Loading...
Column
Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. FTbannerEen column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.

Wil je ook een column publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen. We publiceren columns in volgorde van ontvangst en maximaal een per dag. Bij veel inzendingen is het dus mogelijk dat je column pas weken later zichtbaar is.

Columns

Eline

columntransEline heet ze. Een jeugdvriendin zei ooit dat ze op Eline uit Havo 2 leek. Sindsdien heeft ze deze naam. Eline is een schilderij.

Het kunstwerk op zich is mooi, kleurrijk, het leeft bijna. Eline daarentegen is geen schoonheid. Ze heeft een grof, hoekig gezicht, haar haren zijn groen en haar ogen verschillen in grootte. Ze lijkt me altijd wat nors aan te staren. Ik heb haar gekregen van mijn ex-vriend, in de tijd dat we nog jong en gelukkig waren. We hingen haar op in de slaapkamer, maar meer dan eens werd ik wakker en schrok ik van haar aanblik. We verhuisden haar naar de gang, maar ik vond dat ze daar niet de aandacht kreeg die ze verdiende.

 

Toen mijn vriend en ik uit elkaar gingen, ging Eline met mij mee. Ze kreeg een plek in de woonkamer, waarbij ze door de lichtinval een vriendelijkere uitstraling kreeg. Mensen die ik ontving, leken haar door haar nieuwe onderkomen, opnieuw te zien. Men wilde haar van mij overnemen, maar ik gaf geen sjoege. Een man die ik had ontmoet, wilde een punt zetten achter onze kortstondige romance, wanneer Eline bleef hangen. Hij vond haar - en daardoor mijn ex - te prominent aanwezig. Ik koos voor Eline. Ze behoedde mij voor een ingewikkelde man.

Mijn hond Tijn keek vaak naar haar. Honden vinden het vervelend wanneer ze worden aangestaard, dus wendde hij zijn blik dan snel weer af. Eline won het altijd van Tijn. Terwijl de tijd verstreek, begon de positieve lichtinval zijn tol te eisen. Eline's haar werd lichter groen en haar grove kaken leken te vervagen. Zoveel licht kon ze niet hebben.

Er begon een schuldgevoel aan mij te knagen. Ik zocht op internet naar schilderijen uit dezelfde serie en mijn oog viel op een mannelijke versie van Eline. Ik nam contact op met de eigenaar en bood hem Eline aan. Samen met mijn jeugdvriendin bracht ik haar naar de galerie. Er was al een plaats voor haar vrijgemaakt. Ik hing haar op en haar gezicht stond direct vriendelijk. Waarschijnlijk door de mannelijke versie naast haar. Richard (uit Havo 4).

© Inez Groenendal

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 1861

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.