bracht ik die dag door in het openbaar vervoer. Die avond klaagde ik tegen mijn man ook over de NS, maar ‘s nachts verscheen mijn vriend Mohammed onmiddellijk in mijn dromen. Hij sprak mij vriendelijk doch streng toe: “Wees blij met wat je hebt!”. Bij het ontwaken wist ik het weer: ik heb niets te klagen.

Een ander voorbeeld van wanneer Mohammed mij ‘s nachts weer eens op mijn vingers komt tikken: soms als ik onze treinen vergelijk met de Parijse metro, erger ik me mateloos aan de lange wachttijden tussen de treinen in Nederland. In Parijs heb je om de paar minuten een métro; je kunt dus snel ergens naartoe. Binnen drie kwartier ben je aan de andere kant van Parijs. Maar in Nederland moet je eerst de tijden goed googelen en ervoor zorgen dat je geen bus of een trein mist, want anders kom je geheid te laat. Als ik me verplaatst per openbaar vervoer moet ik meestal een bus nemen naar het station, dan weer een trein en dan weer een bus. “Had ik maar een rijbewijs”, verzucht ik dan wel eens, maar dan komt mijn vriend Mohammed weer in mijn dromen en vertelt hij mij over zijn situatie. Ik denk meteen: “Hij heeft gelijk, ik heb niets te klagen!”

Mijn vriend Mohammed heb ik in het echt nooit gesproken en ik heb hem maar twee of drie keer gezien. Toch noem ik hem mijn vriend. Een vriend is iemand die je beïnvloedt, die iets goeds voor je doet. En Mohammed heeft mij gevormd tot iemand die niet tegen het leed van andere mensen kan en die meeleeft met haar arme lotgenoten in Tunesië.

Mohammed was een man die woonde in Akouda waar mijn vader zijn fabriek had staan. Hij was arm zoals zoveel mensen in Tunesië, maar hij had ook nog eens een handicap. Hij kon niet lopen, want hij had nog maar twee kleine stompjes in plaats van twee gezonde benen. Ik was een Nederlands meisje en kende rolstoelen en WC’s voor gehandicapten. Maar voor hem was alles anders: hij was blijkbaar te arm voor een rolstoel en hij was blijkbaar ook niet verzekerd daarvoor. Maar Mohammed wist met deze tegenslag om te gaan: hij verplaatste zich met behulp van zijn armen en handen op een zelf gemaakte plank met vier wieltjes. Ik heb hem dus maar twee of drie keer gezien; we reden hem voorbij in onze luxe Peugeot 5. Ik keek zittend in een leren stoel door het autoraam naar de arme man. Hij kroop toen mijn dromen in en komt sindsdien regelmatig bij mij op bezoek om me de weg te wijzen.

Als ik mijn man uitleg dat ik niet goed ben in klagen dankzij Tunesië, is hij het niet eens met mijn redenering. “Dan kun je nooit meer klagen!” zegt hij. “Want in Afrika is alles altijd veel erger!”. Alleen, het is bij mij geen redenering, maar een gevoel. Mohammed en andere Tunesische landgenoten hebben van mij een tevreden mens gemaakt. Niet mijn Nederlandse buurman die carrière maakt en veel geld verdient, is mijn held, maar zo iemand als Mohammed uit Akouda, die moedig op zijn plankje “klimt” en zo dapper het leven tegemoet gaat. Ik wil uit de grond van mijn hart mijn arme Tunesische landgenoten waardig zijn.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 608
(De gemiddelde waardering is 4 door 2 stem(-men)

Reacties   

# MohammedGuido Aerts 02-12-2019 17:44
Het verhaal is goed bedacht of verzonnen. Het woord googelen in de tekst mag voor mijn part in goochelen worden veranderd. :sigh:
Melden aan beheerder
# MohammedRiny 20-04-2018 10:43
Met bezieling geschreven. Hadden we allemaal maar zo'n Mohammed. Met plezier gelezen. Je neemt er wat van mee.
Melden aan beheerder

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Blog: Jouw persoonlijk platform

Een blog is een online plek waar je onder eigen controle content kunt publiceren en waar je een bepaalde groep mensen mee aanspreekt. Het is een is een persoonlijk dagboek op een website dat…

Een sprookje publiceren ?

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als…

Jouw quote te lezen voor anderen?

Een quote is een aanhaling of een citaat, ofwel een weergave van wat iemand gezegd heeft. Wij en anderen zijn erg benieuwd naar jouw quote. De quote mag van jezelf zijn of een leuke door jou gevonden…