Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 668

God is des mensen



Ik betrap mezelf soms op het zoeken naar de eigenlijke betekenis van het evolutieproces. 
Die is er namelijk niet.

Als ik over de evolutie denk, heb ik ahw van nature de neiging om het tracé op te sporen van waaruit we zijn ontstaan, vertrekkend van de totstandkoming van onszelf: de mens. Maar dit antropologisch standpunt zadelt me op met het idee dat de mens ‘de kroon’ is op het ‘scheppingsverhaal’, terwijl dit simpelweg een toevallig gevolg was van toevallige genmutaties die ons de beste overlevingskansen boden. Alles wat daar in de weg van zit, hebben we ófwel tot ‘vijand’ gebombardeerd: hoe beter we zijn in het uitschakelen ervan, hoe groter de overlevingskansen, ófwel tot ‘vriend’ om erop te kunnen parasiteren. Maar de begrippen ‘overlevingsdrang’, ‘vriend/vijand’ en ‘schepping/verhaal’ hebben een intrinsieke antropologische lading dat betekenisloos is binnen een evolutionaire context, waar ‘overleven’ nooit een doel is maar steeds een gevolg van pure toevalligheden. ‘Overlevingskansen’ worden nooit ‘gecreëerd’: als ze er toevallig zijn en de omgevingsfactoren doen ze niet teniet, dan blijven ze er simpelweg. 

‘Evolutie’ is op zich een compleet betekenisloos proces, zoals de wind zand opwaait in hoopjes die ‘groeien’ omdat er simpelweg al toevallig op die plek reeds enkele zandkorreltjes waren samengekomen. Eigenlijk is de term ‘evolutie’ op zich al misleidend: we zeggen toch ook niet dat zandhoopjes ‘geëvolueerd’ zijn? Het ‘scheppingsverhaal’ heeft net zoveel betekenis als een wandelende duin.

Het lijkt wel alsof het leven in beginsel helemaal niets is, uitgedrukt in een krankzinnige chaotische verscheidenheid ervan.  Dat kan je van ‘dode’ materie zoals zand natuurlijk niet zeggen. Maar vanaf het moment dat er toevallig een complexe mix ontstond waarvan de bouwsteentjes zichzelf ontdubbelden, werd elke chemische respons op de omstandigheden waarin dit proces kon plaatsvinden mee ontdubbeld, inclusief het ontdubbelingsmechanisme zelf. Uiteindelijk is de wording van de mens - als het tot nu toe adequaatste responsmechanisme – onvermijdelijk gedetermineerd door dit evolutieproces.

Een depressieve gedachte, niet?

Alleen is het sedert de menswording niet meer slechts de wind die de zandkorreltjes random tot hoopjes bijeen blaast. Sindsdien zijn we ahw het windekind dat er kastelen van maakt. En het scheppingsverhaal is er één van, met onszelf als riddertje op een toren gebouwd van zand.

Is dit niet mooi? 

In de lijn van het evolutieproces, ligt het in onze aard besloten om ook onze eigen bouwstenen te veranderen in het summum van adequaatheid: oppermachtige onsterfelijkheid, als een God naar ons eigen beeld geschapen. 

Wij zijn niet de zoon of dochter van God.

Jesus was gewoon een mensenzoon.

God is niet onze vader.

God is des mensen.

God was onvermijdelijk: Hij ligt in onze genen en sommigen zitten Hem nog steeds op de hielen.

Maar hoe meer we ons van onze genen emanciperen, hoe ridiculer het godsidee lijkt. We moeten al beroep doen op onze evolutionaire kennis om dit idee te onderbouwen. 

Een gelovige zou misschien zeggen: precies door deze redenering fabriceert men het bewijs van het eigen gelijk en ontkracht men ipso facto de eigen argumentatie.

Rarara… Beste vrijzinnige humanist: waar zit hier de denkfout of de valkuil?

 
 
 
 
 
 
 
 
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Hans Van Battel
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 321
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "God is des mensen"

Geschreven door Hans Van Battel . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Grammatica & Spelling:
Passend in deze rubriek:

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!