Columns

Columns op Schrijverspunt
  • Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. FTbannerEen columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
  • Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis).
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Gevoelig gemis

Gisteren was een droevige dag. Het was een verjaardag. Of beter nog: het is een verjaardag. Een verjaardag van iemand die ik niet ken. Iemand die ik niet gekend heb. En iemand die ik nooit zal leren kennen. Het is de verjaardag van Carla. De verjaardag van ‘de grote zus’ van mijn mannetje. Carla zou gisteren 58 jaar oud zijn geworden. Het heeft niet zo mogen zijn. Carla overleed toen zij slechts 17 jaar oud was. Auto-ongeluk. Zomaar weg. Ineens. Verdwenen. Zonder opgaaf van reden. Naar die andere dimensie. Zo oneerlijk. En vroeger praatte je daar niet over. Vroeger schreef je daar niet over. Rouwen deed je alleen. Per persoon. Persoonlijk. Daar werd verder niet over gesproken. En niet over geschreven. Vroeger was er geen facebook. Vroeger waren er geen fora. Vroeger was er geen hulp voor PTSS. En vroeger waren er geen praatgroepen voor lotgenoten. En dat is jammer. Zonder meer. Iedereen verwerkte het verlies op zijn of haar manier. Ik kan mij voorstellen dat een dergelijke traumatische gebeurtenis een enorme impact moet hebben gehad op het gezin. Mijn lieve schat (en mijn schoonzusje) die zijn (en haar) zus moet(en) missen. Maar ook een moeder die haar dochter moet missen. En een vader die zijn dochter moet missen. Hoe een dergelijk gemis moet voelen probeer ik me voor te stellen. Een schier onmogelijke taak. Een dergelijke voorstelling valt voor een niet-lotgenoot niet voor te stellen. Dat het ondraaglijk moet zijn, is voor een ieder wel te begrijpen. Als gevoelsmens voel ik op zo’n dag (lees: afgelopen donderdag) een heftige emotie. Een hele heftige emotie. En dat wordt veroorzaakt door het feit dat ik de emoties van de mensen om me heen voel. Echt voel. Diep van binnen. En of die mensen nu naast me zitten op de bank. Of zo’n 220 kilometer van me vandaan wonen. Ik voel wat zij voelen. En gisteren was dat pijn. In het hart. En verdriet. In de ziel. Het voelen van al die emoties van al die mensen om me heen kost me best veel energie. En dat is niet erg. Ik weet van mezelf dat ik een sensitief (misschien wel hoog sensitief) persoon ben. Dat heeft zo zijn voordelen. En af en toe ook zijn nadelen. Van Carla weet ik niet zoveel. Wel zie ik een enorme gelijkenis. Met broertje en zusje. Over die mooie sprankelende blauwe ogen beschikken ze alle drie. Alhoewel er vaak gezwegen werd over dit ‘geheim van de familie’ ben ik er een voorstander van om de herinnering aan Carla met elkaar te delen. Omdat dat mag. En omdat dat oplucht. Omdat het fijn is om erover te praten. En even samen een traantje te laten. Wat ik in de loop van de afgelopen drie jaren heb meegekregen is dat het nummer ‘Sailing’ als leidraad voor de herinnering aan Carla dient te gelden. Het nummer komt op de meest vreemde momenten voorbij. In ons leven. En dat. Juist dat geeft mij vertrouwen. En een teken. Een teken van boven. Dat Carla het goed vindt. En dat ik goed voor haar broertje moet zorgen. Niet zweverig bedoeld. Mijn gevoel. Dit jaar (op 1 mei 2018) was het precies 40 jaar geleden dat Carla overleed. Niet dat dat reden voor een feestje is. Integendeel. Maar er mag wel bij stilgestaan worden. En over gepraat worden. En over geschreven worden. Dat maakt dat de persoon in kwestie blijft leven. Niet in fysieke zin. Maar wel in een herinnering. In het hart. En in de ziel. Ik hoor om me heen dat de pijn en het verdriet er niet minder om zijn. Dat blijft. Dat blijft als een rode draad door je leven lopen. Carla was te jong. Te jong om dood te gaan. Dat kunnen we helaas niet herstellen Maar we kunnen wel aan haar denken. Op haar verjaardag. En op haar sterfdag. En op iedere andere dag van het jaar. Opdat ze niet wordt vergeten.

 
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 293
(Gemiddelde waardering 3 met 2 waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Top 10: Hoogste beoordeelding in deze rubriek

Top 10 : Meest gelezen in deze rubriek

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

DOOR WINTERMAGIE BEVANGEN

okt 30, 2019 Poëzie Rebelle van Reymerswael, schrijfgek

De pedante Peugeot

nov 01, 2019 Cursiefje Dorine Van der Marel

Het pluizenvisioen

nov 05, 2019 Column Reinder Veelinx

Meer schrijfactiviteiten