Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Gepingel

Maandelijks ontvang ik een premie omdat ik onvervaard iedere nacht opnieuw het gevecht met vijand slaap aanga. Dankzij dat extra zakcentje kan ik zo vaak als de nood daar is mij een nieuwe spijkerbroek van een gerenommeerd merk aankopen. Ik slijt ze namelijk met dozijnen tijdens de nachtdienst. De bureaustoel waarin ik wegzak is niet geschikt om mijn tenger billetjes, die onvoldoende voluptueus zijn, op te vangen. Het probleem van de spijkerbroeken situeert zich in het feit dat zij, met mezelf erin (althans een gedeelte van mijn schrale lijf), de hele nacht niets anders uit te vreten heeft dan over het zitvlak van eerder vernoemde bureaustoel te schuren. Dat zitvlak weigert zich dus aan te passen aan mijn sportieve kont. Mijn achterwerk verzuipt in de uitholling waarvoor de majestueuze rondingen van collega Annemie aansprakelijk zijn. Met haar accessoires oogst zij overdag veel bijval op kantoor.
Alzo gelegen in een min of meer comfortabele slaaphouding pingelen mijn vingers doorgaans zomaar wat op een toetsenbord van dezelfde pc waarop Annemie overdag met haar worstjes pingelt. 'ENTER' op gelijknamige toets is volledig vergaan en de spatiebalk vertoont een matte doch gigantische duimafdruk. Mijn vingers pingelen iets wat hen zo is aangeleerd. Ik heb geen idee waar ze mee bezig zijn, maar volgens mijn opperhoofd - hij slaapt 's nachts vredig ruftend langs zijn Squaw - voer ik mijn taken naar behoren uit. Dat meldt hij me iedere avond via elektronisch briefverkeer.
Het komt wel eens voor dat ik uit deze comateuze toestand ontwaak wanneer een collega mij om een gunst vraagt. Of ik misschien dit of dat kan pingelen op eerder vermeld toetsenbord? Dat is natuurlijk onmogelijk. Hoe kan ik de taak van een ander uitvoeren terwijl ik geen benul heb van mijn eigen taken? Een mens moet zich stom houden. Teveel kennis wordt tegen je gebruikt. Het bedrijfsleven is moeilijk te vatten voor mij. Collega's zeuren, ergeren zich, hebben stress, burn-outs of andere vreselijke ziektes. En dan is het nog maar dinsdag. 's Woendags keren ze terug op hun vaste stek en begint het gejakker weer helemaal van voren af aan. Wanneer ik ze op vrijdag een goed weekend toewens jammeren ze dat het weekend te kort is. Zoveel negativisme is niet bepaald collegiaal.
Laatst vroeg iemand me naar de inhoud van mijn job.
'Loodsadministrator,' antwoordde ik.
'Ja oké en wat houdt dat in?'
'Nou, eu, gewoon, de administratie van de loods natuurlijk.'
Een pakketje van plaats A naar plaats B laten vervoeren is tegenwoordig een heel gedoe. Er moeten tig documenten ingevuld, EXW, DPP, DAP of DDU? EDI's, ETA's en POD's zijn noodzakelijk en dan niet te vergeten de 'targets' die gehaald dienen te worden. Vergelijk het met boer Piet die een kruiwagen mest naar boer Hans wil brengen. Dan moet Piet eerst allerlei richtlijnen lezen en een diploma halen. Dat voor het geval Piet niet weet aan welke kant van de kruiwagen de handvaten zitten. Vervolgens controleert hij allerlei onnodige documenten. Is de vrachtbrief in orde, de CMR goed ingevuld, voldoet de kruiwagen aan alle veiligheidseisen, is de lading veilig geladen, de verpakking in orde? Belangrijk: Zijn beide boeren in het bezit van de nodige PBM's? Alles in orde, oké boer Piet, je mag vertrekken. Bij aankomst, 100 meter verder, ontvangt Hans de goederen. Hij kijkt of hij een loslijst heeft want anders kan hij de kruiwagen niet lossen, is de ETA gehaald, goed, dan tekent hij de POD. En dan vergeet ik nog een heleboel gedoe, want zoal gezegd: Je kan je maar beter stom houden.
Dus weet ik niet waar ik mee bezig ben. Weet iemand het nog wel tegenwoordig? Ik juich het daarom toe dat er binnenkort geen elektriciteit meer zal zijn in de streek waar ik werkzaam ben. Dan houdt dat onnozele gepingel ook eens op. Dan kan Piet weer gewoon zijn kruiwagen naar Hans brengen zonder poespas en kan ik met mijn collega's klaverjassen bij het kaarslicht. Het zal hun gejaagde harten goed doen. Het zal onze band versterken. De collegialiteit zal weer hoogdagen beleven zoals dat vroeger bij de kompels in de mijnen het geval was.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 973

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.