Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Goedemorgen buurvrouw

Maandagochtend, gloednieuwe week. Vanmorgen werd ik opgeschrikt door een artikel uit de krant over een aanslag door een vluchteling in Duitsland, het zoveelste geweldsdelict deze week. En ik werd bang, banger dan ik was. Duitsland ligt hier net over de grens die niet al te ver bij mij vandaan is. Ik woon in een veelal buitenlandse wijk. Links van mij heb ik ontzettend asociale buren die moslim zijn. Die hebben mijn politieke instelling meer PVV gekleurd. Rechts van mijn wonen katholieke Joegoslaven, die overigens de vijand zijn van mijn linkerburen, waar ik, als bange nederlander, tussenin woon. Fijn, maar wat doe je eraan?

Vanochtend vroeg stapte ik op goede hoop op mijn fiets voor een boodschap. Nu zullen de terroristen nog wel niet wakker zijn. Toen ik de weg overstak trof ik mijn goede buurvrouw, ik groette haar: 'Goedemorgen buurvrouw!', want ik heb ook fatsoen, ze groette me terug met zelfs mijn voornaam. Buurvrouw geeft me een klein stukje vertrouwen terug in de goedheid van de mens. De goedheid van de mens die de, overschreeuwde, oorsprong is, denk ik, hoop ik. Die goedheid waarin ik moeilijk kan geloven met de dagelijkse dood en verderf die via het nieuws tot me komt. Het terrorisme, de vele vluchtelingen die er al of niet mee te maken hebben, maar de onrust, het geweld, het kwaad en de haat, het verdriet en de pijn, de angst, de wanhoop. 

Zal ik even oud worden als mijn grootmoeders me voordeden en derhalve bijna een eeuw op deze aarde rond mogen kijken? Mijn moeder confronteerde me er al vroeg mee hoe gevaarlijk het verkeer is. Regels lijken, niet alleen daarin, gemaakt te zijn om overtreden te worden. Pesten was me ook niet vreemd, wat vriendelijkheid betrof. En ook mijn gezondheid heeft altijd te wensen overgelaten, weer iets dat een lange toekomst zou kunnen dwarsbomen.

Moet ik me laten leiden door angst? Huiverend in een hoekje? Nee, want dat is wat ze willen. En toch zal ik nooit met het vliegtuig gaan, durf ik voorlopig niet meer met de trein, zal ik niet naar Amsterdam gaan, niet naar concerten, en nee, niet naar de jaarmarkt van vandaag, maar dat was sowieso niet mijn intentie.

'Goedemorgen buurvrouw!'. Ja, er zijn nog goede mensen. Ik streef er nochtans zelf naar er een te zijn. Laat me hopen dat de tijden keren. Dat het goede altijd wint. Dat de wapens die anderen verwonden en vermoorden vervangen worden door het wapen der liefde. Wereldvrede zal naar alle waarschijnnlijkheid nooit haalbaar zijn. Maar beter een goede buur, dan een verre vriend. Hoop doet leven, is een van de gezegdes die ik me heb ingeprent. Naast dat ik angsten ken, hou ik van positiviteit. Ik ben een hoopvolle jonge vrouw. Ik zal niemand kwaad doen. Zolang we hoop blijven houden is er toekomst. Ooit komt het goed. Ooit.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 748

Gebruikerswaardering: 3 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.