Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Maximaal 750 woorden

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

GOEROES

Nog voor ze goed en wel ten tonele verschenen, had Wittgenstein hun gebazel op een hoopje gegooid als geneuzel, woordkermis, de-taal-met-vakantie. Het had niet mogen baten.
Hier zijn bedoeld: Sartre en Heidegger. Ze golden/gelden als de grote existentialistische denkers van de twintigste eeuw.
Die Sartre die in 1952 (op het hoogtepunt van de stalinistische zuiveringen) het sovjetsysteem nog de hemel in prees. In café de Flore of in een bistrootje op Montmartre resideerde hij als de goeroe waarvoor heel intellectueel West-Europa (toen nog het culturele centrum van de wereld) op de knieën ging. Toen Simone de Beauvoir zich bij hem aansloot, vormden ze het Koppel van de Eeuw. Dat was pas lachen geblazen.
Heidegger (ik citeer: ”Vanuit dit zijn wordt aan alles dat is bepaald dat het is en hoe het is”. (SIC!)) weigerde zelfs na de nederlaag het nazisme met zijn monsterlijke misdaden af te zweren.
Na de wijze man Kant (“Mensch, wage es zu denken!) en de halfwijze Hegel had de Duitse filosofie een kransje halvegaren afgeleverd.
Toen in 1968 aan de Sorbonne, de chique universiteit van Parijs, bij de bourgeoisjeugd de opstand uitbrak, beriep men zich ten dele op de beide eerstgenoemde denkers. Het hippiedom was geboren en floreerde.
Onderhand is de afloop bekend: de hippies zijn junkies geworden of verburgerlijkt (of toch – naarmate ze vruchtbaar bleken – de generatie erna).
Nederland (met Amsterdam als hippiecentrum) was toonaangevend. De nakomelingen van de klompenboertjes – langharig - hulden zich in nepversleten jeans en katoenen jurkjes (bloempjes in het haar). Ze teerden op de vruchten van een wild om zich heen grijpend kapitalisme, dat ze (zelf goed doorvoed) volmondig verloochenden.
Blijheid! Vrijheid! Maar vrije geesten bleken soms wel wankele geesten te zijn. En dat was vrij oncomfortabel, want daar liepen ze opeens al de baghwan achterna met Ramses Shaffy op kop. (toen aids uitbrak liet de baghwan ze zelfs van kop tot teen in plastiek verpakken als Marswezentjes!)
Zo kreeg, als conclusie, Friedrich Nietzsche toch weer eens gelijk: het (geestelijke) slavendom is de lafste, maar comfortabelste levenswijze!

© Eric Deprez op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
26.04.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Je eindconclusie volgt niet logisch uit de citaten van de filosofen die je aanhaalt. Je kunt ze er wel voor gebruiken. Ik vind het geheel een beetje warrig. Komt misschien ook omdat je niet graag op een nieuwe regel begint of een alinea invoegt.
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig