Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Aantal gepubliceerde inzendingen: 670

En we noemen hem....

“Volgende week donderdag zal Bliksem zijn verjaardag vieren. Je bent van harte uitgenodigd!” Zo zal ongeveer een uitnodiging voor het feestje van de jongeman, genaamd Bliksem, eruit (gaan) zien. Ik bedoel hiermee te zeggen: deze naam komt voor in de “databank der vreemde en opmerkelijke namen in Nederland”. Hoe vaak weet ik niet. Hoe oud deze persoon is, weet ik evenmin. Maar deze naam bestaat echt.

“Shit, vijf jaar oud, wil graag opgehaald worden uit Smaland…” Zo zal het waarschijnlijk ooit door de speakers van een Ikea gaan klinken, wanneer de ouders van Shit even op jacht zijn naar een nieuw theeservies met bijpassende tafelaccessoires. Ouders zijn in Nederland namelijk vrij om een kind een naam te geven die ze zelf willen.

Mijn naam is Pascal. Op zich niets vreemds aan (al ben ik in het verleden wel eens in een brief aangesproken met “mevrouw”, maar dat zegt meer over de afzender dan over mijn naam, vrees ik). Het betekent: geboren op Paasdag. En dat terwijl ik nog niet in de buurt van het paasfeest geboren ben! De populariteit van deze naam is terug aan het lopen. In 2006 werden nog achtenzeventig jongens in Nederland zo genoemd, in 2011 bijvoorbeeld nog maar vierentwintig. Daarvoor in de plaats is er een grote diversiteit aan (jongens)namen gekomen. Met dank aan alle creatieve ouders in het kwadraat. Dat geeft kleur en verscheidenheid aan de maatschappij. En net als met alles, geldt ook hier: over smaak valt (niet) te twisten én we leven in een vrij land.

Maar wat is normaal en toelaatbaar? De tijdsgeest speelt ook een grote rol in de namendiversiteit. Zo is er ook een lijst met namen, die in het (verre) verleden zijn geweigerd. Op deze namenlijst staan onder andere de “shockerende” namen: Glenn, Maico, Colinda en Dionne. Heftig hoor. Dan te bedenken dat we tegenwoordig dus al niet meer (echt) opkijken van een moeder die in een winkel roept, dat Bruis van het snoepgoed moet afblijven. Of dat een docent moet vragen of Eintemaxemilium aanwezig is in de klas. Om maar een paar creatieve voornamen, anno nu, te noemen.

Bijna tegelijkertijd met het artikel over de moderne kindernamen, kwam ik een bericht tegen, dat ging over het feit dat Nederlanders te simpele wachtwoorden bedenken voor hun accounts op Internet. Te vaak worden er makkelijke namen (vaak van de kinderen) gebruikt. Soms uitgebreid met een cijfer. Handig om te onthouden, absoluut niet waterdicht. Voor hackers is het namelijk geen enkele moeite om toe te slaan. Dat probleem lijkt makkelijk oplosbaar. Met de sites van vreemde (kinder)namen bij de hand, zal het voor criminelen steeds lastiger worden om in te breken in uw accounts. U zult zich een stuk safer gaan voelen, in uw pitoreske Internetlandschap. Met dank aan de creativiteit van de moderne Nederlandse ouders!

Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Pascal Cuijpers
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 1529
Publicatie op .
Tags: Columns

Geef een waardering voor: "En we noemen hem...."

Geschreven door Pascal Cuijpers . Geplaatst in Column.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!