Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Aantal gepubliceerde inzendingen: 592
Klik op de profielnaam of -afbeelding van de schrijver voor meer informatie en een overzicht van zijn/haar schrijfactiviteiten.

Eén jaar geleden

| Edith E

Over een weekje is het een jaar geleden, dat ik mijn eerste bijdrage leverde aan dit schrijversforum. Zoals ik er nu tegenaan kijk, denk ik dat het een goede ingeving is geweest, die mij in de juiste richting heeft geleid. De richting, die mijn moeder -zelf eeuwig in de weer met pen en papier- altijd al voor mij in gedachten en gewenst had. Vanaf de brugklas al zei ze tegen mij : “Jij moet gaan schrijven. Je hebt het in je. Je kunt soms zo grappig uit de hoek komen en hebt vaak zulke bizarre dromen. Doe er eens iets mee. En wacht niet tot je vijftig bent, dan heb je er spijt van.”  Eigenwijs als ik was, legde ik haar advies al die tijd naast me neer. Waar moest ik over schrijven? Ik had nog zo weinig meegemaakt, kwam nog maar net kijken.  

Door de jaren heen typte ik wat gedichten, verhaaltjes en spreuken, noteerde mijn dromen en gebeurtenissen van alle dag. Gewoon voor mezelf, niet om te delen met anderen. Die behoefte heb ik nooit gevoeld. Waarom ook zouden anderen geïnteresseerd zijn in de gedachten en fantasieën van een wildvreemde? Nog vraag ik het me af, als ik respons op mijn gedichten en verhalen krijg.
Achteraf bekeken heb ik spijt, dat ik niet eerder heb gezocht naar online mogelijkheden om mijn inspiratie op los te laten. Aan de andere kant put ik anno 2018 nog nieuwe stof uit de proefjes van jaren geleden en herschrijf ik teksten uit desnoods 2003. Tja, als dat geen terugblik is.
15 Jaar; het is allemaal zo snel gegaan. De tijd is ongemerkt tussen de vingers doorgeglipt. Door te schrijven wordt die afstand steeds kleiner. Door te schrijven ga je de dingen anders zien, anders benaderen. Schrijven is niet voor niets een therapie. Je leert jezelf -en anderen- kennen, vooral als je je werk niet voor jezelf houdt, maar voorlegt aan lezers. Op de één of andere manier was de tijd er blijkbaar rijp voor om mijn schrijfsels te delen. Ideaal zo’n forum als dit, vooral omdat ik ook nog de kans kreeg een terugblikschrijver te worden. 

Het begin was er, de rest volgde als vanzelf. 
Aangezien ik nogal verzot ben op spreuken, quotes of hoe je ze noemen wilt zond ik als eerste één van mezelf in. “Het leven is als een boek; er is een begin en een eind en daar tussenin worden de bladzijden omgeslagen. Zo simpel als dat. Voor sommige levende wezens eindigt het leven al bij de titelpagina, anderen halen de index (als die aan het eind van het boek is opgenomen) De bladzijden worden vanzelf omgeslagen; wij hoeven er in principe niets anders voor te doen dan ademhalen en doorzetten. Terugkijkend op de afgelopen maand oktober zou ik haast zeggen: ademhalen, doorzetten en door diverse zure appels heen bijten. De nasmaak is bitter, als gal. Misschien heeft iemand met die ervaring het woord galappel bedacht.

Terugblikken op afgelopen maand doe ik eigenlijk liever niet, heel vreemd voor mij, want meestal kijk ik juist graag terug op dat wat achter mij ligt. O zeker, eind september en begin oktober brachten ook goede dingen. Op het gebied van schrijven en dichten juist fantastisch resultaat, boven verwachting. Ik was blij en trots. Die blijdschap is inmiddels opgedroogd. Natuurlijk, zo kan het niet eeuwig blijven in het leven. Na regen komt zonneschijn, maar helaas volgt na de bliksem onvermijdelijk de donder. Om er niet al te veel woorden aan vuil te maken : een weekje na mijn bliksemende "geluk" dreunde de donder. Op den duur trekt onweer weer over, helaas davert deze zwarte wolk nog lang na. Ik vraag me af of en wanneer deze onheilspellende lucht weer opklaart.

Zo, dat was de blik achter de schermen. Niets wijzer geworden, prima zo. Niemand geeft graag zijn privacy prijs. Ook ik niet, maar misschien zijn er lezers die net zo’n moeilijke maand vol spanning, (werk)druk en onzekerheid hebben moeten doorworstelen als ondergetekende. Misschien krijgt menigeen een gevoel van herkenning. De wetenschap, dat je op zo’n cruciaal moment in je leven lang niet de enige bent, dat er zoveel lotgenoten zijn moet een goed gevoel geven. Daarom schrijven we immers ook, toch? Om een snaar te raken bij de lezer.   

Het medisch personeel van onder andere het Slotervaart Medisch Centrum zal zich op het ogenblik ook vrij ongelukkig en onzeker voelen en ik denk, dat de eigenaar van de Stint bolderkar ook niet staat te juichen, nu hij faillissement heeft aangevraagd. De edelherten van de Oostvaardersplassen weten gelukkig nog niet wat hen boven het gewei en kop hangt, noch enkele Konikspaarden. Ik weet ook niet wat mij nog te wachten staat, maar ik kan jullie verzekeren, dat ik er niet naar uit kijk. Noch straks graag op terugkijk. Hopelijk tot de volgende terugblik. Hopelijk, want je weet nooit hoe het leven verloopt. 
Dit artikel delen?

Graag je mening (waardering en/of commentaar) over deze inzending.
Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

Je waardering voor een artikel

Hits: 429

(De gemiddelde waardering is 5 door 2 stem(-men)

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Reacties   

# Eén jaar geledenRita Boie 13-01-2019 15:05
Edith, ik heb je schrijven geboeid gelezen! Ik ben hier nét nieuw en Belgische! Jazeker, met schrijven kom je heel dicht bij jezelf en het is zo uiterst helend... Je het een knappe stijl en als lezer kwam ik ergens bij jou 'thuis', mooi he! Ik hoop ook in de toekomst en verhaal neer te zetten waarin lezers zich herkennen, zoals ik bij jou. Tot een volgende!
# #Eén jaar geleden -beter laat dan nooitEdith E 22-09-2019 12:40
Dag Rita Boie,

Het is vandaag 22 september en nu zie ik pas dat je half januari reageerde op mijn column. Het is zo bijzonder dat mensen elkaar hier reacties geven, dat ik besloot er toch op terug te komen. Heel hartelijk dank voor je mooie woorden en compliment, dat iemand het gevoel had "thuis" te komen door het lezen van mijn werk, nee, dat had ik nooit verwacht!

Hopelijk lees je dit alsnog, desnoods volgend jaar januari. Groeten, Edith (Inspiratiewate r)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen

Misschien wil je de volgende inzending ook wel lezen...

De oester en de parel

Geschreven door Jorre Vanbaelen. Geplaatst in 55 woordenverhaal.
Een zandkorrel wordt opgeslokt door een oester. Het schuurt het weekdier. Laag na laag maakt de oester er een gladde parel van. Langzaam, maar onverstoorbaar.Wanneer de oe...
Actuele Top 3 van deze rubriek

Aan de basis

24, mrt, 2020 Eelco Visser

Dichtbij en veraf

29, apr, 2020 Eelco Visser

Er zijn erger dingen dan dat

03, apr, 2020 Annick Waegeman
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!